25#

Πλήρες Κείμενο:

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΠΡΑΞΗ; Με αφορμή τα #σχόλια γύρω από το θέμα του #89χρονου, επανέρχεται ένα ερώτημα που με #απασχολεί εδώ και χρόνια. Γιατί, ενώ υπάρχει #τόσο έντονη #αντίδραση, σπάνια αυτή μετατρέπεται σε οργανωμένη δράση; Δεν το λέω #επικριτικά. Το αντίθετο. Το έχω δει και στον εαυτό μου, αλλά και σε πολλές προσπάθειες που έγιναν κατά καιρούς. Η αλήθεια είναι απλή: Οι #περισσότεροι συμφωνούμε στα προβλήματα. Αλλά όταν έρθει η στιγμή της πράξης, κάτι μας σταματά. #Γιατί άραγε; #Ίσως γιατί το σχόλιο λειτουργεί ως εκτόνωση. #Ίσως γιατί η δράση έχει κόστος και ρίσκο. #Ίσως γιατί έχουμε απογοητευτεί και δεν πιστεύουμε ότι κάτι αλλάζει. #Ίσως γιατί περιμένουμε πάντα κάποιον άλλον να κάνει το πρώτο βήμα. Όμως #χωρίς #συμμετοχή, τίποτα δεν αλλάζει. Αυτό είναι κάτι που με #απασχολεί πολλά χρόνια, όχι θεωρητικά. #Προσπάθησα και στην πράξη να στηρίξω αντίστοιχες ιδέες στον Δήμο μου και είδα από κοντά πόσο δύσκολο είναι να προχωρήσει κάτι συλλογικά. Για τον λόγο αυτό #αποφάσισα να δουλέψω πιο #συστηματικά πάνω σε αυτό το θέμα, προσπαθώντας να καταλήξω όχι μόνο σε #διαπιστώσεις, αλλά και σε συγκεκριμένες προτάσεις. Αυτή η προσπάθεια #αποτυπώθηκε και στο #βιβλίο μου: «Η Εξουσία στους Δήμους – Γκρεμίστε τις αλυσίδες της κομματοκρατίας». Δεν το αναφέρω ως διαφήμιση, αλλά γιατί πιστεύω ότι η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα έτσι ώστε από την αγανάκτηση, να πάμε στη συμμετοχή. Το ζητούμενο τελικά δεν είναι πόσοι συμφωνούν. #Είναι πόσοι #αποφασίζουν να συμμετέχουν #οργανωμένα μέσα από συγκεκριμένες καταστατικές διαδικασίες και που αναφέρουν τα ευκολονόητα και συνταγματικά δικαιώματά μας. Εκεί αρχίζουν να αλλάζουν τα πράγματα. Εσείς τι πιστεύετε; Τι μας κρατά τελικά πίσω από τη δράση; Δημήτρης Μπουντουτσίδης 29-4-2026 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους