25#

Πλήρες Κείμενο:

Το ελεφαντόδοντο που σημάδεψε την καρδιά μου. Το 1966 είχαμε ένα γείτονα οικογενειακό φίλο και αργότερα συμπέθερο που ήταν φοιτητής στην ΑΣΟΕΕ και ιδρυτικό μέλος της ΠΠΣΠ. Εγώ 10 χρονών παιδάκι το μόνο που καταλάβαινα από την πολιτική, ήταν πως ο πατέρας μου ήταν σε ένα κόμμα -την ΕΔΑ- και του άρεσε να μας πηγαίνει βόλτα προς τα Μεσόγεια σε κάτι ερημιές για να τραγουδάει ελεύθερα μέσα στο αυτοκίνητο απαγορευμένα αντάρτικα τραγούδια. Αυτός ο γείτονας λοιπόν κάλεσε τους γονείς μου σε μια εκδήλωση στον Ελληνοκινέζικο σύνδεσμο φιλίας όπου υπήρχε και μια έκθεση με τεχνουργήματα . Νομίζω πως στην εκδήλωση πήγα μόνο με την μάνα μου και τον αδερφό μου . Επειδή μέσα στον χώρο υπήρχαν διάφορα τεχνουργήματα, εγώ κατάλαβα πως με πήγε η μάνα σε κάτι σαν μουσείο. Ανάμεσα σε αυτά τα τεχνουργήματα υπήρχε και ένα τεράστιο ελεφαντόδοντο που είχε σκαλισμένα χιλιάδες μικρά ανθρωπάκια να κρατούν όπλα , δρεπάνια , φτυάρια κλπ και να ορμούν μπροστά προς το μυτερό μέρος του ελεφαντόδοντου. Μαγεύτηκα κυριολεκτικά. Το έργο ήταν αφιερωμένο στην μεγάλη κινέζικη επανάσταση για την οποία μίλησε και ένας Κινέζος με ένα μεταφραστή και έλεγε πως με την επανάσταση γλυτώνει ο λαός από την πείνα . Μόνο αυτό θυμάμαι. Δεν έδινα σημασία και γιατί δεν καταλάβαινα τι λένε, αλλά και γιατί είχα κολλήσει στο ελεφαντόδοντο. Είχα μαγευτεί από το έργο με τα χιλιάδες ανθρωπάκια. Δεν ξεκολλούσε το μάτι μου από αυτό. Με εντυπωσίασε τόσο που το θυμάμαι ακόμα . 10 χρονών παιδάκι δεν καταλάβαινα τι γίνεται εκεί, ούτε για ποια επανάσταση μιλούσαν . Η φλόγα της επανάστασης άναψε μέσα μου 7 χρόνια αργότερα στο πολυτεχνείο που βρέθηκα επίσης τυχαία . Το καλοκαίρι του 1974 οργανώθηκα στην ΚΝΕ και πάλι χωρίς να καταλαβαίνω πολλά- πολλά. Ο πατέρας μου ήταν ΚΚΕ αλλά υποστήριζε την αποσταλινοποίηση του ΚΚΣΕ και κατηγορούσε τον Τίτο για προδοσία σε βάρος του δημοκρατικού στρατού. Μιλούσε με θαυμασμό για τις επαναστάσεις στην Ρωσία και την Κίνα, για τον Λένιν , τον Μάο , τον Ζαχαριάδη και όλα αυτά που δεν πολυκολλούσαν μεταξύ τους γιατί εγώ δεν μπορούσα να τα επεξεργαστώ στο μυαλό μου και με μπέρδευαν πολύ, αλλά άφηναν πράγματα στο υποσυνείδητο μου. Αυτά που μου είχαν μείνει στο υποσυνείδητο ήταν οι σχέσεις εξάρτησης με το ΚΚΣΕ που δεν άρεσαν στον πατέρα μου γιατί οι Σοβιετικοί είχαν καθαιρέσει τον Ζαχαριάδη που τον θεωρούσε μεγάλη προσωπικότητα του αλλά του καταλόγιζε και λάθη. Στην ΚΝΕ δεν μου άρεσε και το κλίμα . Σε μια προσυνεδριακή συζήτηση για το 1ο συνέδριο έβαλα κάποιους προβληματισμούς που είχα επηρεαζόμενος από αυτά που έλεγε ο πατέρας μου και κατηγορήθηκα άδικα για φραξιονισμό γιατί τα είχα πει και σε ένα σύντροφο και προσωπικό φίλο. Αυτό με στεναχώρησε και με χάλασε πολύ. Μια μέρα βλέπω στον ριζοσπάστη ένα ολοσέλιδο αφιέρωμα στον Τίτο που τον καθαγίαζε . Το θεώρησα υποκριτικό στα πλαίσια της εξάρτησης με το ΚΚΣΕ και αποφάσισα πως δεν κάνει αυτός ο χώρος εμένα. Εγώ ήθελα να βλέπω εικόνες σαν του ελεφαντόδοντου και όχι μιας κομματικής γραφειοκρατίας. Αποφάσισα να φύγω από την ΚΝΕ το φθινόπωρο του 1975 και αντιμετώπισα τέτοιες επιθέσεις που δεν τις χωρά ο νους . Τις άντεξα πάλι χάρη στον πατέρα μου που με προστάτευσε. Εγώ είχα μια ρομαντική εικόνα για τις επαναστάσεις και την αριστερά . Την εικόνα της εφόδου στα χειμερινά ανάκτορα του Τσάρου και την εικόνα του ελεφαντόδοντου με την μεγάλη πορεία του Μάο. Άρχισα να αγοράζω τα βιβλία του Μάο σε μετάφραση του Γιάννη Χοτζέα . Αγόρασα το κόκκινο βιβλιαράκι του Μάο και έκανα παρέες με τα παιδιά στο Καματερό που ήταν στην ΟΜΛΕ από την οποία γεννήθηκε το ΚΚΕ(μ-λ) τον Νοέμβρη του 1976. Τα βιβλία του Μάο ασκούσαν σε εμένα τεράστια επιρροή και την ασκούν ακόμα. Είχαν κάποια μυστηριακά στοιχεία μεταφυσικής που με γοήτευαν και εξακολουθούν να με γοητεύουν. Το 1976 οργανώθηκα στην ΠΕΣΠ την εργατική συνδικαλιστική παράταξη του χώρου και λίγο αργότερα στο ΚΚΕ(μ-λ) και παρέμεινα ως το δεύτερο συνέδριο το 1981 .. Εκείνο το ελεφαντόδοντο με την μεγάλη πορεία -χωρίς καν να το καταλάβω-, άγγιξε την καρδιά μου και καθόρισε σε μεγάλο βαθμό και την υπόλοιπη ζωή μου. Ήταν σαν να χτύπησα ένα ανεξίτηλο τατουάζ στο μέρος της καρδιάς και το βλέπω πάντα. Και τι δεν θα έδινα να το ξαναδώ. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους