25#

Πλήρες Κείμενο:

Σάντη και FBI H Κύπρος τις τελευταίες μέρες ασχολείται με το σκάνδαλο Σάντη. Να μου επιτρέψετε να παραθέσω τις σχετικές απόψεις μιας Φυσικού. Δεδομένα: Πολλά γραπτά μηνύματα σε screenshot, δηλαδή φωτογραφίες κινητού, που παρέδωσε η Σάντη στο δικηγόρο Νίκο Κληρίδη το 2019. Τα μηνύματα είναι αληθοφανή και σχετικά με την περίοδο που αναρτήθηκαν. Ο Νίκος Κληρίδης είναι ένας έγκριτος δικηγόρος που δεν ενεχόταν ποτέ πριν σε σκάνδαλο. Ο δικαστής Μιχάλης Χριστοδούλου ανάφερε ότι τη γνώρισε το 2020, όμως τα μηνύματα τον ενέπλεξαν από πριν. Φαίνεται να ήταν ένας από τους δικαστές που αποφάσισαν (χωρίς DNA πατρός) για την πατρότητα του παιδιού της Σάντη. Την είχε κρίνει αξιόπιστη. Ο Μακάριος Δρουσιώτης εξασφάλισε τα μηνύματα, όχι απ’ευθείας από τον Κληρίδη, αλλά από τρίτο πρόσωπο. Ο Μ.Δ. απασχόλησε την κοινή γνώμη και στο παρελθόν. Αποφάσισε να τα παρουσιάσει 2 μήνες πριν τις βουλευτικές εκλογές στις οποίες είναι υποψήφιος. Ζητούμενο: Εξακρίβωση του τί ακριβώς συμβαίνει. Πιθανότητα 1: Τα μηνύματα είναι ΠΛΑΣΤΆ Έστω ότι η Σάντη βρήκε μέθοδο που δημιουργεί πλαστά μηνύματα και έφτιαξε αληθοφανή μηνύματα. Πώς γνώριζε όλους αυτούς που αναφέρονται και το ρόλο τους; Ακολούθως, έψαξε και βρήκε ένα άγνωστο της δικηγόρο (Νίκο Κληρίδη) και του «πούλησε» το παραμύθι της παιδεραστίας, του έδωσε τα μηνύματα και του είπε ότι κινδυνεύει η ζωή της. Με ποιο κίνητρο τα έκαμε; Η Σάντη έψαξε βρήκε ένα τυχαίο δικαστή και τον κατονόμασε για παιδεραστία. Γιατί τον Χριστοδούλου; Ενέπλεξε και Παπαδάκη. Δεν αμφισβητώ τον δικανικό έλεγχο των 3 κινητών του Παπαδάκη. Όμως, εγώ ως κοινή θνητή, άλλαξα 4 κινητά την περίοδο αυτή. Αν αποδειχθεί ότι είναι πλαστά εισηγούμαι να δοθεί στη Σάντη το βραβείο του καλύτερου μυθοπλάστη σεναριογράφου της δεκαετίας. Πιθανότητα 2: Μερικά μηνύματα είναι αληθινά. Τότε βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων. Η υπόθεση Σάντη έχει προκαλέσει σύγχυση. Όμως, μήπως αυτός δεν θα μπορούσε να είναι και ο σκοπός. Ως γνήσια βιβλιοφάγος τυχαία έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο «Οι Κυριάρχοι του Κόσμου» (2001) του Δημήτρη Ευαγγελόπουλου: “Για να εξασφαλίσουμε ότι η κοινή γνώμη θα είναι στα χέρια μας, πρέπει να την κάνουμε περίπλοκη δίνοντας της τη δυνατότητα να εκφράζει τόσες αντιφατικές γνώμες, ώστε στο τέλος θα χάσουν το μυαλό τους μέσα στον λαβύρινθο αυτόν και θα θεωρήσουν ότι το καλύτερο είναι να μην έχουν καμιά απολύτως γνώμη για οποιανδήποτε πολιτικό ζήτημα.” «Τακτικές Εξαπάτησης … η Εξαπάτηση πρέπει να ικανοποιεί βασικούς κανόνες όπως να είναι «λογική» και να μην υπάρχει σε αυτή την περίπτωση κανένας απλός τρόπος ελέγχου των γεγονότων». Όλα όμως, άπτονται της ηθικής και πολύ περισσότερο της δικαιοσύνης. Ας αφήσομε τον ομότιμο καθηγητή της Φιλοσοφίας του Δικαίου, στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών Παύλο Σούρλα, να μας μιλήσει περί ηθικής φιλοσοφίας: «Η ηθική φιλοσοφία γεννήθηκε στην αρχαία Αθήνα και ιδρυτής της θεωρείται ο Σωκράτης, ο οποίος συνήθιζε να συνομιλεί με διάφορους συνομιλητές για διάφορα θέματα του ανθρώπινου βίου, που κατά κανόνα, εξέφραζαν απόψεις τις οποίες είχαν διατυπώσει οι σοφιστές. Και οι σοφιστές εξέταζαν πρακτικά ζητήματα του βίου από τη σκοπιά του συμφέροντος. Η βασική έννοια δηλαδή από την οποία ξεκινούσαν ήταν η έννοια του συμφέροντος. Ο Σωκράτης ήταν ριζικά αντίθετος προς αυτή την προσέγγιση. Και, για παράδειγμα, στον διάλογο, τον σημαντικό πλατωνικό διάλογο «Πολιτεία», το ερώτημα που τίθεται και το οποίο συζητάει ο Σωκράτης είναι εάν συμφέρει να είναι κανείς δίκαιος. Και η σοφιστική άποψη που διατυπώνεται στη διάρκεια αυτής της συνομιλίας είναι ότι συμφέρει να είναι κανείς άδικος, γιατί έτσι αποκομίζει περισσότερα οφέλη, αλλά ταυτόχρονα να τον θεωρούν και οι άλλοι δίκαιο, ώστε και να τον αποδέχονται και ενδεχομένως και να τον θαυμάζουν. Ο Σωκράτης απαντά ότι ήδη το ερώτημα, έτσι όπως τίθεται από τους σοφιστές, είναι λάθος. Μας λέει: αυτό που συζητάμε δεν είναι κάτι τυχαίο, δεν είναι κάτι ασήμαντο και δευτερεύον, είναι ένα ερώτημα μεγάλο «πώς πρέπει να ζούμε». Θα λέγαμε εμείς σήμερα «τι είναι αυτό που δίνει αξία στη ζωή μας». Η ηθική μάς λέει πώς πρέπει να ζούμε και ποιες πράξεις είναι σωστές και ποιες δεν είναι. Η ηθική φιλοσοφία δεν αποβλέπει στο να μας πει ευθέως τι να κάνουμε και τι να μην κάνουμε ή πώς να ζούμε, ούτε φτιάχνει έναν κώδικα ηθικό, όπως έχουμε τους νομικούς κώδικες στο ποινικό δίκαιο. Δεν υποκαθιστά τον ηθικό διάλογο, τον υποβοηθά. Ο μεγαλύτερος ηθικός και πολιτικός φιλόσοφος του 20ού αιώνα, ο Αμερικανός Τζον Ρολς (John Rawls), με την περίφημη «Θεωρία της Δικαιοσύνης» (1971) ορίζει τη δικαιοσύνη ως ακριβοδικία. Διαβάζω στο Φιλελεύθερο (29/4/2026) ότι κατέφθασε τριμελής ομάδα των Αμερικανών ειδικών πρακτόρων του FBI που ενημερώνεται. Ήδη άρχισε η μετάφραση των μηνυμάτων. Όμως, ποιος θα ενημερώσει τους πράκτορες για τη νοοτροπία, την έλλειψη αξιοκρατίας, το παρασκήνιο που επικρατεί σε κάθε διορισμό (γίνονται αναφορές για διορισμούς στα μηνύματα), γενικά για πρόσωπα και πράματα. Σύμπτωση στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας δημοσιεύεται είδηση ότι εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης σε βάρος του πρώην διευθυντή του FBI, με αφορμή φωτογραφία που ανάρτησε στα ΜΜΕ και η οποία, σύμφωνα με τις Αρχές, συνιστά απειλή κατά του Τράμπ. Η επίμαχη ανάρτηση απεικόνιζε κοχύλια τοποθετημένα με τρόπο που σχημάτιζαν τους αριθμούς ‘86 47’. (86=«ξεφορτώνομαι» αργκό, 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ=Τραμπ). Σωκράτη μου, εδώ δεν συμφέρει να είσαι δίκαιος, δεν κάμνεις «χαΐρι». 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους