25#

Πλήρες Κείμενο:

🟥Η αθωότητα δεν είναι πολιτικό σύνθημα 📍Υπάρχει μια λεπτή αλλά κρίσιμη γραμμή ανάμεσα στο δικαίωμα υπεράσπισης και στην πολιτική προσπάθεια κατασκευής αφηγήματος αθωότητας πριν ακόμη ολοκληρωθεί η θεσμική διερεύνηση μιας υπόθεσης. Και η κ. Φωτεινή Αραμπατζή φαίνεται πως επιλέγει συνειδητά το δεύτερο. 📍Όταν μια δικογραφία περίπου 3.000 σελίδων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας διαβιβάζεται στη Βουλή, κανείς δεν μπορεί να μιλά για «αίολο», «ανυπόστατο» ή «άδικο» ζήτημα σαν να πρόκειται για πολιτικό κουτσομπολιό της ημέρας. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν λειτουργεί ούτε ως τρολ του διαδικτύου ούτε ως κομματικός μηχανισμός αντιπολίτευσης. Πρόκειται για κορυφαίο ευρωπαϊκό θεσμό, ο οποίος κινείται με συγκεκριμένα στοιχεία, διαδικασίες και νομικά δεδομένα. 📍Η συνεχής προσπάθεια πολιτικών προσώπων να παρουσιάζουν κάθε έλεγχο ως περίπου προσβολή της τιμής τους, πριν καν εξεταστεί η ουσία της υπόθεσης, αποτελεί διαχρονική παθογένεια του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Μια κουλτούρα ατιμωρησίας που θεωρεί ότι η λογοδοσία είναι εχθρική πράξη και όχι στοιχειώδης υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία. 📍Η κ. Αραμπατζή έχει προφανώς το δικαίωμα να δηλώνει αθώα. Δεν έχει όμως το δικαίωμα να επιχειρεί να υποβαθμίσει μια τόσο σοβαρή διαδικασία ή να εμφανίζει ως πολιτική σκευωρία την πρόταση για προανακριτική επιτροπή. Το ΠΑΣΟΚ ανεξάρτητα από τις πολιτικές του επιδιώξεις έκανε το αυτονόητο: ζήτησε να διερευνηθεί μια υπόθεση που έφτασε στη Βουλή μέσω της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Αυτό λέγεται κοινοβουλευτικός έλεγχος. Λέγεται θεσμική υποχρέωση. Λέγεται δημοκρατία. 📍Εκτός αν κάποιοι έχουν συνηθίσει σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπου οι δικογραφίες πρέπει να μπαίνουν σε συρτάρια και οι έρευνες να σταματούν μόλις αγγίζουν κυβερνητικά στελέχη. 📍Το πιο προκλητικό, όμως, δεν είναι η υπερασπιστική γραμμή. Είναι η πολιτική αλαζονεία με την οποία παρουσιάζεται περίπου ως «επίθεση» ακόμη και η ίδια η διερεύνηση. Σαν να θεωρούν ορισμένοι ότι η θεσμική λογοδοσία αφορά μόνο τους πολιτικούς αντιπάλους τους και ποτέ τους ίδιους. 📍Η ελληνική κοινωνία, όμως, έχει κουραστεί από αυτό το έργο. Κουράστηκε από πολιτικούς που μόλις βρεθούν αντιμέτωποι με έλεγχο, μετατρέπονται αυτομάτως σε «διωκόμενους». Κουράστηκε από τις κραυγές περί σκευωρίας πριν καν ανοίξει ο φάκελος. Και κυρίως κουράστηκε από την αλαζονεία ενός πολιτικού συστήματος που θεωρεί ότι η εξουσία συνεπάγεται και ασυλία. 📍Ας υπάρξει, λοιπόν, λίγη σοβαρότητα. Λίγος σεβασμός προς το Κοινοβούλιο. Λίγος σεβασμός προς τον θεσμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Και κυρίως λίγος σεβασμός προς μια κοινωνία που απαιτεί επιτέλους αυτό που για δεκαετίες της στερούσαν: πραγματική λογοδοσία. 🖌️Γράφει ο Παρατηρητικός 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους