[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Η χρήση του όρου «δημοκρατική αντιπολίτευση», τον οποίο επιστρατεύει όλο και πιο συχνά ο Νίκος Ανδρουλάκης, θέτει επί τάπητος το ζήτημα της κυβερνησιμότητας του προοδευτικού χώρου – αν και ο όρος από...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Η χρήση του όρου «δημοκρατική αντιπολίτευση», τον οποίο επιστρατεύει όλο και πιο συχνά ο Νίκος Ανδρουλάκης, θέτει επί τάπητος το ζήτημα της κυβερνησιμότητας του προοδευτικού χώρου – αν και ο όρος από μόνος του μοιάζει να υπονοεί ειρωνικά πως η υπόλοιπη αντιπολίτευση στερείται δημοκρατικότητας, την ίδια στιγμή που το ΠΑΣΟΚ αναζητά απεγνωσμένα συμμάχους απέναντι σε μια κυβέρνηση που έχει εκλεγεί με απόλυτα δημοκρατικό τρόπο. Αφήνοντας εκτός το δεξιό τόξο, η συζήτηση επικεντρώνεται στην Αριστερά και τους ιδεολογικούς συγγενείς του Κινήματος, καθώς ο στόχος της αντιπολίτευσης παραμένει η κατάκτηση της εξουσίας. Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιδιώκει τη νίκη έναντι της Νέας Δημοκρατίας, όμως η επικράτηση ακόμα και με μία ψήφο διαφορά δεν αρκεί για τον σχηματισμό κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Σε αυτό το πλαίσιο, οι εκφραστές αυτής της «δημοκρατικής» αντιπολίτευσης σήμερα αποτελούν τους δυνάμει κυβερνητικούς εταίρους του αύριο. Πρόσωπα όπως ο Αλέξης Τσίπρας, ο Σωκράτης Φάμελλος, ο Αλέξης Χαρίτσης, ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο Στέφανος Κασσελάκης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Δημήτρης Κουτσούμπας και η Μαρία Καρυστιανού, συνθέτουν το σώμα που θα συγκριθεί ευθέως με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η σύγκριση αυτή, ωστόσο, αναμένεται να είναι σκληρή και αιχμηρή, καθώς τα πρόσωπα αυτά θα τεθούν αντιμέτωπα με το κυβερνητικό έργο του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ η αξιολόγησή τους θα περάσει αναπόφευκτα μέσα από το πρίσμα των πεπραγμένων τους κατά την περίοδο 2015-2019. Οι πολίτες θα κληθούν να τους κρίνουν με βάση αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα και την ιστορική τους διαδρομή, συγκρίνοντάς τους με μια εκλεγμένη κυβέρνηση και αναρωτώμενοι αν το «νέο» είναι απλώς μια ανακύκλωση του παρελθόντος. Ενώ ο Χάρης Δούκας προτάσσει με ειλικρίνεια ένα κοινό μέτωπο συνεργασίας μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Αριστεράς, ο Νίκος Ανδρουλάκης προχωρά σε μια ευρεία συλλογή στελεχών από τον ευρύτερο χώρο, εντάσσοντας πρόσωπα όπως ο Φαραντούρης, η Κασιμάτη και η Τζάκρη. Αυτή η στρατηγική αποσκοπεί στη μέγιστη δυνατή συσπείρωση δυνάμεων, προκειμένου η δημοκρατική αντιπολίτευση να παρουσιάσει μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, η οποία όμως θα κριθεί αυστηρά για τη συνοχή και την αξιοπιστία της. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences