25#

Πλήρες Κείμενο:

Η εικόνα που διαμορφώνεται στο οικονομικό σώμα του Στρατού Ξηράς δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Παρά τις μισθολογικές βελτιώσεις και τις επιμέρους θεσμικές παρεμβάσεις, η τάση παραιτήσεων τα τελευταία χρόνια, ιδίως από χαμηλόβαθμους Αξιωματικούς του οικονομικού σώματος του ΣΞ , όχι μόνο δεν ανακόπτεται, αλλά παρουσιάζει ανησυχητική επιμονή. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι μονοδιάστατο, αντίθετα αποτελεί σύμπτωμα βαθύτερων δομικών και λειτουργικών προβλημάτων. Καταρχάς, η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση (άρθρο 106 του ν. 5265/10 Ιαν 26) που επέτρεψε την άσκηση ιδιωτικού έργου επί αμοιβή σε συγκεκριμένες κατηγορίες αξιωματικών (υγειονομικό και πληροφορική), αφήνοντας εκτός τους αποφοίτους της ΣΣΑΣ νομικού και οικονομικού σώματος δημιούργησε ένα σαφές αίσθημα άνισης μεταχείρισης. Η άμεση αντίδραση, μετατάξεις προς το σώμα πληροφορικής, αποδεικνύει ότι τα στελέχη δεν κινούνται μόνο με βάση το καθήκον, αλλά και με όρους επαγγελματικής προοπτικής και οικονομικής δικαιοσύνης. Όταν το ίδιο το σύστημα δημιουργεί «δύο ταχύτητες» αξιωματικών, η διαρροή γίνεται σχεδόν αναπόφευκτη. Παράλληλα η παραίτηση νέων αξιωματικών οικονομικού καθώς και πρόσφατες παραιτήσεις διευθυντών οικονομικών μονάδων, καταδεικνύουν ότι το πρόβλημα αγγίζει στελέχη με κρίσιμη εμπειρία και θεσμική γνώση. Η απώλεια αυτών των ανθρώπων δεν αναπληρώνεται εύκολα και δημιουργεί κενά που οδηγούν σε υπερφόρτωση όσων παραμένουν. Εδώ εντοπίζεται και μια δεύτερη βασική αιτία, η υπερσυσσώρευση καθηκόντων. Η ανάθεση διπλών ή και πολλαπλών ρόλων σε αξιωματικούς οικονομικού, για την κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών, επιβαρύνει σημαντικά την καθημερινότητά τους. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ποσοτικό (ώρες εργασίας), αλλά και ποιοτικό. Η συνεχής πίεση μειώνει την αποτελεσματικότητα, εντείνει το άγχος και οδηγεί σε επαγγελματική εξουθένωση. Το επιχείρημα ότι «οι μισθοί αυξήθηκαν» δεν φαίνεται να αρκεί και δεν πείθει. Ακόμη και αν ένας έγγαμος με τέκνα Λοχαγός παραμεθορίου προσεγγίζει εισοδηματικά μια σύνταξη ανώτατου αξιωματικού, η απόφαση παραμονής δεν λαμβάνεται αποκλειστικά με οικονομικά κριτήρια. Οι νέες γενιές αξιωματικών αξιολογούν συνολικά το επαγγελματικό περιβάλλον, συνθήκες εργασίας, προοπτικές εξέλιξης, ισορροπία-ποιότητα ζωής, αίσθημα δικαιοσύνης και αναγνώρισης. Φρονώ για να ανασχεθεί το κύμα παραιτήσεων και να γίνουν ελκυστικές οι στρατιωτικές σχολές από τους νέους, απαιτείται ένα συνεκτικό πακέτο παρεμβάσεων, όπως: Πρώτον, θεσμική ισονομία. Η δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού έργου από όλους ή αντίστοιχες ευκαιρίες πρέπει να επανεξεταστούν ώστε να μην δημιουργούνται αποκλεισμοί μεταξύ σωμάτων. Εναλλακτικά, να υπάρξουν ισοδύναμα αντισταθμιστικά μέτρα για όσους εξαιρούνται. Δεύτερον, αναδιοργάνωση καθηκόντων και στελέχωσης. Η συστηματική υπερφόρτωση πρέπει να περιοριστεί μέσω καλύτερης κατανομής προσωπικού, αξιοποίησης πολιτικού προσωπικού όπου είναι εφικτό και εισαγωγής σύγχρονων εργαλείων διαχείρισης. Τρίτον, στοχευμένα κίνητρα παραμονής. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν επιδόματα ειδικών καθηκόντων, ταχύτερη μισθολογική εξέλιξη για κρίσιμες ειδικότητες, αξιοπρεπείς συντάξεις και ουσιαστικές διευκολύνσεις (στέγαση, μεταθέσεις, με κοινωνικά και εισοδηματικά κριτήρια). Τέταρτον, ενίσχυση της επαγγελματικής προοπτικής. Εκπαίδευση, πιστοποιήσεις και δυνατότητες εξέλιξης εντός του στρατεύματος μπορούν να λειτουργήσουν ως αντίβαρο στις ευκαιρίες και τις προκλήσεις του ιδιωτικού τομέα. Τέλος, καλλιέργεια κουλτούρας αξιοκρατίας και αναγνώρισης. Όταν τα στελέχη νιώθουν ότι η προσπάθειά τους αναγνωρίζεται και ότι λειτουργούν σε ένα δίκαιο σύστημα, που τους επιβραβεύει αξιοκρατικά, η πρόθεσή τους να παραμείνουν ενισχύεται ουσιαστικά. Συμπερασματικά, οι παραιτήσεις δεν είναι απλώς αποτέλεσμα «αγοράς εργασίας», αλλά ένδειξη εσωτερικής ανισορροπίας. Αν δεν αντιμετωπιστούν οι αιτίες στη ρίζα τους, ακόμη και οι καλύτερες μισθολογικές παρεμβάσεις θα αποδειχθούν ανεπαρκείς. Το στοίχημα είναι σαφές, ένα σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό περιβάλλον που θα κρατά τα στελέχη του όχι από ανάγκη, αλλά από επιλογή. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους