25#

Πλήρες Κείμενο:

Ας φωτίσουμε το καλό Στην καθημερινή μου επαφή με εφήβους και νέους ενήλικες, συναντώ κάτι που αξίζει να φωτιστεί περισσότερο. Σε πολλούς νέους παρατηρώ μια σιωπηλή αλλά επίμονη προσπάθεια να κρατήσουν ζωντανές τις αξίες τους και να σταθούν με αλληλεγγύη μέσα σε έναν κόσμο που συχνά τις υπονομεύει. Οι νέοι που φτάνουν στο γραφείο ενός ψυχολόγου βρίσκονται συνήθως σε ένα αδιέξοδο. Νιώθουν θυμό κι ότι εξάντλησαν τα περιθώρια να αλλάξουν τα πράγματα. Παρά τις ματαιώσεις τους και τη βαθιά απελπισία, κρατούν σφιχτά στην ψυχή τους την άρνηση να συμβιβαστούν με ό,τι θεωρούν λάθος και δεν χορεύουν εύκολα στον ρυθμό των κοινωνικών επιταγών. Παρά τις εύκολες γενικεύσεις ημών των μεγαλύτερων για μια "χαμένη" γενιά, πολλοί νέοι σήμερα προσπαθούν να ορίσουν τον εαυτό τους με μεγαλύτερη ευθύνη. Απομακρύνονται από παλιές νοοτροπίες, δεν γοητεύονται από πελατειακές λογικές και δεν αναζητούν τις «διευκολύνσεις» ως τρόπο ζωής. Μπορεί να φαίνονται χαμένοι, να παλεύουν με ασαφή νοήματα, αλλά συχνά επιλέγουν να στέκονται στη ζωή με σεβασμό, κατανόηση και αξιοπρέπεια. Πρόκειται για μια γενιά πληγωμένη, όχι τόσο από εμφανή τραύματα, όσο από ελλείψεις σε σταθερότητα, σε καθοδήγηση, σε ψυχική θωράκιση απέναντι στη βιαιότητα της πραγματικότητας. Και ενώ αμφισβητούνται, ενώ υποτιμώνται και λίγοι επενδύουν πραγματικά σε αυτούς, εκείνοι στέκονται όρθιοι και συνεχίζουν να ελπίζουν, να προσπαθούν, να αναζητούν το καλό μέσα σε μια εποχή που συχνά το υποβαθμίζει. Αυτούς τους νέους αξίζει να τους εμπιστευτούμε, να τους προβάλουμε, να τους δίνουμε χώρο και να τους στηρίζουμε να αναλαμβάνουν τη δική τους ευθύνη. Γιατί όταν ενηλικιώνεται ένας νέος άνθρωπος, δεν ωριμάζει μόνο ο ίδιος, ενηλικιώνεται μαζί του και ολόκληρη η κοινωνία. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους