Με μεγάλη έκπληξη και λύπη πληροφορηθήκαμε ότι απαγορεύθηκε, με το υπ' αριθ. πρωτ. 21944/23-04-2026 έγγραφο της ΕΙΔΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ προς την Διεύθυνση Αστυνομίας...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Με μεγάλη έκπληξη και λύπη πληροφορηθήκαμε ότι απαγορεύθηκε, με το υπ' αριθ. πρωτ. 21944/23-04-2026 έγγραφο της ΕΙΔΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ προς την Διεύθυνση Αστυνομίας Λέσβου, που εκδόθηκε, μάλιστα, ύστερα από καταγγελίες, προφανώς, συμπατριωτών μας, να γίνουν οι αλογοδρομίες στο παραδοσιακό πανηγύρι της Παναγίας Κρυφτής. Οι πληροφορίες λένε ότι το εν λόγω έγγραφο εκδόθηκε ύστερα από παρέμβαση ιδιωτών φιλόζωων, με το πρόσχημα ότι ταλαιπωρούνται τα άλογα. Είναι να απορεί κανείς με την υπερευαισθησία των φιλόζωων αυτών, την οποία επέδειξαν για τη ματαίωση ενός δρώμενου της πανήγυρης, η οποία έχει αποτελέσει «Θεσμό» για ολόκληρο το νησί της Λέσβου επί αιώνες τώρα. Δεν θα έπρεπε να επιδεικνύουν την ίδια υπερευαισθησία και όταν τα άλογα αποτελούν μεταφορικό μέσο, ή όταν σφαγιάζονται χιλιάδες αθώα αρνάκια και κατσικάκια, καθώς και συμπαθή γουρουνάκια, για να φαγωθούν, ίσως, και από τους ίδιους τους φιλόζωους; Ποιοι είναι αυτοί που «πονούν» περισσότερο τα συμπαθέστατα άλογα, από τους κατόχους τους, οι οποίοι δαπανούν χιλιάδες ευρώ για τη διατροφή, την υγεία, την υγιεινή διαμονή και την καθαριότητά τους, για τους οποίους τα άλογα αποτελούν εργαλείο και οι οποίοι τα αγαπούν, προφανώς, πολύ περισσότερο από τους φιλόζωους και τα φροντίζουν σαν παιδιά και συντρόφους τους. Για το παραδοσιακό πανηγύρι της Παναγίας Κρυφτής, τους θρύλους που το περιβάλλουν επί αιώνες τώρα και το έχουν καταστήσει μοναδικό σε όλο το Χριστιανικό Κόσμο, έχουμε γράψει και έχουν γραφεί και από άλλους άπειρα κείμενα. Σε ένα από αυτά αναφερόμαστε στους παράγοντες που συνέβαλαν και συμβάλλουν «στη μοναδική πανηγυριώτικη ατμόσφαιρα, με πρώτο και κύριο την παράδοση, τους θρύλους και την μυσταγωγική τελετουργία που περιβάλλουν το γραφικό ξωκλήσι. Η τοποθεσία του, οι θεόρατοι βράχοι που το περιβάλλουν, η θέα της ορμητικότητας και της ανύψωσης των κυμάτων όταν υπάρχει κακοκαιρία, η ανατριχιαστική βουή που δημιουργούν αυτά όταν χτυπούν με μανία στα βράχια, το δυσθεώρητο βάθος της θάλασσας, αλλά και η ψυχική γαλήνη, η περισυλλογή και η αίσθηση της απομόνωσης όταν πέσει ο ήλιος πίσω από τους θεόρατους βράχους, σε μέρες καλοκαιρίας. Οι θρύλοι και η παράδοση για την ανέγερση του ξωκλησιού και την καθιέρωση της γιορτής. Η συνάφειά του με την Πασχαλιά, λόγω της αναστάσιμης εκκλησιαστικής ακολουθίας του, η χρονική περίοδος (πάντοτε τη Δευτέρα μετά την Κυριακή του Θωμά) μέσα στην καρδιά της Άνοιξης, η μυστηριακή θέση του ξωκλησιού και η θαλάσσια αύρα που το χαϊδεύει. Κοντά σε αυτά έρχεται η ανοιξιάτικη «αναγεννησιακή» διάθεση των πανηγυριωτών, που επένδυσαν το πανηγύρι με όλη τη δημιουργική τους φαντασία, προσαρμοσμένη στους θρύλους και τις παραδόσεις. Λαϊκές μουσικές κομπανίες με κέφι και διάθεση, σε υπαίθρια καφενεία, δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους και ξεσηκώνουν τον κόσμο να συμμετάσχει στους παραδοσιακούς χορούς και στα τραγούδια. Η λουλουδιασμένη φύση που ξυπνά ανομολόγητους έρωτες και ενδόμυχες επιθυμίες που εκτονώνονται στις αλογοδρομίες με στολισμένους καβαλάρηδες πάνω σε στολισμένα άλογα με στεφάνια από αγριολούλουδα, κλαδιά καρυδιάς, λυγαριάς, «μυρσινιάς» (μυρτιάς), χαϊμαλιά με πολύχρωμες «ψήφες» (ψηφίδες), αρμαθιές από «σιμίτια» (κουλούρια) και πολύχρωμα «τρουβαδέλια» (σακίδια) και «χραμέλια» (είδος κουβέρτας)». Και ενώ όλα αυτά συντελούνται επί αιώνες, ξαφνικά ματαιώθηκαν από μια μικρή ομάδα «υπερευαίσθητων» συμπολιτών μας. Όταν λέμε επί αιώνες το εννοούμε. Η γιαγιά μου που είχε γεννηθεί το 1865 και απεβίωσε το 1960, μου διηγούνταν, από την σχολική μου ηλικία, τους θρύλους και τα δρώμενα της πανήγυρης. Δεδομένου ότι εορτάζεται η χάρη της Παναγίας, δεν υπήρχε ιδιαίτερη ακολουθία, που να ψάλλεται την ημέρα του πανηγυριού. Η ακολουθία γράφτηκε το 1901, χειρόγραφα με καλλιτεχνικούς χαρακτήρες, από αγιορείτη μοναχό, με δαπάνη του αδελφού της γιαγιάς μου Ευαγγέλου Δημ. Πουργαράτση ή Βουλγαρέλλη, η δε φυλλάδα στην οποία είναι γραμμένη, αποτελεί πλέον έκθεμα του Εκκλησιαστικού Μουσείου του Παλαιοχωρίου. Αυτό αποτελεί τρανή απόδειξη της "αιωνιότητας". Όταν η ακολουθία γράφτηκε το 1901, δηλαδή πριν 125 έτη, μπορεί να συμπεράνει κανείς, με βεβαιότητα, πόσα έτη πριν καθιερώθηκε η εορτή, ώστε να προκύψει ανάγκη γραφής της ιδιαίτερης ακολουθίας της. Όλοι μαζί, η Τοπική Κοινότητα, η Δημοτική Ενότητα Πλωμαρίου, ο Δήμος Μυτιλήνης, οι τοπικοί φορείς, οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι του Παλαιοχωρίου, με πρώτο το Σύλλογο Παλαιοχωριτών Λέσβου, του οποίου είχα την τιμή να διατελέσω πρόεδρος επί 20 έτη, οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι του Πλωμαρίου, η ΟΛΣΑ, οι βουλευτές του νησιού και οι ίδιοι οι Παλαιοχωριανοί και Πλωμαρίτες δεν πρέπει να αφήσουμε μια μικρή μειοψηφία να αλλοιώσει τη λαογραφία του χωριού μας. Να συσπειρωθούμε όλοι και να προβούμε σε όλες τις νόμιμες ενέργειες, ώστε να μείνει άσβεστη η Παράδοση του Τόπου μας, η οποία διατηρήθηκε επί γενεές γενεών και επί αιώνας αιώνων. Και όχι μόνο για το Πανηγύρι της Παναγίας Κρυπτής, αλλά και για όλα τα άλλα Πανηγύρια και τις Εκδηλώσεις που γίνονται στο Πλωμάρι και τα Πλωμαριτοχώρια, να καταγγείλουμε το πιο πάνω έγγραφο ως ανυπόστατο, που δεν παράγει έννομες συνέπειες και να υπενθυμίσουμε στους καταγγείλαντες και τους εκδώσαντες το ως άνω έγγραφο ότι "Κανόνα Δικαίου αποτελεί το ΈΘΙΜΟ", το οποίο καταλύει ΝΟΜΟ. Γιάννης Δημ. Χρυσάφης idchrysafis@gmail.com 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους