25#

Πλήρες Κείμενο:

Αυτή η δημοσίευση, μάλλον, θα έχει περισσότερο νόημα για τα άτομα που ακολουθούν τη σελίδα από παλιά. Ψάχνω να βρω πριν πόσα χρόνια τη δημιούργησα, δεν το βρίσκω. Πρέπει να είναι 8-9. Μου φαίνεται απίστευτο. Τον πρώτο καιρό έγραφα πάρα πολύ. Ένιωθα πως ήθελα να μοιραστώ πολλά πράγματα που μάθαινα, που συνειδητοποιούσα. Δε γινόταν με κάποια στρατηγική μάρκετινγκ, αλλά από εσωτερική ανάγκη. Είναι αλήθεια, πως με αυτόν τον τρόπο ήρθα κοντά με πολλά άτομα, που από όσα διάβαζαν κάτι τους μίλησε και επέλεξαν να συνεργαστούμε κιόλας. Έλαβα μηνύματα από ανθρώπους που ποτέ δε δουλέψαμε μαζί, που λέγανε πως η σελίδα τους είχε βοηθήσει με κάποιο τρόπο. Πάντα με συγκινούσε αυτό. Στα χρόνια που ακολούθησαν από την αρχή της σελίδας άλλαξαν αρκετά στα social. Η προσφορά είναι πάρα πολλή και πάντα θα το εκτιμώ γιατί έχω μάθει και έχω εξελιχθεί πολύ με αυτόν τον τρόπο και συνεχίζω. Ταυτόχρονα μπορεί κάποιες φορές να μας υπερφορτώνει. Δεν είναι ότι δεν έχω πράγματα να μοιραστώ πια. Τα ενδιαφέροντα μου έχουν διευρυνθεί σε πιο κοινωνικά, συλλογικά στοιχεία των ταυτοτήτων μας, του ψυχισμού μας. Δεν είναι ότι δε σκέφτομαι πράγματα, να όπως το ποστ πριν λίγες μέρες για την παπαρούνα. Το μυαλό μου δε σταματά. Μα παράλληλα, επιθυμεί και μια ησυχία. Κι άλλες φορές απλά σκέφτομαι πως ίσως πλέον έχουμε (έχω; ) περισσότερο ανάγκη για μια αμοιβαία ζύμωση σκέψεων. Ξεκίνησα από τη γονεϊκοτητα με ομάδες, έπειτα ήρθαν οι ατομικές θεραπείες αρχικά με παιδιά, έπειτα μόνο με ενήλικες. Τελευταία επιστρέφει η ανάγκη για ομάδες, όχι γονέων αποκλειστικά. Θα τα πούμε σε μία άλλη δημοσίευση αυτά. Επίσης, είχα μια έμπνευση, να γράψω κάποια πράγματα πιο ολοκληρωμένα, με ένα τρόπο που να ταιριάζει σε αυτό που αγαπώ περισσότερο, τη σχέση. Έχω σχεδόν έτοιμο ένα βιβλίο, ένα λεύκωμα καλύτερα. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα τι θα κάνω με αυτό. Αν θα το στείλω σε κάποιο εκδοτικό, αν θα δοκιμάσω αυτοέκδοση, αν θα το κάνω ένα e book και θα το μοιράσω. Ίσως κι αυτό να κέρδισε απ' την ενέργεια μου και να άφησα λίγο πιο πίσω τη σελίδα. Τα γράφω όλα αυτά, γιατί θέλω να πω, πως μπορεί να μη "μιλάω" τόσο πολύ πια, μα είμαι εδώ. Με κύρια διάθεση αυτή η σελίδα να μοιράζει γνώση ή ματιά που να βάζει ένα απειροελάχιστο λιθαράκι σε μια πιο ειρηνική και τρυφερή κοινωνία. Απογοητεύομαι συχνά με όσα συμβαίνουν κι επιλέγω να ψάχνω να βρω εκείνες, εκείνους κι εκείνα που δίνουν φως, έμπνευση, κουράγιο κι ελπίδα. Και πάντα βρίσκω. Κι έτσι συνεχίζω να βρίσκω νόημα στην προσπάθεια. Είναι λίγο ανακατεμένα όσα γράφω, ίσως. Τελικά μάλλον ένα παρόν ήθελα να δώσω, για να μη σκεφτείτε πως πια δε με νοιάζει. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους