25#

Πλήρες Κείμενο:

Παρήγγειλα τον καφέ μου. 15 λεπτά αργότερα έφτασε ένας νεαρός διανομέας. Οργανωμένος, προσεγμένος και φυσικά με το κράνος του. -Καλημέρα! -Καλημέρα! -Πως είστε; (Με έβλεπε πρώτη φορά, κι όμως πιστεύω πως το εννοούσε) -Είμαι καλά! Εσύ; -Μια χαρά, δόξα τω Θεω! Ορίστε και το καφεδάκι σας! - Ευχαριστώ πολύ! (Είχα πληρώσει με κάρτα και του άφησα 50 λεπτά) - Σας ευχαριστώ πάρα πολύ! Καλή απόλαυση! Έβαλε μπρος κι έφυγε, χαμογελαστός και φωτεινός. Εγινε τίποτα σπουδαίο; Οχι. Η μήπως έγινε; Ο νεαρός έκανε μια -φαινομενικά- απλή δουλειά, αλλά την έκανε τέλεια. Σαν να ήταν η πιο σημαντική στον κόσμο. Είχε διαλέξει να είναι καλά και να βλέπει -και να μοιράζει- φως. Είχε ευγνωμοσύνη μέσα του ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα! Στο τέλος της μέρας, όλοι θέλουμε να είμαστε καλά. Πάντα όμως θα υπάρχουν αιτίες για να μην είμαστε. Οπότε εξαρτάται από εμάς. Από το που θα σταθούμε απέναντι σε κάθε τι στη ζωή. Νομίζω πως αυτό το παιδί είχε βρει το νόημα. Αντλούσε το καλό από κάθε τι, χωρίς μιζέρια, χωρίς κακομοιριά. Δεν έμαθα το όνομα σου, αλλά ευχαριστώ για το μάθημα! 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους