25#

Πλήρες Κείμενο:

Στρουθοκάμηλοι. Ξεκινάμε συμφωνώντας στο ότι άλλο η φιλοζωία, έτσι γενικά, το να έχουμε δυο ζώα στο σπίτι μας πχ, και άλλο ο εθελοντισμός. Ο εθελοντισμός αφορά ένα σύνολο ανθρώπων, που δρουν με γνώμονα τον νόμο και με κανόνες που συνήθως είναι διεθνείς, "δοκιμασμένοι". Ο εθελοντισμός εξελίσσεται, προοδεύει, αναθεωρεί όπως κι οι επιστήμες, και αφορά την διαχείριση του προβλήματος. Η διάσωση, αν και ο πιο δημοφιλής, δεν είναι ο μόνος τρόπος διαχείρισης των αδέσποτων. Η ουσία της διαχείρισης αφορά τις στειρώσεις, αλλά και αποφάσεις που λαμβάνονται για αυτό που λέμε The Better Good, το συνολικό καλό, οι οποίες δεν είναι πάντα ευχάριστες, ούτε εύκολες, αλλά είναι σωστές και αναγκαίες. Και επομένως ηθικές. Δεύτερο ζήτημα: τελικά ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Για μένα όχι. Εάν το μέσο, όσο χρήσιμο κι αν σου είναι, καταπατά αρχές και αξίες σου, δεν αγιάζει κανέναν σκοπό. Το point. Όταν ένα πρόσωπο που θεωρείται και δεν το κρύβει, πως έχει ιδιαίτερη πρόσβαση σε Αστυνομία, εισαγγελείς, νομικούς και θεσμούς, όπως και στενές σχέσεις με αυτοδιοικητικούς κτλ, και βγαίνει δημόσια και απειλεί εθελοντές με Εισαγγελείς, καταγγελίες και διώξεις, δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με μια προσωπική άποψη, αλλά έχει άλλο βάρος, δημιουργεί κλίμα, επηρεάζει ανθρώπους που ήδη παλεύουν στα όρια της αντοχής τους. Είναι διασπορά φόβου. Και το να φοβάται ο εθελοντής να κάνει ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ, ιδίως αυτή την εποχή, έχει συνέπειες. Την άνοιξη, η χώρα είναι γεμάτη έγκυες γάτες. Γάτες που θηλάζουν και ξαναμένουν έγκυες. Γάτες που γεννούν σε κάδους, χαλάσματα, αποθήκες, μηχανές αυτοκινήτων. Νεογέννητα πεταμένα σε σακούλες, κουτιά, καφάσια. Γάτες που για μέρες κυκλοφορούν με τα νεκρά μωρά που δεν κατάφεραν να γεννήσουν, να κρέμονται από τον κόλπο τους. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα και με ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των θηλυκών γατών που στειρώνονται αυτή την εποχή να είναι ήδη έγκυες, η δημόσια τρομοκράτηση εθελοντών με την απειλή “θα σας πάω στον εισαγγελέα” είναι ένα μήνυμα που μπορεί να κάνει άπειρους εθελοντές να σταματήσουν να στειρώνουν. Να φοβηθούν και να πουν “άστο, μην μπλέξω”. Και αυτό το “άστο” μπορεί να σημαίνει δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες γατάκια που θα γεννηθούν μόνο για να βασανιστούν. Το ακόμη πιο τραγικό, μάλλον τραγελαφικό, είναι ότι κάποιοι, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει στην πράξη, κρύβονται πίσω από τέτοια πρόσωπα και πίσω από το δάχτυλο τους. Δεν παίρνουν καθαρή θέση. Πιπέρι στο στόμα. Δεν υπερασπίζονται τους ανθρώπους που ΞΕΡΟΥΝ πολύ καλά πως οφείλουν να υπερασπιστούν, παρά προτιμούν να μείνουν σιωπηλοί, για να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν ως ασπίδα αυτόν/ην που εμφανίζεται σαν να “λύνει και δένει”, κάποιον/α που απειλεί με ευκολία "θα σε πάω στον εισαγγελέα". Κρύβονται πίσω από τις πλάτες του/της, whatever. Γιατί; 1. Τους είναι χρήσιμος/η, οπότε και δεν θέλουν να χαλάσουν σχέσεις (είναι ο σκοπός που λέω παραπάνω, που τελικά ΔΕΝ αγιάζει τα μέσα). Είναι το "μέσο" τους για απειλές ή για δημόσιες διαπομπεύσεις ανθρώπων, όπου οι ίδιοι δεν θέλουν να φανούν. 2. Έχουν σκελετούς στην ντουλάπα τους και δεν θέλουν να ξύσουν τίποτα. 3.Κρύβονται γιατί ξέρουν καλά πως "εάν σε πιασάει στο στόμα του/της...". Το ξέρουν γιατί έχουν οι ίδιοι χειροκροτήσει και καταχαρεί με τέτοια "λιντσαρίσματα". Στρουθοκάμηλοι. Ξεφτίλα. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους