25#

Πλήρες Κείμενο:

ΠΕΡΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΥ Είναι σαφές ότι το ακαδημαϊκό σύστημα παράγει περισσότερους διδάκτορες-ερευνητές από όσους μπορεί να απορροφήσει, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον. Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για πρακτικές επιστημονικού οπορτουνισμού. Η εκ των υστέρων «ευθυγράμμιση» ερευνητικών αντικειμένων με σκοπό την επίκληση συνάφειας για την κατάληψη μιας θέσης ή την ένταξη σε εξειδικευμένα επιστημονικά πεδία, συνιστά σοβαρή απόκλιση από τις αρχές της επιστημονικής συνέπειας. Ασφαλώς, σε κλειστές διαδικασίες, η ευθύνη για τη διάγνωση τέτοιων φαινομένων ανήκει στους εκάστοτε κριτές. Όταν, όμως, παρόμοιες πρακτικές διαχέονται ευρύτερα στην επιστημονική κοινότητα -ιδίως μέσω θεματικών συνεδρίων όπου προκαλείται η αυθαίρετη μετατόπιση και η σύγχυση αντικειμένων (προφανώς για ιδιοτελείς σκοπούς)- τότε το ζήτημα αποκτά ευρύτερη σημασία και καθίσταται επιστημονικά προβληματικό με συλλογικές συνέπειες. Όταν επιστημονικά πεδία επαναπροσδιορίζονται αυθαίρετα, χωρίς επαρκή θεωρητική τεκμηρίωση, και έννοιες απογυμνώνονται από το περιεχόμενό τους ώστε να καταστούν εργαλειακά αξιοποιήσιμες, τότε δεν πρόκειται για δημιουργική διεπιστημονικότητα αλλά για εκφυλισμό της. Πρόκειται για μια μορφή εννοιολογικής καταστρατήγησης, η οποία θολώνει τα όρια των επιστημών και υπονομεύει τη συσσωρευμένη γνώση...για την οποία κάποιοι και κάποιες έχουν μοχθήσει. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους