25#

Πλήρες Κείμενο:

Ο "Πώς Τολμάς;" Υπάρχει ένας τύπος ανθρώπου που εμφανίζεται στις σχέσεις (όποιας μορφής) όπου δεν απαντά στο περιεχόμενο αυτού που του λες αλλά στην τόλμη σου να τα πεις! Τον αποκαλώ, ο "Πώς Τολμάς;" Δηλαδή, δεν τον αφορά αν έχεις δίκιο, αν αποκαλύπτεις μια αλήθεια, αν βάζεις ένα όριο, αν έχεις μια διαφορετική άποψη. Τον σκανδαλίζει ότι βγήκες από τη θέση που εκείνος είχε αποφασίσει (συνειδητά ή ασυνείδητα) πως σου αναλογεί και αυτό, απλώς και δικαιωματικά, δεν το δέχεται! Πώς τολμάς να με βλέπεις; Πώς τολμάς να διαφωνείς; Πώς τολμάς να θέλεις κάτι άλλο από αυτό που εγώ θέλω; Πώς τολμάς να βλέπεις κάτι άλλο από αυτό που βλέπω εγώ; Πώς τολμάς να μην υπηρετείς την εικόνα μου; Ο άνθρωπος αυτός δεν αντέχει να μην ορίζει το πλαίσιο. Δεν αντέχει να μην έχει ο ίδιος τη σκηνοθεσία. Αυτός ο άνθρωπος αισθάνεται προσβεβλημένος από την ελευθερία σου κι ας είναι αυτή ακριβώς που τον έλκυσε. Θέλει να την πατάξει. Τον απειλεί. Τον ελκύει όσο η ελεύθερή σου ματιά τον αναγνωρίζει. Τον απειλεί όταν τον οριοθετεί. Γιατί η ελευθερία του ενός οριοθετεί την ελευθερία του άλλου. Η ελευθερία δεν είναι στυλ. Δεν υπάρχει για να μας θαυμάζει, να μας επιβεβαιώνει ή να μας υπηρετεί. Η ελευθερία του άλλου μάς οριοθετεί. Μας θυμίζει ότι δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου. Δεν έχουμε δικαίωμα κατοχής πάνω στη φωνή και στο βλέμμα του άλλου. Αυτός ο άνθρωπος έχει ένα βαθιά ανασφαλή εσωτερικό πυρήνα. Κέντρο βάσης του γίνεται μια αρχή, ένα πιστεύω, μια συγκεκριμένη ερμηνεία για κάθε τι. Αν ταρακουνηθεί αυτή η βάση βιώνει πως χάνεται... και τότε θα παλέψει με κάθε τρόπο για να σώσει την κατασκευή που τον κρατά όρθιο. Έτσι, αντί να συνομιλήσει παλεύει, αμύνεται, ταπεινώνει, αποχωρεί. Ο "Πώς Τολμάς;" έχει ανάγκη να τον θαυμάζεις και να τον χρειάζεσαι. Δεν ξέρει να συνυπάρχει. Φοβάται. Νιώθει ασφαλής μόνο όταν κατακτά. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους