25#

Πλήρες Κείμενο:

Συνέντευξη με τη Ρούλα Συγγούνα Συνάντηση με τους δημιουργούς Μια σειρά συνεντεύξεων για να γνωρίσετε τα καινούργια βιβλία και τους συγγραφείς των εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές. Αν το βιβλίο σας ήταν μια φράση, ποια θα ήταν; Απάντηση: Μια φράση στην αρχή του παραμυθιού: «Μόνο τα παιδιά μπορούν να δουν τα σημάδια στο χάρτη (του θησαυρού). Οι μεγάλοι βλέπουν μια άδεια σελίδα». Είναι μια βαθύτερη έκφραση για τη δύναμη που έχουν τα παιδιά να αλλάξουν τον κόσμο, μέσα από τις σκέψεις τους ή τις ενέργειές τους, μόνο αυτά μπορούν. Ποια είναι η “κρυφή” ιστορία πίσω από την ιστορία που δεν φαίνεται με την πρώτη ανάγνωση; Απάντηση: Κάθε βιβλίο είναι η ιστορία που γράφει ο συγγραφέας, είναι όμως και η ιστορία που διαβάζει ο κάθε αναγνώστης. «Κρυφή» ιστορία δεν υπάρχει, υπάρχουν πολλαπλά νοήματα τα οποία διαπραγματεύεται. Πολύπλευρες διαστάσεις εννοιολόγησής του. Η φιλία, η συνεργασία, οι διαπροσωπικές σχέσεις είναι τα πιο έκδηλα νοήματά του. Τα έθιμα, η παράδοση, η ιστορία ενός τόπου, η αποξένωση που συντελείται αθόρυβα και το εφήμερο των υλικών αγαθών είναι οι βαθύτεροι στοχασμοί που προσπαθεί να θίξει το βιβλίο αυτό. Αυτά ήταν και η κυριότερη αιτία που θέλησα να μοιραστώ αυτό το παραμύθι με τους αναγνώστες. Αν έπρεπε να το περιγράψετε χωρίς να αναφέρετε την πλοκή, πώς θα το κάνατε; Απάντηση: Ένα ανάγνωσμα που θέλει να γίνει τροφή για σκέψη και συζήτηση. Πώς ήμασταν, πώς είμαστε και τι πορεία ακολουθούμε ως άνθρωποι. Οι επιλογές μας επηρεάζονται από τη συμπεριφορά μας αλλά έχουν αντίκτυπο και στους γύρω μας. Όλοι αποτελούμε μέρος του κόσμου, μέρος μια ιστορίας που γράφεται ακόμα. Υπήρξε μια στιγμή που το βιβλίο “πήρε τον έλεγχο” από εσάς; Απάντηση: Ο θησαυρός της Λαμπρής είναι παραμύθι που γράφτηκε σχεδόν αυτοφυώς. Ο ήρωας από την αρχή ως το τέλος ήξερε τι ήθελε, γιατί το ήθελε κι είχε αποφασίσει με ποιον τρόπο θα το επιτύχει. Δεν ήξερε όμως αν θα τα καταφέρει και τι εμπόδια θα συναντούσε στο διάβα του Η παρουσία της Λέλας- της καινούριας του φίλης- ήταν η πρώτη ευεργετική επίδραση του χάρτη προς το σκοπό του Άκη και του βιβλίου. Είναι αλήθεια πως ορισμένες φορές λέγεται πως οι χαρακτήρες αυτονομούνται και δρουν αφ’ εαυτού τους όμως αν ο χαρακτήρας είναι άρτιος, και καλά δομημένος από τον συγγραφέα τότε θα ανταπεξέλθει και στις δυσκολίες που του τυχαίνουν. Τι σας δυσκόλεψε περισσότερο: να ξεκινήσετε ή να τελειώσετε την ιστορία; Απάντηση: Δεν μπορώ να πω ότι με δυσκόλεψε κάτι σε οποιοδήποτε σημείο, στην ροή της ιστορίας, στην πλοκή ή στους χαρακτήρες. Ίσως σκέφτηκα λίγο περισσότερο τους γρίφους που συμπεριλαμβάνονται, ήθελα να είναι έμμετροι αλλά να έχουν κι ένα βαθμό δυσκολίας, ικανό ωστόσο, για να μπορούν να απαντηθούν από τους μικρούς αναγνώστες. Ποια σκηνή σάς στοίχισε περισσότερο συναισθηματικά; Απάντηση: Η εγκιβωτισμένη ιστορία της γιαγιάς λαγουδίνας. Ήταν το έναυσμά για τη δράση του ήρωα, όμως μέσα σ’ αυτήν την παράγραφο υπάρχει συμπυκνωμένο όλο το νόημα του παραμυθιού. Η εξέλιξη και αντίκτυπος των συμπεριφορών αλλά και η απώλεια της δικής μας «παιδικότητας» καθώς μεγαλώνουμε. Ποιος χαρακτήρας θα διαφωνούσε μαζί σας αν μπορούσε να σας μιλήσει; Απάντηση: Ίσως ο αετός. Μπορεί να βαρέθηκε λίγο να περιμένει την εμφάνισή του αλλά «κάλλιο αργά παρά ποτέ». Η συμβολή του ωστόσο ήταν καθοριστική για την εξέλιξη της πλοκής αλλά, την αναβίωση της παράδοσης και φυσικά παρουσιαζόταν την κατάλληλη στιγμή. Υπάρχει χαρακτήρας που δεν συμπαθείτε, αλλά τον χρειαστήκατε; Απάντηση: Όχι, κανέναν. Εξάλλου στο παραμύθι «Ο θησαυρός της Λαμπρής» δεν υπάρχουν αντιήρωες ή ανταγωνιστές ως χαρακτήρες. Υπάρχουν έννοιες που χρειάζονται αναθεώρηση ή αλλαγή οπτικής. Και να υπήρχαν όμως, όλοι οι άνθρωποι, όλοι οι χαρακτήρες είμαστε πολυεπίπεδοι. Δεν είμαστε μόνο καλοί ή μόνο κακοί. Έχουμε τις αδυναμίες μας και τα χαρίσματά μας που μας καθιστούν μοναδικούς. Αν ένας χαρακτήρας έβγαινε στον πραγματικό κόσμο, τι θα τον εξέπληττε περισσότερο; Απάντηση: Πιστεύω ότι αυτό που θα εξέπληττε οποιονδήποτε ήρωα παραμυθιού αν ερχόταν στον πραγματικό κόσμο είναι το πόση αλήθεια κρύβουν τα παραμύθια μέσα τους και πόση δύναμη έχουν να αλλάξουν αυτό που θα συναντήσουν. Υπήρξε κάτι που αφαιρέσατε και ακόμα το σκέφτεστε; Απάντηση: Όχι, το παραμύθι έφτασε πλήρες στα χέρια του αναγνώστη. Όλα τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στις σελίδες είχαν το σκοπό τους και τον εξυπηρέτησαν θεωρώ ικανοποιητικά. Σε ποιο σημείο θα θέλατε να σταματήσει ο αναγνώστης και να σκεφτεί; Απάντηση: Είναι πολλά τα σημεία που δίνουν τροφή για σκέψη. Για τις παραδόσεις μας, τα έθιμά μας, το πώς δημιουργείται μια καλή και στέρεη φιλία, για την εμπιστοσύνη, τη συνεργασία, τη σπουδαιότητα της λήψης και προσφοράς βοήθειας, για το πώς μια ομάδα γίνεται πιο δυνατή όταν τα μέλη της είναι ενωμένα, για την καλλιέργεια της υπομονής, της θετικής στάσης απέναντι στις δυσκολίες και την ευόδωση της προσπάθειας. Ακόμη η πασχαλινή ατμόσφαιρα του παραμυθιού ενισχύει τη συναισθηματική θαλπωρή και το καθιστά ιδανικό σε μια περίοδο που συνδέεται με αγάπη, προσφορά και συλλογικότητα. Τι θα θέλατε να συζητούν οι αναγνώστες αφού το τελειώσουν; Απάντηση: Το παραμύθι « Ο θησαυρός της Λαμπρής» έχει ως βασική στοχοθεσία τη διασκέδαση των μικρών αναγνωστών ωστόσο αν έστω κι ένα από τα παραπάνω ζητήματα που αγγίζει εντυπωθεί στο μυαλό τότε θα έχει πραγματώσει τον σκοπό του. Υπάρχει κάτι που φοβάστε ότι θα παρερμηνευτεί; Απάντηση: Όλα τα μηνύματα είναι σαφή, ξεκάθαρα και κατανοητά. Παρερμηνεία δεν μπορεί να υπάρξει, το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι μια θεμιτή διαφοροποίηση από τον κάθε αναγνώστη. Καθένας έχει τις δικές του προσλαμβάνουσες και νοηματοδοτεί το κάθε κείμενο με βάση αυτές, όμως εκ διαμέτρου διαφορετική απόδοση των νοημάτων είναι εως ακατόρθωτο να συμβεί. Υπήρξε κάτι που σας άλλαξε ως άνθρωπο μέσα από αυτή τη διαδικασία; Απάντηση: Το ταξίδι του ήρωα δεν το βιώνει μόνο ο ήρωας ή ο αναγνώστης. Το ζει και μάλιστα περισσότερο έντονα και ο συγγραφέας. Ό χαρακτήρας είναι δημιούργημά του, τον αγαπάει κι όμως είναι ο ίδιος που πρέπει να τον παιδέψει, να τον δυσκολέψει, να τον βοηθήσει ή όχι, όμως σίγουρα να καθοδηγήσει τα βήματά του ως το τέλος. Θυμίζει τον καθημερινό αγώνα των γονιών και των εκπαιδευτικών για τη σωστή προετοιμασία των παιδιών για τις δυσκολίες που θα συναντήσουν μελλοντικά. Αν γινόταν ταινία, ποιος θα σκηνοθετούσε; Απάντηση: Υπάρχουν πολλοί καταξιωμένοι σκηνοθέτες που ο καθένας μπορεί να κατονομάσει. Εγώ θα ήθελα να ήταν αυτός που θα μπορούσε να καταλάβει τα βαθύτερα νοήματα που κρύβει το βιβλίο και να τα αποδώσει με σαφήνεια. Να μπορεί να δει πίσω από τις λέξεις, τις εκφράσεις και τις σιωπές. Ποιο τραγούδι θα ήταν το soundtrack του βιβλίου; Απάντηση: Θα διάλεγα ένα κινηματογραφικό soundtrack, να θυμίζει ταξίδι, επιμονή, ανακάλυψη και να εκφράζει τη δύναμη της προσπάθειας. Ένα τέτοιο κομμάτι είναι το 'Age of Wonder' του Scott Buckley. Αν το βιβλίο είχε χρώμα, ποιο θα ήταν; Απάντηση: Πιστεύω τα χρώματα που επιλέχθηκαν για το εξώφυλλο είναι αρκετά αντιπροσωπευτικά. Το απαλό κίτρινο, ένα χρώμα ζεστό που θυμίζει τον ήλιο την ενέργεια, την ελπίδα και την αισιοδοξία. Το πράσινο τη σύνδεση με τη φύση, την ισορροπία, την αρμονία και οι πιο απαλές ροζ και ροδακινί αποχρώσεις του που εκφράζουν στοργή και γλυκύτητα. Νιώθετε ότι αυτό το βιβλίο είναι “σταθμός” ή “αρχή”; Απάντηση: Κάθε βιβλίο είναι μοναδικό. Αν έλεγα «σταθμός» νιώθω πως τα προηγούμενα ή τα επόμενα χάνουν κάτι από τη μαγεία τους. Θα πω λοιπόν «αρχή» και πάντα θα είναι αρχή, γιατί κάθε βιβλίο είναι μια νέα πρόκληση, ένα καινούριο στοίχημα που ο αναγνώστης και ο χρόνος θα δικαιώσει ή όχι. Γιατί αυτό το βιβλίο έπρεπε να γραφτεί τώρα; Απάντηση: Το παραμύθι αυτό γράφτηκε προ διετίας. Χρειάζεται όμως χρόνος να ωριμάσει και πολλαπλές επιμέλειες πριν φτάσει στα χέρια του αναγνώστη. Τα παιδικά παραμύθια είναι ένα πολύ δύσκολο είδος συγγραφής κι ας είναι μικρή η φόρμα του. Πρέπει κάθε λέξη να τοποθετείται με τη μέγιστη προσοχή και κάθε νόημά του να μην αποκλίνει στο ελάχιστο. Τα παραμύθια γαλουχούν ανθρώπους οπότε κουβαλούν και την ανάλογη ευθύνη. Σας ευχαριστούμε για τον χρόνο σας. Θα θέλατε να πείτε κάτι τελευταίο στους αναγνώστες μας; Απάντηση: Θα κλείσω με μια φράση της αγαπημένης μας Λότης Ανδρουτσοπούλου Πέτροβιτς για τα παραμύθια. «Τα παραμύθια δεν είναι μόνο για παιδιά, είναι για όποιον έχει ακόμα την τόλμη να ονειρεύεται». Σας ευχαριστώ θερμά. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους