25#

Πλήρες Κείμενο:

Εργατική Πρωτομαγιά - Ημέρα μνήμης και πάλης για μια καλύτερη ζωή Σε μια περίοδο βαθιάς κοινωνικής πίεσης, με την ακρίβεια να εξανεμίζει μισθούς, τη στεγαστική κρίση να μετατρέπει τη στέγη σε πολυτέλεια και τα εργασιακά δικαιώματα να βρίσκονται ξανά στο στόχαστρο κυβέρνησης και εργοδοτών, τα συνδικάτα και οι πολιτικές οργανώσεις καλούν σε μαζική συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις της Παρασκευής σε ολόκληρη τη χώρα. «Την Κυριακήν να κλείωσι τα καταστήματα καθ’ όλην την ημέραν, και οι πολίται ν’ αναπαύωνται. Οι εργάται να εργάζωνται 8 ώρας την ημέραν. Ν’ απονέμηται σύνταξις εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των». Αιτήματα των εργατών από την πρώτη Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα το 1893 Εκατόν σαράντα χρόνια μετά την αιματοβαμμένη εξέγερση των εργατών του Σικάγου, η Εργατική Πρωτομαγιά του 2026 επιστρέφει ως ημέρα μνήμης, αγώνα και πολιτικής σύγκρουσης. Σε μια περίοδο βαθιάς κοινωνικής πίεσης, με την ακρίβεια να εξανεμίζει μισθούς, τη στεγαστική κρίση να μετατρέπει τη στέγη σε πολυτέλεια και τα εργασιακά δικαιώματα να βρίσκονται ξανά στο στόχαστρο κυβέρνησης και εργοδοτών, τα συνδικάτα και οι πολιτικές οργανώσεις καλούν σε μαζική συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις της Παρασκευής σε ολόκληρη τη χώρα. Η φετινή Πρωτομαγιά πραγματοποιείται μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον πολεμικών συγκρούσεων και ανταγωνισμών, γεωπολιτικής αστάθειας και εντεινόμενης εκμετάλλευσης της εργασίας. Από τη γενοκτονία στην Παλαστίνη και τα εργατικά «ατυχήματα» στους χώρους δουλειάς ώς τη διάλυση κοινωνικών κατακτήσεων δεκαετιών, το εργατικό κίνημα επιχειρεί να επαναφέρει στο προσκήνιο τα αιτήματα για αξιοπρέπεια, συλλογικά δικαιώματα και ειρήνη. Η ΓΣΕΕ στην ανακοίνωσή της τονίζει ότι «η φετινή Πρωτομαγιά δεν είναι μόνο ημέρα μνήμης. Είναι ημέρα σύγχρονης διεκδίκησης», περιγράφοντας μια κοινωνική πραγματικότητα όπου «η αύξηση του κόστους ζωής, η στεγαστική πίεση, η ενεργειακή επιβάρυνση και οι χαμηλοί μισθοί διαμορφώνουν μια καθημερινότητα που δεν αντέχεται άλλο». Η Συνομοσπονδία θέτει στο επίκεντρο την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, τις αυξήσεις στους μισθούς, την προστασία των δημόσιων αγαθών και την αντιμετώπιση των κοινωνικών ανισοτήτων, υπογραμμίζοντας πως «τίποτα δεν είναι δεδομένο χωρίς συλλογική διεκδίκηση». Στο ίδιο μήκος κύματος, η ΑΔΕΔΥ σημειώνει ότι «η 1η Μάη δεν είναι αργία, είναι ημέρα αγώνα και μνήμης» και καλεί σε μαζική συμμετοχή με αιτήματα την επαναφορά 13ου και 14ου μισθού, πραγματικές αυξήσεις μέσω Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, μαζικές προσλήψεις στο Δημόσιο και κατάργηση των αντεργατικών νόμων. Η συνομοσπονδία των δημοσίων υπαλλήλων επιμένει στην υπεράσπιση της δημόσιας υγείας, της παιδείας και των κοινωνικών αγαθών απέναντι στην ιδιωτικοποίηση και τη λιτότητα. Από την πλευρά του το ΠΑΜΕ καλεί σε μαζική συμμετοχή με σύνθημα «βαδίζουμε τον δρόμο της ανατροπής ενάντια στον πόλεμο και την εκμετάλλευση». Στην ανακοίνωσή του σημειώνει ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανώσουν την πάλη τους «ώστε να μη φορτωθεί η εργατική τάξη νέες θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους τους», ενώ ζητά «να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο των ΗΠΑ, Ισραήλ στη Μέση Ανατολή» και να κλείσουν οι βάσεις ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα σημειώνει πως «εμπνεόμαστε από τους μεγάλους ταξικούς αγώνες του παρελθόντος» και δίνει «υπόσχεση στους αγώνες του μέλλοντος» για μια κοινωνία «χωρίς φτώχεια, πολέμους, αδικία και καταπίεση». Μαζικά αγωνιστικά καλέσματα απευθύνουν και οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, προτάσοντας την αντιπολεμική πάλη, την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και τη σύγκρουση με την πολιτική της φτώχειας και της καταστολής. Το ΚΚΕ(μ-λ), στην ανακοίνωσή του, συνδέει ιστορικά την Πρωτομαγιά του Σικάγου, τον Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη και την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή, υπογραμμίζοντας ότι «η ιστορία της Εργατικής Πρωτομαγιάς είναι η ιστορία της εργατικής τάξης και των λαών». Για την ανάγκη ενός νέου εργατικού κινήματος σε μορφές και περιεχόμενο «για να μπορέσει να απαντήσει στην επίθεση που εξαπολύεται στην εργατική τάξη» και «να βάλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, τον υποταγμένο εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό» κάνει λόγο η Κομμουνιστική Απελευθέρωση. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους