25#

Πλήρες Κείμενο:

Η ζήλια, η κτητικότητα κι η (φονική, ψυχολογική, κοινωνική) βία στις ερωτικές σχέσεις δεν είναι ο "νόμος του πάθους" (όπως λανθασμένα διαιωνίζεται)... Είναι ο αυταρχικός νόμος του ανώριμου, ανολοκλήρωτου κι ανεπαρκούς "νάρκισσου"... που θεωρεί κτήμα Του, κι όχι επιλογή Της, το κορμί, επιθυμία κι "αγάπη" της άλλης.* Όσοι (κι όσες) αγαπούν "ανθρώπινα", με αξιοπρέπεια, κι όχι με την πρωτόγονη "ζωική" ανασφαλή επιθυμία να "κυριαρχήσουν" "ερωτικά" (και μόνο "διαστροφικά" - για σαδιστές θύτες ή/και για μαζοχιστικά θύματα - το "βίαια κυριαρχικό" εκλαμβάνεται ως "σεξερωτικό"), αγαπούν αμοιβαία και πάντα ελεύθερα! Χωρίς αμοιβαιότητα (σε αξίες, εκτίμηση, συναισθήματα - ή "φιλία") ο/η ερωτικά αξιοπρεπής φεύγει. Ευγενικά, κατανοητικά, περήφανα επειδή γνωρίζει ότι του/της αξίζει κάτι αυθεντικότερο και μεγαλύτερο από "ψίχουλα", δισταγμό, πισωγυρίσματα, μισή καρδιά, αποφυγή ή απαξίωση. Φεύγει για άλλες δεκτικότερες, ευτυχέστερες και δημοκρατικότερες σεξερωτικές χώρες! Γιατί και στον έρωτα (κυρίως στον έρωτα, οικτρά και βασανιστικά, επειδή "διαστροφικά") ο "απολυταρχισμός" (ή τυραννία) δολοφονεί: την εμπιστοσύνη, την επιθυμία, το πάθος, την ελευθερία, την αγάπη. Την ίδια τη Ζωή. Όπως είπε η Gloria Steimen: "Δεν μπορώ να αναπαραχθώ σε συνθήκες αιχμαλωσίας" (το οποίο παθαίνουν πολλά έγκλειστα ζώα). Υπάρχουν βλέπετε κι αυτοί... Τα κατάλοιπα του βίαιου "ζωικού βασιλείου" στην "ανθρώπινη ερωτική δημοκρατία". Οι ανασφαλείς, οι ανεπαρκείς, οι κενοί, οι ψυχολογικά "μπρουτάλ", οι γεμάτοι τεστοστερόνη (συχνά κακοεκπαιδευμένοι νεότεροι που παραμένουν έτσι δια βίου) μα και με ψυχολογικές-υπαρξιακές "τρύπες" (αξίας)... που νομίζουν ότι θα τις γεμίσουν με τη μαστούρα του "σεξέρωτα" και της βίας. Μα το "στερητικό" σύνδρομο, η οργισμένη ματαίωση της επιβεβαίωσής τους (έμβλημα του ναρκισσιστή), η τρύπα στη στείρα, άγονη κι αμμώδη, την άδεια από αυτοεκτίμηση κι ανθρωπιά, καρδιά τους... τους μετατρέπει σε "ληστές" ή και "δολοφόνους" της προσωπικότητας και της αυτοδιάθεσης, της αγάπης και της ζωής της "δήθεν αγαπημένης" άλλης (ή άλλου). Της πάντα, τελεσίδικα, βολικά βαπτισμένης (με το ζόρι) άβουλης υποτακτικής σεξερωτικής "κούκλας" τους. Μακριά από αν-ώριμους, αν-ολοκλήρωτους, αν-επαρκείς, αν-ασφαλείς, α-γενείς κι αν-αξιοπρεπείς (η βία τους καραδοκεί) ναρκισσιστές άντρες (και γυναίκες) αγαπητές φίλες (και φίλοι). Προτού σας σταμπάρουν, με σίδερο πυρακτωμένο, "ως ένα δικό τους ζωντανό"... Τα εγωκεντρικά "στερητικά" τους καλλιεργούν την περιφρόνηση και την υποδούλωση, τον πόλεμο και τον θάνατο. Όχι την αμοιβαία αγάπη, την αυτονομία και την ζωή. Κι εκπαιδεύστε (έμπρακτα - όχι "άλλα λέμε, άλλα τους δείχνουμε" ως γονείς...) και τα παιδιά σας, κάθε φύλου, στην ανθρωπιά, την σεξερωτική αμοιβαιότητα, εκτίμηση κι αξιοπρέπεια: να εξασκούν και να διεκδικούν τον σεβασμό τις επιλογές τους, τα "όχι" τους και τα συναισθήματά τους. Δρ. Μάνος Ζαχαριουδάκης 28.απρ.26 *Αν και πολύ συχνότερα ακούμε για τη (και συμβαίνει η) φυσική βία των αντρών, προφανώς ισχύει και για γυναίκες, συνηθως σε λιγότερο προφανή επίπεδα βίας... **Μια εκτενέστερη ανάλυσή μου της παθολογικής ζήλειας εδω: https://www.facebook.com/share/p/14aCCDBZtVv/ ***Τέχνη: "Αλληγορία: Αφροδίτη, Έρως, Μωρία, Χρόνος" του Φλωρεντίνου μανιεριστή ζωγράφου Agnolo Bronzino 1503-72. Υπέροχο! Μία εικόνα συλλαμβάνει τα συναισθήματα της ζήλιας, της οργής, του μίσους, της απόγνωσης, της τρέλας, της επικείμενης έκρηξης, του εκδικητικού καταστροφικού τέλους... 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους