25#

Πλήρες Κείμενο:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΡΓΥΡΙΟΥ – ο Κύπριος αγωνιστής που πολέμησε όπου τον κάλεσε το καθήκον για την ελευθερία της Ελλάδας🇨🇾🇬🇷 Ο ήρωας Μακεδονομάχος που δέχθηκε 3 σφαίρες, απελευθέρωσε τη μισή Ελλάδα και έκανε 9 παιδιά!!!⚔️ «Μην ρωτάς τι μπορεί να κάνει η πατρίδα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για την πατρίδα σου.» Η φράση αυτή έχει μείνει στην ιστορία ειπωμένη από τον Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι στα μέσα του 20ου αιώνα.Όμως πολύ πριν ακουστεί από τα χείλη ενός Αμερικανού προέδρου, κάποιοι Έλληνες την είχαν ήδη κάνει πράξη στον ύψιστο βαθμό.Χωρίς λόγια. Χωρίς αξιώματα. Χωρίς ανταλλάγματα.Με μόνο κεφάλαιο την ίδια τους την ζωή. Ένας από αυτούς που τήρησε το παραπάνω ρητό από το πρώτο γράμμα μέχρι και το τελευταίο ήταν αδιαμφισβήτητα ο Γεώργιος Αργυρίου. Γεννημένος το 1889 στην Πέγεια της Πάφου, σε μια Κύπρο σκλαβωμένη αλλά βαθιά ελληνική, μεγάλωσε με την πατρίδα όχι ως κάτι μακρινό και ουτοπικό, αλλά ως χρέος τιμής.Όταν η Μακεδονία φλεγόταν, δεν ρώτησε ποτέ αν τον αφορά αλλά μόλις στα δεκαέξι του χρόνια,αμουστακό αγόρι ακόμη,άφησε το νησί του και πέρασε εθελοντής στη Μακεδονία, για να πολεμήσει εκεί όπου κρινόταν η ψυχή του Ελληνισμού. Στον Μακεδονικό Αγώνα (1904–1908),ο Γεώργιος Αργυρίου παρά το νεαρό της ηλικίας του ξεχώρισε. Τη διετία 1906–1908 πολέμησε ως ομαδάρχης στα σώματα των Εμμανουήλ Κατσίγαρη, Παναγιώτη Γερογιάννη και Γεώργιου Βολάνη, δρώντας στις σκληρές περιοχές του Μοναστηρίου και του Μοριχόβου. Στη μάχη του Μοριχόβου το 1906, σκοτώνει έναν από τους αρχικομιτατζήδες, στέλνοντας το μήνυμα ότι η Κύπρος μάχεται στη Μακεδονία. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1907, στη μάχη της Παπαδιάς, τραυματίζεται βαριά. Μια σφαίρα τον διαπερνά από την πλάτη στον ώμο. Γυρίζει και πυροβολεί τους αντιπάλους του τραυματισμένος. Λίγο αργότερα δέχεται δεύτερη σφαίρα στο πόδι. Σώζεται χάρη στον συμπολεμιστή του Βασίλη Μαρίνη από τα Μαζέικα Καλαβρύτων, που σκοτώνει τους κομιτατζήδες. Μεταφέρεται μυστικά στο Μοναστήρι, όπου το Ελληνικό Προξενείο τον νοσηλεύει επί πέντε εβδομάδες. Και όμως, δεν σταματά. Όταν ξεσπούν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, ο Καπετάν-Γιώργης είναι ξανά εκεί. Το 1912 βρίσκεται στη Λέσβο. Στη μάχη του Κλαπάδου, στις 7 Δεκεμβρίου 1912, δέχεται τρίτο διαμπερές τραύμα στο πόδι, τη στιγμή που το νησί απελευθερώνεται και ο τουρκικός στρατός παραδίδεται. Δένει πρόχειρα το τραύμα και συνεχίζει να πολεμά.Μεταφέρεται στη Χίο, όπου νοσηλεύεται όταν, στις 21 Δεκεμβρίου 1912, το νησί παραδίδεται στον ελληνικό στρατό. Ο γιατρός του δίνει 45 ημέρες άδεια. Λίγα μέτρα πιο κάτω, πηγαίνοντας προς το λιμάνι, τη σκίζει. «Εμπρός», λέει. «Μας καλούν στα Γιάννενα». Και ήταν εκεί. Στις 22 Φεβρουαρίου 1913, η Ήπειρος απελευθερώνεται. Η Ελλάδα μεγαλώνει για ακόμη μία φορά και ο Γεώργιος Αργυρίου έχει πληρώσει και πάλι το τίμημα. Το 1913 αποστρατεύεται. Τρεις φορές τραυματισμένος. Έχοντας πολεμήσει σχεδόν 10 χρόνια συνεχώς για τη μισή Ελλάδα ελεύθερη . Και τότε γεννιέται μέσα του η πιο καθαρή σκέψη ενός αληθινού πατριώτη: «Αυτά τα μέρη που έχυσες τόσο αίμα και τα ελευθέρωσες,δεν πρέπει να τα φυλάξουμε;» Στην Αθήνα συναντά τον εκδότη Άδωνι Κύρου, που τον οδηγεί στον Θεμιστοκλή Σοφούλη, Γενικό Διοικητή Μακεδονίας. Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: «Γιώργη, πήγαινε στο Κιλκίς. Εκεί είναι τα τρωτά μας σύνορα». Και χωρίς δεύτερη σκέψη πήγε. Στο Κιλκίς έφτιαξε οικογένεια, παντρεύτηκε γυναίκα από τη Στρώμνιτσα, κόρη Μακεδονομάχου. Έκαναν εννέα παιδιά. Έζησε ως κτηνοτρόφος, φρουρός σιωπηλός της γης που ο ίδιος είχε υπερασπιστεί με το όπλο. Έφυγε από τη ζωή στις 4 Αυγούστου 1977. Αλλά δεν έφυγε από τη μνήμη. Ο Δήμος Κιλκίς έδωσε το όνομά του σε κεντρικό δρόμο. Τιμήθηκε ως δια βίου επίτιμος πρόεδρος του Συλλόγου Μακεδονομάχων και Απογόνων «Παύλος Μελάς». Γιατί οι Μακεδόνες δεν ξεχνούν ότι η ελευθερία τους έχει και κυπριακή υπογραφή.🇨🇾 Κύπριε. Μακεδονομάχε. Λέσβιε, Χιώτη, Ηπειρώτη. Κιλκισιώτη. Έλληνα.⚔️ Γιώργο Αργυρίου, εσύ δεν ρώτησες ποτέ τι θα σου δώσει η πατρίδα. Έδωσες εσύ τα πάντα σε εκείνη.🇬🇷 Από την άλλη πλευρά σήμερα κάποιοι δυσκολεύονται να υπηρετήσουν εννέα μήνες στρατό , ψάχνουν βύσμα για να μείνουν κοντά στο σπίτι 🏠 τους, φοβούνται την ταλαιπωρία και το ξεβολέμα θεωρώντας χαμένο χρόνο την εκπαίδευση τους. Κι όμως, ο Γεώργιος Αργυρίου πέρασε τη ζωή του κυνηγώντας την ελευθερία, τρεις φορές πληγωμένος 🔥, χωρίς δόξες, χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς “διευκολύνσεις”. Η μνήμη του μας φωνάζει περισσότερο από ποτέ πως η πατρίδα δεν ζητά δικαιολογίες… ζητά καρδιά, ψυχή και θάρρος 🇬🇷. ✍ Στυλ. Καβάζης 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους