25#

Πλήρες Κείμενο:

και πάνω που είχα αρχίσει να ανησυχώ ότι ούτε στον θάνατό μου δεν είμαι πια απαραίτητη σε τούτον τον τόπο, έφτασα και στην τελευταία σελίδα του μαγικού, αυτού εγγράφου. Και ξαφνικά.. αναγκαιοί η παρουσία μου. 24 μήνες και 10 ημέρες (από 14/4/2024 μέχρι 24/4/2026) το Υπουργικό Συμβούλιο, το Υπουργείο Άμυνας και η Διεύθυνση Προσωπικού του ΓΕΕΦ στο Εθνική Φρουρά, δεν έκαναν απολύτως τίποτα. Δεν απάντησαν. Δεν αποδέχτηκαν. Δεν απέρριψαν. Δεν ενημέρωσαν. Άρα 24 μήνες και 10 ημέρες (από 14/4/2024 μέχρι 24/4/2026), οι παραπάνω μου κρατούσαν το χέρι, ενώ παραβιάζονταν ΟΛΑ μου τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ενδεικτικά αναφέρω: Αρπαγή γονικής μέριμνας του γιου μου Παράνομη κήρυξή μου σε λιποταξία Παράνομη αποκοπή του μισθού μου, προ της παραιτήσεως μου 3 παράνομες νοσηλείες σε "ψυχιατρείο" 6 παράνομες συλλήψεις Ένας ξυλοδαρμός από Αστυνομία Κύπρου, με τη βούλα ιατροδικαστή Ένα εγκεφαλικό και μια τραχειοστομία ..και πολλά πολλά άλλα. τώρα -αν εξαιρέσω το γεγονός ότι το υπουργείο ιθαγενούς άμυνας, στο λογιστήριο του οποίου αναγκαιώ, με έχει #blocked από τον επίσημο λογαριασμό του (κατά το παράδειγμα του υπουργού του), ακόμα και να ήθελα να επικοινωνήσω με τον συγγραφέα, θα έπεφτα πάλι σε αδιέξοδο, καθώς το έγγραφο είναι ανυπόγραφο και παραπέμπει σε πολίτη. Και αν αυτό, οι συντάξαντες του εγγράφου το θεωρούν ελιγμό (όπως τις επιδόσεις στο χαλάκι μου), εγώ, στην καλύτερη..θα το πω "χαριτωμενιά". * Νίκος Χριστοδουλίδης - Nikos Christodoulides, παραμείνετε στο #αναγκαιοί 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους