25#

Πλήρες Κείμενο:

Θα βρεθώ σε ένα πάνελ με δύο πρώην συνεργάτες του Ομπάμα και έναν άνθρωπο που άλλαξε τον χάρτη του διεθνούς διαλόγου, χωρίς να έχω την παραμικρή ιδέα για το τι πρόκειται να πω. Αν είμαι ειλικρινής, συχνά δεν καταλαβαίνω πώς φτάνω στα πράγματα που κάνω. Θα βρεθώ εκεί, όμως, επειδή κάποτε η αμήχανη αλήθεια που μοιράστηκα σε ένα καφέ της Αθήνας αποδείχθηκε αρκετή. Ήταν λίγες μέρες πριν φύγω για την εκπαίδευσή μου στην Τρίπολη όταν γνώρισα τον Tim Leberecht. Η φίλη μου η Melina έκανε υπαινιγμούς για κάτι που ετοιμαζόταν, χωρίς να μου λέει λεπτομέρειες. Ήθελε να τον γνωρίσω από κοντά, για να συζητήσουμε το ενδεχόμενο συνεργασίας για το φετινό World Beautiful Business Forum, που θα γινόταν στην Αθήνα. Ο Tim είναι γνωστός συγγραφέας και στοχαστής του επιχειρείν, και δεν είχα ιδέα τι να πω σε έναν άνθρωπο που το όνομά του εμφανίζεται μπλε στο Google (ναι, έχει δική του σελίδα στη Wikipedia). Το άγχος με κάνει λίγο πιο ειλικρινή από ό,τι χρειάζεται, και νομίζω ότι αυτό κράτησε τη συζήτηση ζωντανή. Όταν με ρώτησε πώς είναι να είσαι νέος στην Ελλάδα, του είπα ότι η επιχειρηματικότητα και η καινοτομία παραμένουν ταμπού για πολύ καιρό εδώ. Ιδιαίτερα ανάμεσα στους πιο προοδευτικούς νέους. Δεν είμαστε συνηθισμένοι στην ηθική επιχειρηματικότητα σε αυτή τη χώρα. Αυτό που ξέρουμε είναι ένα μοντέλο καθαρού εγωισμού. Μια χώρα όπου περιμένεις χρόνια για μια ευκαιρία, όπου μετράει περισσότερο ποιον ξέρεις από το τι ξέρεις, όπου ο ιδιοκτήτης εκμεταλλεύεται και ο εργαζόμενος αντέχει, όπου καταλήγεις να κάνεις μια δουλειά που δεν έχει σχέση με αυτό που σπούδασες ή που ονειρεύεσαι. Αλλά και μια χώρα όπου το κουτσομπολιό μπορεί να ματαλαχθεί σε ειλικρινή, γνήσια φροντίδα μέσα σε λίγα λεπτά. Μια απλοϊκή πολυπλοκότητα. Αυτό είναι η Ελλάδα. Η συζήτηση συνεχίστηκε. Πολιτική, λίγη κουλτούρα, η αγάπη μου να παραπονιέμαι για το παραμικρό, αλλά και μια κοινή ελπίδα για μια δημιουργική νέα γενιά που θα ανοίξει δρόμους για κάποια αλλαγή, στην πολιτική, στην οικονομία, στην κοινωνία. Ο Tim με κάλεσε να μιλήσω στο Forum. Ένιωσα περήφανος. Ο ναρκισσισμός μου ικανοποιήθηκε. Αλλά τι να πω σε μια τέτοια σκηνή; Γιατί αν και έχω μιλήσει ως εκπρόσωπος της ελληνικής Gen Z, δεν υπήρξα ποτέ πραγματικά κάτι τέτοιο. Κανείς δεν με εξέλεξε. Κανείς δεν με διόρισε. Απλώς εμφανίστηκα, συνέχισα να μιλώ, και ο κόσμος συνέχισε να ακούει. Δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό αρκεί. Αλλά θα ανεβώ σε εκείνη τη σκηνή ούτως ή άλλως. Και πιθανότατα θα είμαι λίγο πιο ειλικρινής από ό,τι χρειάζεται. Τα λέμε στο φετινό World Beautiful Business Forum, που διοργανώνει η υπέροχη ομάδα του House of Beautiful Business. Θα βρεθώ δίπλα στην Rachel Goslins, που διηύθυνε την Επιτροπή του Προέδρου για τις Τέχνες και τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες επί Ομπάμα, την Amy Elizabeth Fox, ειδική στη μετασχηματιστική ηγεσία με παρουσία στον Λευκό Οίκο, και τον Indy Johar, έναν από τους ανθρώπους που σκέφτονται πιο συστηματικά τι σημαίνει να χτίζεις θεσμούς για έναν κόσμο που αλλάζει. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους