25#

Πλήρες Κείμενο:

Ευχαριστούμε τον Παναγιώτη Μήλα - Panagiotis Milas, ο οποίος γράφει για την παράστασή μας "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται": " Κι όμως αυτό το δεύτερο ανέβασμα του «Χριστού», μέσα σε λίγες ημέρες από την πρεμιέρα του, αποτελεί ήδη θέμα συζήτησης στα θεατρικά δρώμενα της πόλης. Είναι ήδη σταθμός για το ελληνικό θέατρο ο «Χριστός» του Νίκου Καζαντζάκη από τον Μάνο Καρατζογιάννη. Μάλιστα η μικρή σκηνή με ένα σκηνογραφικό εύρημα μεταβλήθηκε σε χώρο τεράστιο στον οποίο εξελίσσεται το έργο του Καζαντζάκη. Α… τώρα που είπα Καζαντζάκης σκέφθηκα πως αν αυτός ο κορυφαίος σύγχρονος συγγραφέας, ποιητής, φιλόσοφος και δημοσιογράφος παρέδιδε ένα λευκό χαρτί με την υπογραφή του θα άξιζε – και μόνο γι’ αυτή την υπογραφή – να παρουσιάσουν το έργο του στην Επίδαυρο. Στο Αρχαίο Θέατρο. Ευκαιρία λοιπόν αυτό να γίνει το 2027, που συμπληρώνονται 70 χρόνια από τον θάνατό του. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 50 γλώσσες. Τον Καζαντζάκη τον γνωρίζει όλος ο πλανήτης. Ευκαιρία να τον γνωρίσουμε και να τον τιμήσουμε κι εμείς… Ο Μάνος Καρατζογιάννης μάς προσφέρει την ευκαιρία, με την σκηνοθετική του άποψη, να διδαχτούμε την κορυφαία δημιουργία του Καζαντζάκη. Ο σκηνοθέτης αξιοποιεί το …μειονέκτημα της μικρής σκηνής και προβάλλει με ιδανικό τρόπο τον λόγο του συγγραφέα. Στην επιτυχία να φανεί η σκηνή τεράστια συμβάλει καθοριστικά η Ζωή Χατζηαντωνίου η οποία σχεδίασε με ακρίβεια την αέναη κίνηση των ηθοποιών. Ο σχεδιασμός των φωτισμών από τον Λάμπρο Παπούλια δημιούργησε κινηματογραφικές σκηνές στην παράσταση. Η μουσική του Γιώργου Μαυρίδη μάς έκανε να νιώσουμε εντελώς δικό μας το έργο. Η Ναταλία Αστυπαλίτη και η Δήμητρα Σαρρή υπογράφουν τα σκηνικά. Σπουδαία η σκέψη τους για τον κινούμενο σταυρό του μαρτυρίου. Τα κοστούμια της Βασιλικής Σύρμα και της Δήμητρας Σαρρή στηρίζουν με σεβασμό τη γραφή του Καζαντζάκη. Η εξαιρετική μάσκα της παράστασης δεν θα μπορούσε να είχε άλλη υπογραφή εκτός από αυτήν της Μάρθας Φωκά. Η Ηλέκτρα Γεννατά, από το ξεκίνημα της παράστασης, «δένει» τους θεατές με το νήμα της ιστορίας του Καζαντζάκη, αναλαμβάνοντας μόνη της τον ρόλο του χορού της αρχαίας τραγωδίας. Ο Θανάσης Χαλκιάς «έστησε» έναν περίφημο παπά – Γρηγόρη ο οποίος ερμηνεύει υποδειγματικά τον εκπρόσωπο του Θεού επί της γης. Υπήρχαν σκηνές που έπαιζε μόνο με τα μάτια του. Εξαιρετική ερμηνεία. Ο Μιχαήλ-Εφραίμ Τσουμπός υποδύεται το «Γιουσουφάκι» με τρυφερότητα παίζοντας και το όρθιο λαούτο με μοναδική επιδεξιότητα. Μαθήματα ερμηνείας μάς χάρισε ο Στράτος Χρήστου με τον «γερό-Λαδά» του. Μάλιστα μάς έκανε να ξεχάσουμε αντίστοιχους ρόλους του παλιού καλού κλασικού ελληνικού κινηματογράφου. Ο Σπύρος Μαραγκουδάκης, στον απαιτητικό ρόλο του Ιούδα κέρδισε το στοίχημα με την ερμηνευτική του δεινότητα και απέδειξε ότι η νέα γενιά των ηθοποιών έχει γερές βάσεις. Ο Πάνος Κούλης, ιδανικός και άξιος «Μιχελής» σε μια αψεγάδιαστη εμφάνιση. Ο Πολύκαρπος Φιλιππίδης, χάρισε τον ολοκληρωμένο χαρακτήρα του «Γιαννακού» με δυναμική παρουσία και άρτια ερμηνεία. Στα βαθιά ο Βαγγέλης Ζάπας σε δυο διαμετρικά αντίθετους ρόλους: Πρώτα ως αδύναμος «δάσκαλος» και στη συνέχεια ως δυναμικός «Κωνσταντής». Η παρουσία του ήταν ισχυρός κρίκος στην αλυσίδα του θιάσου. Ο Κώστας Φαλελάκης σήκωσε με άνεση το βάρος δυο δύσκολων χαρακτήρων: Του σκληρού Αγά και του άκαρδου Πατριαρχέα. Μεγάλο «συν» η συμμετοχή του σε αυτόν τον θίασο. Η δυναμική, πανέμορφη και έμπειρη Έλενα Μαυρίδου ήταν υπέροχη ως «Κατερίνα» αλλά με τη ίδια επιτυχία ερμήνευσε και τους υπόλοιπους γυναικείους ρόλους του έργου. Άξιος ως «Μανωλιός» ο Μάνος Καρατζογιάννης. Με τη στιβαρή του ερμηνεία παρουσίασε την κεντρική ιδέα της παράστασης που σκηνοθέτησε. Μια ιδέα που ακολούθησαν κατά γράμμα όλοι οι συντελεστές του «Χριστού»." * Τελευταίες προγραμματισμένες παραστάσεις μέχρι 24 Μαΐου. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους