25#

Πλήρες Κείμενο:

Εδώ και πάλι έπειτα από λίγο καιρό... Μετά από το σπάσιμο έδρας με το καλημέρα! Λόγω υποχρεώσεων δεν αποτύπωσα ποτέ τις σκέψεις μου κατά την τελική διασταύρωση με την Βαλένθια, όμως ο Δημήτρης (admin) με κάλυψε απόλυτα με ένα δικό του κείμενο. Όταν νικήσαμε την Μονακό, σκέφτηκα πως η Βαλένθια θα είναι δύσκολο εμπόδιο, καθώς η άμυνα που επιλέγει ο κόουτς, είναι βούτυρο στο ψωμί των παικτών του Μαρτίνεθ. Ενώ το έργο τους γίνεται ακόμα πιο εύκολο, εξαιτίας της έλλειψης μεγέθους στην περιφέρεια του Παναθηναϊκού. Βέβαια από την άλλη, δικαιώθηκε και η άποψη η δική μου και των περισσοτέρων, όπου έλεγε πως λόγω απειρίας, ενδεχομένως το σύνολο από την ομώνυμη πόλη, δε θα απέδιδε τα αναμενόμενα. Χθες είδαμε την πίεση και το άγχος να πνίγουν από νωρίς τους περιφερειακούς της Βαλένθια, σουτάροντας με λιγότερο από 20% από το τρίποντο από την αρχή έως το τέλος του αγώνα. Φυσικά σε αυτό συνέβαλε και η αμυντική προσήλωση από πλευράς Παναθηναϊκού, με τον Άταμαν να αφήνει στην άκρη την απλή "flat" hedge out και να επιλέγει πολλές δράσεις. Κομβικής σημασίας η παρουσία του Λεσόρ στο πρώτο ημίχρονο, όπως και των Χέιζ - Ντέιβις και Ερνανγκόμεθ στο δεύτερο. Ενώ η τριάδα Όσμαν - ΝΧΝ - Χουάντσο, είναι ο ορισμός της two way line up. Μπορεί επιθετικά να μην ξεχώρισε κανείς από τους τρεις, όμως αυτό δεν αναιρεί την πραγματικότητα των δυνατοτήτων τους. Την κατάσταση επιθετικά την ανέλαβε από την αρχή ο Κέντρικ Ναν, ο οποίος εδώ και μέρες βρισκόταν ξεκάθαρα σε "play-offs mode". Εκεί που πήγε να χαλάσει το μυαλό του, ευτυχώς ξετρύπωσε και ο Σορτς, με τον Λεσόρ παράλληλα να δίνει τεράστιες μάχες. Γενικά εχθές υπήρξε ξανά γκρίνια για τις επιλογές του Άταμαν και κάποιοι έβγαλαν χολή και ειρωνεία εδώ μέσα συγκεκριμένα... Το αποτέλεσμα πάντως δικαίωσε τον κόουτς, μιας και ο Μάριους Γκριγκόνις αναδείχθηκε "X - factor" με δύσκολα καλάθια αλλά και κλεψίματα. Ενώ γενικά τα time out ήταν καίρια και η ενέργεια στον πάγκο, η κατάλληλη, ώστε να μη χαθεί αυτή η μεγάλη ευκαιρία για το break. Ένα μεγάλο παράπονο το έχω για τον Γκραντ, μιας και δεν βγήκε μπροστά να καλύψει το κενό του Κώστα Σλούκα, παρά μόνο στην τελευταία άμυνα, που κάποιοι με κόκκινα γυαλιά είδαν ΑΝΤΙΑΘΛΗΤΙΚΟ φάουλ... Η σειρά είναι πολύ μεγάλη, μόλις τώρα ξεκίνησε και τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά και εύκολα, διότι το κενό του Σλούκα, του καλύτερου playmaker της ομάδας την τελευταία τριετία, είναι εξαιρετικά δύσκολο να καλυφθεί! -Chris- 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους