25#

Πλήρες Κείμενο:

Ο κ. Αραγτσί πηγαίνει στη Ρωσία -Pepe Escobar Από εδώ και στο εξής, είναι σαφές ότι καμία διευθέτηση δεν θα είναι δυνατή – και ρεαλιστική – χωρίς ρωσική επιρροή. Ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί ξεκίνησε μια διπλωματική περιοδεία υψηλού διακυβεύματος προς το Ισλαμαμπάντ, τη Μουσκάτ και την Αγία Πετρούπολη με την πτήση «Minab 168» της Meraj Airlines. Στη μνήμη, φυσικά, των 168 μαθητριών από το Μινάμπ που σκοτώθηκαν από την Αυτοκρατορία του Χάους, των Ψεμάτων, της Λεηλασίας και της Πειρατείας. Πριν ξεκινήσει το ταξίδι του, ο Αραγτσί πήγε κατευθείαν στο θέμα: «Είχε περάσει αρκετός καιρός από τις συναντήσεις με τη Ρωσία. Εκμεταλλευόμαστε την παρούσα ευκαιρία για να πραγματοποιήσουμε διαβουλεύσεις με τους Ρώσους φίλους μας σχετικά με τις εξελίξεις που συνδέονται με τον πόλεμο. Αυτός ο συντονισμός θα είναι σημαντικός.» Ο Αραγτσί εξήγησε τη σημασία της ανασκόπησης των διαπραγματεύσεων στο Πακιστάν και «υπό ποιες συνθήκες θα μπορούσαν να συνεχιστούν». Οι συνομιλίες στο Ομάν «θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη διεύρυνση των σχέσεων με τους γείτονες, ειδικά στις νότιες περιοχές του Περσικού Κόλπου». Για τα Στενά του Ορμούζ, «οι διαβουλεύσεις με το Ομάν ήταν επίσης απαραίτητες… Μοιραζόμαστε πολλές κοινές απόψεις με το Ομάν και συμφωνήθηκε ότι οι συζητήσεις θα συνεχιστούν σε επίπεδο ειδικών.» Στην Αγία Πετρούπολη, ο Αραγτσί δεν συναντήθηκε μόνο με τον ομόλογό του, τον Μεγάλο Δάσκαλο Σεργκέι Λαβρόφ, όπως θα όριζε το πρωτόκολλο. Ο ίδιος και η μικρή του αντιπροσωπεία έγιναν δεκτοί προσωπικά από τον Πρόεδρο Πούτιν. Με εξαιρετικά κομψή και αιχμηρή διατύπωση, ο Πούτιν συνόψισε το νέο «παιχνίδι» που δημιουργήθηκε από τον πόλεμο κατά του Ιράν. Τρία απολύτως βασικά σημεία: Σεβασμός προς τον Ανώτατο Ηγέτη Αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ: «Θα ήθελα να σημειώσω στην αρχή της συζήτησης ότι την περασμένη εβδομάδα έλαβα ένα μήνυμα από τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν. Θα ήθελα να σας ζητήσω να μεταφέρετε τα πιο ειλικρινή μου λόγια ευγνωμοσύνης γι’ αυτό και να επιβεβαιώσετε ότι η Ρωσία, όπως και το Ιράν, προτίθεται να συνεχίσει τις στρατηγικές μας σχέσεις. Παρακαλώ μεταφέρετε στον Ανώτατο Ηγέτη λόγια ευχαριστίας για αυτό το μήνυμα και ευχές για τα καλύτερα, υγεία και ευημερία.» Ο αγώνας του Ιράν αφορά την ανεξαρτησία και την κυριαρχία: «Βλέπουμε πόσο θαρραλέα και ηρωικά ο λαός του Ιράν αγωνίζεται για την ανεξαρτησία και την κυριαρχία του. Φυσικά, ελπίζουμε πολύ ότι, βασιζόμενος σε αυτό το θάρρος και την επιδίωξη της ανεξαρτησίας, ο ιρανικός λαός, υπό την ηγεσία του νέου του ηγέτη, θα ξεπεράσει αυτή τη δύσκολη περίοδο δοκιμασιών και θα επικρατήσει η ειρήνη.» Η Ρωσία είναι πλήρως παρούσα: «Από την πλευρά μας, θα κάνουμε ό,τι εξυπηρετεί τα συμφέροντά σας και τα συμφέροντα όλων των λαών της περιοχής ώστε αυτή η ειρήνη να επιτευχθεί το συντομότερο δυνατό. Γνωρίζετε καλά τη θέση μας.» Από την πλευρά του, ο Αραγτσί επιβεβαίωσε ότι το Ιράν και η Ρωσία εμπλέκονται σε μια «στρατηγική εταιρική σχέση στο υψηλότερο επίπεδο». Επιπλέον, «έχει αποδειχθεί σε όλους ότι το Ιράν έχει φίλους και συμμάχους όπως η Ρωσική Ομοσπονδία, οι οποίοι σε δύσκολες στιγμές στέκονται στο πλευρό του Ιράν. Σας είμαστε ευγνώμονες για τις ισχυρές και σταθερές θέσεις σας υπέρ της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.» Το να πει κανείς ότι η Αυτοκρατορία της Πειρατείας θα έχει πολλά να σκεφτεί είναι, φυσικά, η υποτίμηση του αιώνα. Ανατρέποντας το παιχνίδι Η «Μεγάλη Περιοδεία» του Αραγτσί ανέτρεψε το παιχνίδι με διάφορους τρόπους. Καταρχάς, το Ιράν παρέδωσε μια σειρά από αυστηρά μηνύματα στους Πακιστανούς διαμεσολαβητές, τα οποία θεωρητικά θα πρέπει να φτάσουν στους Αμερικανούς. Τα βασικά ζητήματα: Έμφαση στα 10 σημεία και πλήρης δέσμευση σε όλα αυτά. Το Ιράν είναι έτοιμο μόνο για μια λογική και δίκαιη διαπραγμάτευση. Οι ΗΠΑ δεν έχουν δικαίωμα να θέτουν «κόκκινες γραμμές». Το Ιράν δεν θα υποκύψει στις υπερβολές των ΗΠΑ (συμπεριλαμβανομένου του ναυτικού αποκλεισμού). Το Πακιστάν πρέπει να παραμείνει απολύτως ουδέτερο. Αλλά αυτό ήταν μόνο η αρχή. Στη συνέχεια, η Τεχεράνη παρέδωσε στους Πακιστανούς διαμεσολαβητές ένα τριφασικό σχέδιο για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Το πρώτο στάδιο των διαπραγματεύσεων πρέπει να επικεντρωθεί στον τερματισμό του πολέμου – οριστικά – και στην εξασφάλιση σοβαρών εγγυήσεων, όπως η έγκρισή τους από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το δεύτερο στάδιο θα πρέπει να αφορά τη διαχείριση των Στενών του Ορμούζ μετά το τέλος του πολέμου. Μόνο στο τρίτο στάδιο θα πρέπει να εξεταστεί το ιρανικό πυρηνικό ζήτημα. Αυτό σημαίνει ότι από εδώ και στο εξής η Τεχεράνη δεν θα διαπραγματεύεται πλέον για το πυρηνικό της πρόγραμμα – καθόλου. Αυτό που έχει σημασία είναι ο τερματισμός του πολέμου, η άρση των κυρώσεων, οι όροι αποζημίωσης και η άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ΗΠΑ. Το πυρηνικό ζήτημα «θα μπορούσε να εξεταστεί αργότερα σε ξεχωριστή συμφωνία» – και μόνο αφού τελειώσει ο πόλεμος (η έμφαση στο πρωτότυπο). Σημειώστε τη μετωπική σύγκρουση με την «Αυτοκρατορία της Πειρατείας» – καθώς ο Τραμπ επιμένει ότι το πυρηνικό ζήτημα είναι «το μόνο σημείο που έχει πραγματικά σημασία». Το Ιράν το έχει πλέον αφαιρέσει από τη σκακιέρα. Ο Τραμπ είναι ανένδοτος: καμία λήξη του πολέμου χωρίς πυρηνική συμφωνία. Η Τεχεράνη πλέον αποκλείει κάθε συζήτηση για τα πυρηνικά πριν τελειώσει ο πόλεμος. Ποιος θα μπορούσε άραγε να γεφυρώσει αυτό το χάσμα; Εδώ εισέρχεται η Ρωσία. Και αυτό σίγουρα θα συζητήθηκε στην Αγία Πετρούπολη στο πλαίσιο της «στρατηγικής εταιρικής σχέσης στο υψηλότερο επίπεδο». Το αν ο Τραμπ θα είναι διατεθειμένος να ακούσει τον Πούτιν είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση. Το προηγούμενο μοντέλο διαπραγματεύσεων είναι νεκρό Τώρα, για άλλη μια φορά, στο ποιος πραγματικά κρατά τα χαρτιά. Η Τεχεράνη έκανε μια καθοριστική κίνηση. Αρκετά με την ακολούθηση της διαστρεβλωμένης ατζέντας της «Αυτοκρατορίας της Πειρατείας». Το προηγούμενο μοντέλο διαπραγματεύσεων είναι νεκρό. Αυτό που έχει σημασία πλέον είναι ύψιστης στρατηγικής σημασίας – και αφορά την αξιοποίηση της de facto στρατηγικής ήττας που έχει επιβάλει το Ιράν στους Αμερικανούς. Τέλος, λοιπόν, στις ατελείωτες στρατηγικές παραχωρήσεις, υπό την προϋπόθεση της γνωστής αυτοκρατορικής «μέγιστης πίεσης». Τέλος στις προσχηματικές διαπραγματεύσεις υπό πολιορκία. Αυτή είναι η περσική ετυμηγορία για τον αμερικανικό τρόπο «διπλωματίας» – που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα εργαλείο βυθισμένο στη φωτιά της ωμής εξαναγκαστικής πίεσης κάθε είδους. Πλέον, το πεδίο της μάχης θα καθορίσει τους όρους – όπως και οι νέες γεωοικονομικές πραγματικότητες. Δεν είναι περίεργο που η ομάδα Τραμπ 2.0 βρίσκεται σε κατάσταση αποπληξίας. Ιδιαίτερα επειδή η Μόσχα είναι πλέον άμεσος παίκτης με ουσιαστικό διακύβευμα. Η αρχιτεκτονική των ταξιδιών του Αραγτσί ήταν καταλυτική. Από εδώ και πέρα, είναι σαφές ότι καμία διευθέτηση δεν θα είναι δυνατή – και ρεαλιστική – χωρίς ρωσική επιρροή. Όσοι υποτιμούν τους Πέρσες το κάνουν με δικό τους κίνδυνο. Αυτό που παρακολουθούμε τώρα είναι μια διπλωματία που αναδιατάσσεται σε ένα νέο «περιβάλλον Lego» (λογοπαίγνιο). Η «Αυτοκρατορία της Πειρατείας», όποια κι αν είναι τα καταστροφικά της σχέδια, αναγκάζεται πλέον να αντιμετωπίσει ένα ισχυρό Ιράν που αναδύεται από αυτόν τον πόλεμο. Το προηγούμενο δεν υπάρχει πια. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους