25#

Πλήρες Κείμενο:

Η διδασκαλία του δημιουργισμού δεν είναι απλώς μια “άλλη άποψη”. Είναι σύγχυση ανάμεσα στην πίστη και στη γνώση. Και όταν αυτή η σύγχυση μπαίνει σε σχολική τάξη, δεν μιλάμε για ελευθερία σκέψης, μιλάμε για υπονόμευση της. Η επιστήμη δεν λειτουργεί με “πιστεύω”. Λειτουργεί με αποδείξεις, παρατηρήσεις και δυνατότητα ελέγχου. Αν κάτι δεν αντέχει σε έλεγχο, δεν διδάσκεται ως γνώση. Είναι τόσο απλό. Όταν λοιπόν παρουσιάζεται στα παιδιά ότι η Γη είναι μερικών χιλιάδων ετών, δεν τους δίνεται μια εναλλακτική οπτική, τους δίνεται ένα αντικειμενικά λάθος συμπέρασμα ως ισότιμο με την επιστημονική πραγματικότητα. Και εδώ μπαίνει η βασική αντίφαση. Αν δεχτούμε ότι κάθε πίστη μπορεί να διδάσκεται ως ισότιμη με την επιστήμη, τότε δεν υπάρχει κανένα όριο. Γιατί να μην διδάσκεται ότι η Γη είναι επίπεδη, ή ότι η βαρύτητα είναι “άποψη”. Αν όμως βάλεις όριο εκεί, τότε έχεις ήδη παραδεχτεί ότι δεν είναι όλες οι απόψεις ίσες μέσα σε μια τάξη. Η εκπαίδευση έχει σκοπό να δίνει εργαλεία κατανόησης της πραγματικότητας, όχι να αναπαράγει δοξασίες. Η πίστη είναι προσωπική υπόθεση και δικαίωμα του καθενός. Αλλά τη στιγμή που μπαίνει στη θέση της γνώσης, παύει να είναι απλή πίστη και γίνεται παραπληροφόρηση. Και τελικά το ερώτημα είναι απλό. Θέλουμε παιδιά που να μαθαίνουν πώς να σκέφτονται, ή παιδιά που να μαθαίνουν τι να πιστεύουν. Γιατί τα δύο αυτά δεν είναι το ίδιο, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να τα παρουσιάσουν έτσι. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους