25#

Πλήρες Κείμενο:

JDD : Αποδολαριοποίηση : Η πτώση της αμερικανικής αυτοκρατορίας ; Μάλλον όχι. Έχει γίνει επωδός μεταξύ των οικονομολόγων. Ο «βασιλιάς δολάριο», αμφισβητούμενος, λέγεται ότι βρίσκεται σε παρακμή. Αλλά υπάρχει σοβαρός αντίπαλος για να το εκθρονίσει ; Sell America. Εδώ και έναν χρόνο, το σύνθημα αυτό κάνει θραύση στις αίθουσες συναλλαγών και στον οικονομικό Τύπο. Πουλήστε την Αμερική και τα ομόλογα του Δημοσίου που χρηματοδοτούν το τεράστιο δημόσιο χρέος της (39.000 δισεκατομμύρια δολάρια). Πουλήστε το δολάριο για να τιμωρήσετε τον Ντόναλντ Τραμπ για τους δασμούς του, τις απόψεις του για τη Γροιλανδία και τον πόλεμο στο Ιράν που πυροδοτεί τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Πέρυσι, το πράσινο νόμισμα υποχώρησε κατά 9% έναντι του ευρώ. Το βάρος του παραμένει συντριπτικό στις διεθνείς συναλλαγές και εξακολουθεί, και με διαφορά, να είναι το κύριο νόμισμα που αποταμιεύουν οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες. Ωστόσο, το μερίδιό του έχει πέσει από το 70% στις αρχές της δεκαετίας του 2000 στο 57,8% στο τέλος του 2024, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ. Η πτώση είναι ιδιαίτερα έντονη στις αναδυόμενες χώρες. Ένα «εξωφρενικό προνόμιο» Πάνω από πενήντα χρόνια οι παρατηρητές, ομόφωνα, προβλέπουν το επικείμενο τέλος της ηγεμονίας του δολαρίου. Δεν είναι όμως σίγουρο ότι οι αριθμοί τους δικαιώνουν. Το δολάριο αντλεί τη δύναμή του από το καθεστώς του ως κύριου διεθνούς νομίσματος. Προσφέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα «εξωφρενικό προνόμιο», όπως έλεγε ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, που στην πραγματικότητα είναι διπλό. Πρώτα απ’ όλα είναι μια πηγή αφθονίας: προσελκύει μαζικά προς τα αμερικανικά assets κεφάλαια από όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα από χώρες που βρίσκονται υπό την στρατιωτική προστασία των ΗΠΑ. Είναι επίσης ένα ρόπαλο. Η χρήση του δολαρίου στο 40% των διεθνών πληρωμών δίνει στον θείο Σαμ μια δύναμη κυρώσεων κατά κρατών και μη αμερικανικών επιχειρήσεων. Η BNP Paribas το ένιωσε αυτό το 2014, όταν αναγκάστηκε να πληρώσει σχεδόν 9 δισεκατομμύρια δολάρια πρόστιμο για παραβίαση των εμπάργκο που επέβαλε η Ουάσινγκτον σε Κούβα, Σουδάν και Ιράν. Το μήνυμα έγινε αντιληπτό σε όλο τον κόσμο ως κατάχρηση εξουσίας. Ήδη από το 2023, ο ίδιος ο Έλον Μασκ έγραφε στο Twitter ότι «αν συνεχίσουν να στρατιωτικοποιούν το νόμισμα , οι άλλες χώρες θα σταματήσουν να το χρησιμοποιούν». Σε ρενμίνμπι, το νόμισμα του Κινέζου συμμάχου τους, οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν απαιτούν να πληρώνονται για να αφήνουν το πετρέλαιο να περάσει από τα Στενά του Ορμούζ. «Το νόμισμά μας, το πρόβλημά σας»; Το δολάριο προκαλεί καχυποψία, και αυτό είναι πρόβλημα για την Αμερική, διότι παρά τον στρατό και την οικονομία της, παραμένει εξαρτημένη από τους άλλους για να πληρώνει τους λογαριασμούς της. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του αμερικανικού Κογκρέσου, το Υπουργείο Οικονομικών δανείστηκε 1.000 δισεκατομμύρια δολάρια τους πέντε πρώτους μήνες του οικονομικού έτους 2026 που ξεκίνησε τον Οκτώβριο. Η καθαρή εξωτερική θέση των ΗΠΑ είναι αρνητική από το 1996. Μόλις ξεπέρασε τα -30.000 δισεκατομμύρια δολάρια, ένα νέο ρεκόρ. Η Αμερική δεν ανήκει πια στον εαυτό της. Πάνω από το ένα τρίτο του δημόσιου χρέους της κατέχεται από το εξωτερικό. Στο 101% του ΑΕΠ το 2026, πλησιάζει το προηγούμενο ρεκόρ του 106% του ΑΕΠ το 1946, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ευρώπη, που στερείται άμυνας και πρώτων υλών, χρηματοδοτεί μαζικά τον τρόπο ζωής της με το πλεόνασμα αποταμιεύσεών της: η Γηραιά Ήπειρος κατέχει 9.000 δισεκατομμύρια δολάρια σε αμερικανικά assets, εκ των οποίων 3.000 δισεκατομμύρια σε ομόλογα του Δημοσίου. Μόνη της η Γαλλία κατέχει σχεδόν 380 δισεκατομμύρια δολάρια. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτό το παζάρι για να απαντήσουμε στις υπερβολές της αμερικανικής διοίκησης; Η ιδέα μιας τέτοιας «πυρηνικής» οικονομικής βόμβας κυκλοφορεί εδώ και χρόνια. Στη συνέχεια του «Liberation Day», στις 2 Απριλίου 2025, κατά το οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την επιβολή «αμοιβαίων» δασμών, η απόδοση των αμερικανικών ομολόγων δεκαετίας εκτοξεύτηκε κατά 0,5 μονάδες στο 4,5%, αντανακλώντας μαζικές πωλήσεις από επενδυτές που ήθελαν να μειώσουν την έκθεσή τους στο δολάριο. Ο Τραμπ τελικά υποχώρησε. Αλλά το δολάριο δεν έχει πει ακόμα την τελευταία του λέξη. Διατηρεί ένα κύριο πλεονέκτημα που αποκαλύφθηκε από τον πόλεμο στο Ιράν: το πετρέλαιο. Παρά τις επίμονες προσπάθειες της Κίνας να δημιουργήσει υποδομές για να το παρακάμψει, το δολάριο ασκεί αδιαμφισβήτητη κυριαρχία στο εμπόριο πετρελαίου. Σε πράσινα δολάρια τιμολογούνται οι τιμές του μαύρου χρυσού και διεκπεραιώνονται οι συναλλαγές. Εξάλλου, για να αγοράσουν πετρέλαιο… σε δολάρια, χώρες όπως η Τουρκία ή η Ινδία ξεφορτώνονται αυτή την περίοδο μέρος των τίτλων αμερικανικού χρέους που κατέχουν. Όσο το πετρέλαιο κινεί την παγκόσμια παραγωγή και μεταφορές, το «πετροδολάριο» έχει ακόμα λαμπρό μέλλον μπροστά του. Ο Ντόναλντ Τραμπ το έχει καταλάβει καλά, τοποθετώντας την Καραϊβική και τα τεράστια αποθέματα της Βενεζουέλας στη σφαίρα επιρροής του, τοποθετώντας τις ΗΠΑ ως τον πρώτο προμηθευτή μαύρου χρυσού στον πλανήτη. Δεν χρειάζονται πια το πετρέλαιο του Κόλπου. Αλλά χρειάζονται ο κόσμος να συνεχίσει να πληρώνει το πετρέλαιο σε δολάρια. Αυτό φωτίζει τον πόλεμο στο Ιράν με νέο φως. Ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου, σημαίνει έλεγχο της συζήτησης για το νόμισμα με το οποίο πληρώνεται. Το κόστος για την Αμερική μιας τέτοιας επιχείρησης είναι ανησυχητικό. Αλλά βρισκόμαστε ακόμα μακριά από το λυκόφως του δολαρίου, ιδίως επειδή λείπει ένας ανταγωνιστής που να παλεύει στην ίδια κατηγορία. Le Journal du Dimanche 29/4/26 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους