25#

Πλήρες Κείμενο:

H φάρσα του Σπανού στον Τσοχατζόπουλο που γέννησε την Υψηλή Γέφυρα Τα χρόνια περνούσαν χωρίς όμως πρόοδο και το συγκοινωνιακό πρόβλημα της Χαλκίδας διογκωνόταν. Μέχρι που το 1982 ο τότε δήμαρχος Χαλκιδέων Γιάννης Σπανός αποφάσισε να δράσει, βάζοντας μπρος μια… φάρσα. Η ιστορία συνοπτικά έχει ως εξής: σε επικοινωνία του με τον τότε υπουργό Δημοσίων Έργων Άκη Τσοχατζόπουλο έμαθε την ημέρα και την ώρα που σκόπευε να περάσει από τη Χαλκίδα προκειμένου να επισκεφθεί ένα εξοχικό που διατηρούσε στην Άνω Βάθεια. Το μεσημέρι εκείνης της ημέρας ζήτησε ως προσωπική χάρη από τον λιμενάρχη της πόλης να ανοίξει την «παλαιά» γέφυρα, χωρίς να του αποκαλύψει τον λόγο. Ως αποτέλεσμα, ο υπουργός ταλαιπωρήθηκε περιμένοντας μποτιλιαρισμένος για ώρες πριν περάσει τη γέφυρα. Λίγες ημέρες μετά, ο Σπανός τον επισκέφθηκε στο υπουργικό του γραφείο. Μετά την οδυνηρή εμπειρία του, ο Τσοχατζόπουλος δέχτηκε ευκολότερα την αναγκαιότητα της νέας ζεύξης που του πρότεινε για πολλοστή φορά ο Σπανός. Έκτοτε, η κουβέντα σταδιακά έφυγε από το «να γίνει η γέφυρα!» και πήγε στο «πού θα γίνει η γέφυρα;», καθώς ο δήμαρχος προωθούσε τότε την ιδέα ζεύξης στο στενό Αυλίδας–Μπουρτζίου, θεωρώντας την καλύτερη (και είχε δίκιο, διαβλέποντας μακριά, «γιατί η γέφυρα πρέπει να εξυπηρετεί λόγους κυκλοφοριακούς και να γίνει με την καλύτερη σχέση κόστους – απόδοσης», όπως είχε πει). Το 1983, σε νέα σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Χαλκίδα, παρουσία υπουργού και τοπικών παραγόντων, η συζήτηση για τη θέση του έργου έδειχνε αδιέξοδη. Κάποια στιγμή ο Σπανός είπε στον Τσοχατζόπουλο: «Δεν πάμε υπουργέ μου να πιούμε ένα ούζο;» Κατά τη διάρκεια αυτού του τραπεζιού απορρίφθηκε οριστικά η ζεύξη στο Μπούρτζι και προκρίθηκε τελικά -προκειμένου να μη χαθεί το έργο- η θέση «Στενό», καθώς διέθετε ήδη μελέτη, αν και ατελή, εκπονημένη από τον Χαλκιδέο Μάκη Ασημάκη. Προδημοσίευση από το υπό έκδοση βιβλίο μου «Η ταυτότητα της Χαλκίδας». 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους