25#

Πλήρες Κείμενο:

Συναδέλφισσα οδηγήθηκε στο μοιραίο. Πριν λίγο καιρό άλλη συναδέλφισσα με εγκεφαλικό, χάθηκε κι αυτή. Καθημερινά εκπαιδευτικοί βιώνουν δύσκολες καταστάσεις. Όταν το πεδίο έχει γίνει φοβικό, αλλού παραπομπές σε πειθαρχικά, αλλού «καταγγελίες» με το Υπουργείο να προκρίνει φόρμες καταγγελιών – έκφραση γνώμης τις βαφτίζουν- για τους εκπαιδευτικούς, δημιουργείται ένα υπόστρωμα που καμιά σχέση δεν έχει με την παιδαγωγική, με το λειτούργημα του δασκάλου. Τι συμβαίνει και υπάρχει αυτό το διαμορφούμενο «κλίμα»; Διοικητισμός, πληθώρα «χαρτιών», αξιολογήσεις-χαρτιά και επιθεωρητισμός της ώρας, ο δάσκαλος υπεύθυνος -υπόλογος για τα πάντα στο σχολείο, για συμπεριφορές, μπούλιγκ, για τις κτηριακές υποδομές, υπεύθυνος για αποκλίνουσες συμπεριφορές. Το σύστημα Ν.Δ. αφού έστρωσε το πεδίο με μια σειρά αντιδημοκρατικούς νόμους, νόμους κατηγοριοποίησης, «βαθμονομησης» σχολείων εκπαιδευτικών μαθητών και αντί για συνεργάτες επιλέγει να έχει τους εκπαιδευτικούς αντιπάλους, υπεύθυνους για τις ελλείψεις και τα προβλήματα της εκπαίδευσης, συνεχίζει απτόητο. Νέα πειθαρχικά, νέες καταγγελίες σε βάρος εκπαιδευτικών σε ένα κλίμα απειλών και εκβιασμών. Αύξησαν τον μέγιστο και τον ελάχιστο αριθμό μαθητών/τριών για δημιουργία τμήματος, χτυπώντας πρώτα απ’ όλα τις μορφωτικές συνθήκες μάθησης, τη μόρφωση των παιδιών τελικά. Επιλέγουν να διαχωρίζουν τα σχολεία σε καλά και κακά, «προσφέροντας» εξετάσεις από τα 12 χρόνια για εισαγωγή σε διάφορα «Ωνάσεια», επιλέγουν τον αποκλεισμό μαθητών/τριών υλοποιώντας τη ρήση του Μητσοτάκη ότι οι μαθητές είναι πελάτες. Μου λέει μια νέα συναδέλφισσα με πτυχία και μεταπτυχιακά: «φοβήθηκα και θα αξιολογηθώ, παρότι δε θέλω». Καθώς μου το έλεγε συγκινήθηκε-δάκρυσε, συγκινήθηκα κι εγώ. Τελικά παρά τον φόβο παραμένει απεργός. Μου λέει άλλος συνάδελφος, «εγώ θέλω να είμαι δάσκαλος και όχι γραφιάς»! Πολλά παραδείγματα καθημερινά άδικων καταγγελιών και πιέσεων. Και μέσα σ' όλα, μισθοί στάσιμοι, 20ήμερου, μισθοί υποτίμησης του ρόλου και της προσφοράς των εκπαιδευτικών, υποτίμησης της εργασίας γενικότερα όλων των εργαζομένων. Δεν θα υποκύψουμε, συλλογικά, ο ένας/μια με τον/ην άλλον/η, και όλοι μαζί αλληλέγγυα να πορευτούμε. Στην τάξη, στο σχολείο, στο συνδικάτο, στην κοινωνία παλεύουμε, δίνουμε τον εαυτό μας, το είναι μας. Να παλέψουμε πιο αποφασιστικά όλοι και όλες μαζί για ένα σχολείο που μας αξίζει, για τους μαθητές/τριές μας, για εμάς, για το δημόσιο σχολείο για τη χώρα αυτή που μπορεί αλλιώς. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους