25#

Πλήρες Κείμενο:

Μοχθήσαμε για τούτη τη ζωή Από χθες το βράδυ παίζω σκάκι. Λύνω παζλ, παίζω με bots, δοκιμάζω κινήσεις, χάνω, ξαναπροσπαθώ. Κυρίως, για να αποφύγω το burnout που βλέπω να έρχεται από μακριά. Κυρίως, για να μη φτάσω στο σημείο να παρατήσω το project που ξεκίνησα. Γιατί, όταν πιέζομαι πολύ, συνήθως σταματάω. Αυτές τις μέρες μού έπεσαν λίγο μαζεμένα κάποια πράγματα. Λίγο ο Μπλάγκο, λίγο η απόδοση του photobook μου, λίγο το γεγονός ότι δεν είμαι και στα καλύτερά μου σωματικά — δένει το πράγμα. Όμως, ξέρεις κάτι; Και αυτό που θα σου πω, το πιστεύω. Για να έχουμε τα υλικά και πνευματικά αγαθά που έχουμε σήμερα, όποια κι αν είναι αυτά, όσα κι αν είναι αυτά, μοχθήσαμε. Σε μια προηγούμενη ζωή; Σε μια επόμενη; Σε αυτήν εδώ; Όπως θέλεις δες το. Κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με δεκάδες χιλιάδες επιλογές. Από το τι θα φορέσουμε για να βγούμε έξω, μέχρι το πώς θα εργαστούμε, τι θα αντέξουμε, τι θα αφήσουμε πίσω, τι θα κρατήσουμε ζωντανό. Και αυτές οι επιλογές, σιγά σιγά, συσσωρεύονται. Και, τελικά, μας καθορίζουν. Ένας παλιός μου μέντορας έλεγε: «Ζούμε σε ένα στοχοκεντρικό σύμπαν. Ό,τι δεν έχει λόγο ύπαρξης, απλώς φεύγει». Στην αρχή θύμωσα. Γιατί; Μετά το αποδέχτηκα. Πώς; Μετά το υιοθέτησα. Αφού… Μοχθήσαμε για τούτη τη ζωή. Και αν σας φαίνεται πολύ εύκολη η ζωή σας, ή αν έχετε χρήματα από άλλους, σκεφτείτε ότι σε μια προηγούμενη ύπαρξη μπορεί να μην ήταν έτσι η δική σας πραγματικότητα. Μην υποτιμάτε τίποτα, λοιπόν. Μην λες: «Ποιος είμαι εγώ;» Πες: «Γιατί είμαι εδώ;» Και έπειτα άρχισε να δημιουργείς. Υ.Γ. Στο πρώτο σχόλιο θα βρεις το όνομά μου στο Chess.com, αν θέλεις να με προσθέσεις για να παίζουμε πού και πού. Υ.Γ. 2 Από Παρασκευή μέχρι και Κυριακή/Δευτέρα θα κάνω ένα διάλειμμα από τις πολλές οθόνες. Οπότε δεν πάω πουθενά· απλώς προλαβαίνω το burnout🥳🤣 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους