25#

Πλήρες Κείμενο:

Η ομιλία μου σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής, για τη λεηλασία της χώρας, μέσω της «πράσινης μετάβασης». *** Μάλλον δε θα κουραστούμε σ αυτήν εδώ την αίθουσα να συζητάμε νομοσχέδια- τερατουργήματα, κομμένα και ραμμένα στα μέτρα σας. Η σημερινή πολιτική επιλογή σας που παρουσιάζεται ως «πράσινη μετάβαση», στην πραγματικότητα κουβαλάει το βάρος γεωπολιτικών ανταγωνισμών, πολεμικών συγκρούσεων και τεράστιων οικονομικών συμφερόντων. Μοναδικό κριτήριο το κέρδος. Η προσέλκυση επενδύσεων. Οι αποδόσεις των κεφαλαίων. ●Η κατεύθυνση είναι ξεκάθαρη. Από τη μία, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιταχύνει την πράσινη οικονομία κι από την άλλη, εξυπηρετούνται στρατηγικές επιλογές των Ηνωμένων Πολιτειών, για ενεργειακή κυριαρχία. Και όταν αυτά τα δύο συμβαδίζουν, δεν επικρατεί το δίκαιο ή το συμφέρον των λαών. Πάντα όμως οι ίδιοι κερδισμένοι και οι ίδιοι χαμένοι. Διαπιστώνουμε πως διακατέχεστε από μια αγωνία, την εξής: ●Να τρέξουν γρήγορα οι επενδύσεις πάση θυσία. ●Να αυξηθεί δραστικά η συμμετοχή των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. ●Να ξεπεραστεί το 40% και ακόμη περισσότερο. Και για να γίνει αυτό, κάθε σπιθαμή γης παραχωρείται σε εγκαταστάσεις. ●Αιολικά στη στεριά και στη θάλασσα. ●Φωτοβολταϊκά σε χωράφια, στέγες, τοίχους. ●Πλωτές μονάδες, μπαταρίες, αποθήκευση, ηλεκτρικά αυτοκίνητα που θα γίνουν κομμάτι της ενεργειακής αγοράς. Υπάρχει άραγε χώρος που δεν θα λεηλατηθεί; Υπάρχει τόπος που θα μείνει έξω από αυτή την επέλαση; ●Η διεύρυνση αδειοδοτήσεων σε περιοχές Natura και Εθνικούς Δρυμούς υπηρετώντας τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, ανοίγει το δρόμο για ανεξέλεγκτες επενδύσεις ΑΠΕ, logistics και διαχείρισης απορριμμάτων, με βαριές συνέπειες για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες. Εντείνει την εκμετάλλευση των δασών, με νομιμοποίηση καταπατήσεων και αποψίλωση από ξυλοβιομηχανίες, την πολεοδόμηση προστατευόμενων περιοχών προς όφελος τουριστικών και κατασκευαστικών συμφερόντων, σε βάρος των λαϊκών αναγκών. ●Η ενεργειακή μετάβαση μέσω πράσινης ανάπτυξης που προωθεί αυτό το ν/σ, αποδεδειγμένα και με στοιχεία πλέον, είναι καταστροφική για το περιβάλλον, οδηγεί σε υποβάθμιση κ φτωχοποίηση ολόκληρων περιοχών, τσακίζει εργασιακά δικαιώματα και ζωές ανθρώπων. Τόνοι μπετον αρμε στα βουνά και στους βυθούς, Φ/Β που αλλοιώνουν την ποιότητα των εδαφών, που μειώνουν την αρώσιμη γη και τα βοσκοτόπια, που αλλάζουν τις λεκάνες απορροής των ομβρίων, προκαλούν πλημμύρες και λειψυδρία, πλωτά Φ/Β που καταστρέφουν υδάτινους όγκους… Αυτό που επιταχύνει αυτού του τύπου η ανάπτυξη, είναι η ανεργία και η ενεργειακή φτώχεια. Είναι πολύ ακριβή υπόθεση και την πληρώνουν οι λαοί με ενεργειακή φτώχεια και καταστροφή περιβάλλοντος, (να θυμίσουμε πως πέρυσι καταγράφηκαν πάνω από 500.000 στρέμματα καμένων δασών, συν τα πάνω από 450.000 που έγιναν στάχτη το 2024.) Επιχειρείτε μια συνολική αναδιάρθρωση που μόνο τον άνθρωπο δεν έχει ως επίκεντρο. Πάνω απ όλα η αγορά. Άλλο ένα έγκλημα διαρκείας Και δεν σταματάτε εκεί: ●Επενδύσεις σε υδρογόνο, σε βιοκαύσιμα, σε βιομάζα. ●Καύση απορριμμάτων, εκμετάλλευση δασών, μετατροπή ολόκληρων περιοχών σε ενεργειακά πεδία. Το περιβάλλον δεν προστατεύεται. Αξιοποιείται ως πρώτη ύλη κερδοφορίας..Η καλλιεργήσιμη γη, που θα έπρεπε να παράγει φθηνά - ποιοτικά τρόφιμα για τον λαό, παραδίδεται στην παραγωγή καυσίμων για τις ανάγκες της «πράσινης» κερδοφορίας των ομίλων. Είναι πρόκληση να μιλάνε για «αειφορία», όταν οι αγρότες έχουν τρελαθεί από το κόστος παραγωγής και την εκτόξευση των τιμών στο πετρέλαιο και τα λιπάσματα. Μιλάτε για «υποβαθμισμένες εκτάσεις». Ποιες είναι αυτές; Ποιος τις ορίζει; Με ποια κριτήρια ένα χωράφι, ένα βουνό, ένα δάσος χαρακτηρίζεται χαμηλής αξίας; Για τον άνθρωπο που ζει εκεί, δεν είναι ποτέ χαμηλής αξίας. Είναι το σπίτι του, η δουλειά του, η ζωή του. Και όμως, μέσα από τις λεγόμενες «περιοχές επιτάχυνσης», θεσμοθετείτε fast track διαδικασίες. ●Χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους, χωρίς πραγματικές περιβαλλοντικές μελέτες. Όλα στο όνομα της ταχύτητας. Όλα στο όνομα των επενδύσεων. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε ήδη. Χωριά που περικυκλώνονται από τεράστια φωτοβολταϊκά. Αγρότες που χάνουν τη γη τους. Κτηνοτρόφοι που δεν μπορούν να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους. Περιοχές που ερημώνουν. Οι άνθρωποι φεύγουν και στη θέση τους μπαίνουν πάνελ και ανεμογεννήτριες. ●Αυτή είναι η ανάπτυξη που οραματίζεστε; Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών συγκρούσεων. Η ενέργεια γίνεται όπλο. Οι δρόμοι της ενέργειας γίνονται πεδίο αντιπαράθεσης. ●Γιατί το αποτέλεσμα δεν είναι φθηνή ενέργεια. Είναι ακριβή. ●Δεν είναι ενεργειακή επάρκεια. Είναι επισφάλεια. ●Δεν είναι προστασία του περιβάλλοντος. Είναι νέες καταστροφές. Στο μεταξύ, καμία ουσιαστική συζήτηση για τις ανάγκες του πολίτη. Για το πώς θα πληρώνει λιγότερο ρεύμα. Για το πώς θα ζει σε ένα καθαρό και ασφαλές περιβάλλον. Σαν να μην υπάρχουν άνθρωποι πάνω στη γη, μόνο δολλάρια κι ευρώ. Αντίθετα, έχουμε την αποθέωση της ατομικής ευθύνης. Παράλληλα, ανοίγετε ακόμη και τον αιγιαλό σε επενδυτικά σχέδια, αλλά και δάση, νησιά, δημόσιοι χώροι, όλα μπαίνουν στο τραπέζι. Μια συνολική εκχώρηση που δεν έχει προηγούμενο. Τρελλό ξεπούλημα!! ●Και μέσα σε όλα αυτά, επιμένετε στην απολιγνιτοποίηση χωρίς σχέδιο. Απαξιώνετε έναν εγχώριο πόρο που θα μπορούσε να συμβάλει σε φθηνή ενέργεια. Τον καθιστάτε ακριβό, μέσω πολιτικών επιλογών, όπως το εμπόριο ρύπων. ●Την ίδια στιγμή, ενισχύετε την εξάρτηση από το LNG και ανοίγετε τον δρόμο για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων από μεγάλες εταιρείες. Δηλαδή, από τη μία μιλάτε για πράσινη πολιτική και από την άλλη βαθαίνετε την εξάρτηση από άλλα ενεργειακά συμφέροντα. Λέγεται αυτό ενεργειακή στρατηγική προς όφελος της χώρας; Δεν ντρέπεστε καθόλου; ●Μπορεί να εξασφαλιστεί φθηνή και επαρκής ενέργεια όταν το βασικό κριτήριο είναι το κέρδος; ●Μπορεί η προστασία του περιβάλλοντος να συμβαδίζει με την ανεξέλεγκτη εκμετάλλευσή του; ●Επιτρέπεται να βάζετε συνεχώς τις ανάγκες των ανθρώπων σε δεύτερη μοίρα; Η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Στεκόμαστε απέναντι σε αυτό το νομοσχέδιο, από ευθύνη, γιατί βρισκόμαστε από την πλευρά των ανθρώπων που παλεύουν καθημερινά να ζήσουν. Αυτούς υπερασπιζόμαστε. Τον λαό που προσπαθείτε να βάλετε στη γωνία. Που βλέπει ότι όλες οι δικλείδες ασφαλείας είναι στα χέρια του κράτους. Δηλαδή του κεφαλαίου. Δηλαδή εναντίον του. Αυτούς που πληρώνουν με αίμα, την προσήλωσή σας στους μηχανισμούς της αγοράς, στο κυνήγι του κέρδους, που καθιστά κάθε τεχνολογία, ακόμα και τις πιο ακίνδυνες, πολύ επικίνδυνη. Οι ίδιες τεχνολογίες βέβαια, σε ένα άλλο κράτος με κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, με κεντρικό σχεδιασμό για ανάπτυξη με κριτήριο τη λαϊκή ευημερία, με εργατικό – λαϊκό έλεγχο, με αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες με άλλους λαούς, θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν άφθονη και φθηνή ενέργεια στα νοικοκυριά και στην παραγωγή, ευστάθεια κι αξιοπιστία στα δίκτυα, συνθήκες δουλειάς του 21ου κι όχι του 19ου αιώνα. Ωστόσο αυτή η πολιτική όμως, δεν είναι μονόδρομος. Και δεν θα μείνει αναπάντητη. Οι κοινωνίες έχουν φωνή. Οι πολίτες έχουν δύναμη. Και όταν οργανώνονται, μπορούν να ανατρέψουν επιλογές που φαίνονται δεδομένες. Εμείς επιλέγουμε την ενέργεια για τον άνθρωπο. Για την κοινωνία. Για το μέλλον που αξίζουμε. Αυτά τα εγκλήματα που σχεδιάζετε υπάρχει τρόπος να σταματήσουν. Κι αυτός είναι η διεκδίκηση κι ένα οργανωμένο μαζικό κίνημα απέναντί τους. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους