25#

Πλήρες Κείμενο:

"""Θα σε βάλω στη θέση σου αμέσως!- ο σύζυγος ψιθύρισε και ανέβηκε στη γυναίκα του. Μια κίνηση και ήταν ήδη στο πάτωμα. Αλλά το πιο τρομακτικό πράγμα γι ' αυτόν μόλις ξεκίνησε... - Δεν καταλαβαίνω, ζει κανείς σε αυτό το σπίτι ή επιστρέφω σε άδειους τοίχους κάθε βράδυ;! Μια οργισμένη κραυγή έκοψε τη βραδινή σιωπή του διαδρόμου, ακολουθούμενη από μια βαριά μπότα που χτύπησε το ντουλάπι παπουτσιών με ένα χτύπημα. Η Ναταλία πάγωσε στο νεροχύτη. Δεκαέξι χρόνια γάμου της είχαν διδάξει να ανιχνεύει με ακρίβεια τη διάθεση του συζύγου της από τον ήχο της μπροστινής πόρτας. Σήμερα, το κλειδί έχει γυρίσει ιδιαίτερα απότομα. Αυτό σήμαινε ότι υπήρχαν και πάλι προβλήματα στην εργασία και ο στόχος για την ανακούφιση της έντασης-σύμφωνα με ένα μακροχρόνιο σχέδιο-θα ήταν η οικογένεια. Σκούπισε τα χέρια της σε μια πετσέτα πιάτων. Το δείπνο ήταν έτοιμο, τα μαθήματα του γιου του ελέγχθηκαν και τα πουκάμισά του για αύριο σιδερώθηκαν. Αλλά η Ναταλία ήξερε πολύ καλά ότι αν ο Μαξίμ αποφάσιζε να εκραγεί, θα υπήρχε λόγος ακόμη και σε μια στριμμένη χαρτοπετσέτα. - Γεια. Είμαστε στο σπίτι, ο Ντάνιελ είναι στο δωμάτιό του γράφοντας μαθηματικά και στρώνω το τραπέζι"", είπε ήρεμα, βγαίνοντας στο διάδρομο. - Πλύνετε τα χέρια σας, όλα είναι ζεστά. ""Είναι ζεστό, φυσικά"", απάντησε περιφρονητικά ο Μαξίμ, ρίχνοντας το σακάκι του πέρα από την κρεμάστρα. Έβγαλε τα παπούτσια του, ξεκίνησε τις παντόφλες του και πήγε στην κουζίνα. Η Ναταλία έβαλε ένα πιάτο κατσαρόλα κρέατος μπροστά του. Ο Μαξίμ πήρε ένα πιρούνι, έσπρωξε το φαγητό, παραμόρφωσε και έσπρωξε επιδεικτικά το τμήμα στο τέλος του τραπεζιού. ""Δουλεύω σαν κόλαση, σέρνω όλη αυτή την οικογένεια πάνω μου, έρχομαι σπίτι συντετριμμένος και μου δίνεις ξανά αυτές τις ανοησίες;"" Δεν υπάρχει κανονικό κρέας σε αυτό το σπίτι; ""Υπάρχουν μπριζόλες στο ψυγείο, θα τις ζεστάνω"", απάντησε ήρεμα η Ναταλία. Έβγαλε το κουτί και άνοιξε το φούρνο μικροκυμάτων. Ο Μαξίμ άρχισε νευρικά να σφραγίζει τα δάχτυλά του στην επιφάνεια εργασίας. ""Μου κάνεις χάρη;"" Κάντε τον εαυτό σας ένα κανονικό πρόσωπο. Μια γυναίκα πρέπει να χαιρετήσει τον άντρα της με χαρά, όχι σαν να σου χρωστάω ένα εκατομμύριο λέβα. ""Είμαι απλά κουρασμένος, Μαξίμ. Ήταν μια δύσκολη μέρα στη δουλειά. - Είμαι κουρασμένος! Η μεταφορά εγγράφων στο γραφείο δεν είναι δουλειά! Τσακώθηκα με τους προμηθευτές σήμερα και μετά το αφεντικό με επέπληξε για μιάμιση ώρα. Και για ποιον το κάνω αυτό; Στην υγειά σου! Είσαι ζεστή εδώ. Και σε αντάλλαγμα, τίποτα. Πίσω από αυτές τις πύλες, ο Μαξίμ έπρεπε να υπακούσει, να ευχαριστήσει τους ανωτέρους του και να παίξει με τους κανόνες των άλλων ανθρώπων. Αλλά στο σπίτι, έγινε απόλυτος δικτάτορας. Κοίταξε γύρω από την κουζίνα με ένα σκληρό βλέμμα και σταμάτησε στην κλειστή πόρτα. ""Πού είναι αυτός ο Αλήτης;"" Ντάνιελ! Έλα εδώ τώρα! Η πόρτα άνοιξε αργά. Ένα δεκατετράχρονο αγόρι μπήκε απρόθυμα στην κουζίνα. Ψηλός, πιο σοβαρός από την ηλικία του, κοίταξε έξω από τα φρύδια του με τα χέρια του στις τσέπες του. ""Τι θέλεις;"" - ο γιος ρώτησε τον Ντάλι. - Όχι ""τι θέλεις"", αλλά ""Καλησπέρα, μπαμπά""! Ο Μαξίμ φώναξε και χτύπησε την παλάμη του στο τραπέζι. Τα σκάφη έσκασαν. - Έτσι μιλάνε με το άτομο που σε υποστήριξε; Η μητέρα σου σε χάλασε. Φέρτε το ημερολόγιο τώρα. Ας δούμε τι πληρώνω για αυτά τα μαθήματα. Το αγόρι γύρισε, πήγε στο δωμάτιό του και επέστρεψε με μια εκτύπωση των βαθμών. Βάλτε την μπροστά στον πατέρα της. Ο Μαξίμ την εξέτασε γρήγορα. ""Οι τρεις μας στη φυσική;"" Πλάκα μου κάνεις; Γιατί δίνω αυτά τα χρήματα; ""Ήταν δύσκολο, το θέμα ήταν δύσκολο, το έχω ήδη διορθώσει με τους τέσσερις μας,— ο Ντάνιελ απάντησε ήρεμα. ""Δεν χρειάζομαι δικαιολογίες!"" Ανίκανοι! Μοιάζεις με τη μητέρα σου! Η Ναταλία έκανε ένα βήμα μπροστά και στάθηκε ανάμεσά τους. - Μαξίμ, Ας φάμε πρώτα. Το παιδί κουράζεται, μελετά για δύο ώρες. Μην αρχίζεις τώρα. Το πρόσωπό του ήταν παραμορφωμένο με θυμό. Το μισούσε όταν οι άνθρωποι αντιτάχθηκαν σε αυτόν. Ακόμη λιγότερο ήταν η σύζυγός του, την οποία θεωρούσε από καιρό μια άφωνη σκιά. ""Σκάσε!"" ""Ούρλιαξε. ""Θα ασχοληθώ με τον γιο μου!"" Κοιτάξτε τις γλάστρες! Και η ηλίθια γιόγκα σου! Τρεις φορές την εβδομάδα κυλάτε στο ίδιο χαλί και δεν υπάρχει όφελος! Όπως ήσουν, είσαι ακόμα! Η Ναταλία αναστέναξε αργά. Ο πανικός που την είχε κατακλύσει πάντα σε τέτοιες στιγμές πριν είχε φύγει αυτή τη φορά. Ο Μαξίμ δεν ήξερε ότι η ""γιόγκα"" είχε εξαφανιστεί εδώ και καιρό από τη ζωή της. Πριν από δεκατέσσερα χρόνια, όταν της πέταξε για πρώτη φορά ένα βαρύ μπολ με οργή, συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να μάθει πώς να υπερασπίζεται τον εαυτό της. Τότε δεν τολμούσε να φύγει — με ένα μωρό στην αγκαλιά του, χωρίς αποταμιεύσεις και με φόβο για το άγνωστο. Βρήκε άλλη διέξοδο. Αϊκίντο. Η τέχνη της διοχέτευσης της δύναμης κάποιου άλλου. Χρόνια σκληρής προπόνησης, μώλωπες κάτω από μακριά μανίκια, κάλους στα χέρια, που λιπαίνονται με κρέμα το βράδυ. Προετοιμαζόταν όλο αυτό το διάστημα. Ενέπνευσε την εμπιστοσύνη. ""Πήγαινε στο δωμάτιό σου, Ντάνι"", είπε απαλά η Ναταλία. Το αγόρι κοίταξε γρήγορα τη μητέρα του και έκλεισε την πόρτα πίσω του. Αυτή η χειρονομία έριξε τελικά τον Μαξίμ εκτός ισορροπίας. ""Τι σκέφτεσαι;"" - Κάνε ένα βήμα προς το μέρος της. ""Είπα ότι μένει εδώ!""... , Συνέχισε στο πρώτο σχόλιο https://momentumadvocacy.com/archives/19170" 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους