25#

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΤΟΡΑ ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΕΠΑΝΟΔΟ ΣΑΜΑΡΑ ; Σήμερα δεν θα μιλήσω ως «εκπομπάρχης». Θα μιλήσω ως άνθρωπος που έζησε την παράταξη από μέσα. Ως άνθρωπος που πλήρωσε το κόστος. Γιατί εγώ… δεν έμεινα σιωπηλός. Παραιτήθηκα από την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά. Όχι από προσωπική φιλοδοξία. Αλλά από διαφωνία. Διαφωνία με την εφαρμογή των μνημονιακών επιταγών στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Και ναι… στη συνέχεια διαγράφηκα. Αυτό είναι πολιτική. Αυτό είναι ευθύνη. Σηκώθηκα και έφυγα. Γιατί δεν δεχόμουν πολιτικές που δεν άντεχε η κοινωνία. Και να το πω καθαρά: ποτέ δεν παραιτήθηκα από τις αρχές μου. Ποτέ. ⸻ Και γι’ αυτό μπορώ να μιλήσω απόψε. Όχι με ευκολία. Αλλά με αλήθεια. ⸻ Σήμερα ακούω την Dora Bakoyannis να λέει ότι “δεν καταλαβαίνει” την προοπτική του Antonis Samaras. Και αναρωτιέμαι… Δεν καταλαβαίνει; Ή δεν θέλει να θυμηθεί; Γιατί εμείς οι γνήσιοι νεοδημοκράτες, εμείς οι καραμανλικοί, καταλαβαίνουμε. Και γι’ αυτό δεν σιωπούμε. ⸻ Γιατί η Νέα Δημοκρατία που γνωρίσαμε… δεν ήταν ποτέ εύκολη. Ήταν σύγκρουση. Ήταν επιλογή. Ήταν κόστος. Δεν ήταν ποτέ οικογενειακή συνέχεια. Δεν ήταν ποτέ βεβαιότητα εξουσίας. Ήταν αγώνας. ⸻ Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αλήθεια. Ο Αντώνης Σαμαράς — είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί — δεν υπήρξε ποτέ “βολικός”. Δεν ήταν συνέχεια. Ήταν ρήξη. Το 2009 δεν κέρδισε απλώς μια εσωκομματική μάχη. Έσπασε μια αντίληψη: ότι η εξουσία μεταβιβάζεται σαν να είναι κληρονομικό δικαίωμα. Και αυτό… δεν συγχωρέθηκε ποτέ. ⸻ Το 2010 δεν ήταν απλώς μια διαγραφή. Ήταν μια πράξη ορισμού. Ποιος ορίζει τη γραμμή; Ποιος ανήκει; Ποιος αποφασίζει τι είναι Νέα Δημοκρατία; Και τότε πάρθηκε μια απόφαση. Σκληρή. Καθαρή. Πολιτική. Όχι για να ευχαριστήσει. Αλλά για να θέσει όρια. ⸻ Και σήμερα; Σήμερα βλέπουμε μια παράταξη που φοβάται τη σύγκρουση. Που δεν αντέχει τη διαφωνία. Που θέλει τα πάντα ελεγχόμενα. Χωρίς ρήγματα. Χωρίς φωνές. Χωρίς ιστορία. Μια παράταξη… χωρίς νεύρο. ⸻ Και έρχεται η δήλωση: «Δεν καταλαβαίνω την προοπτική». Όχι. Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνουν. Είναι ότι δεν θέλουν να αποδεχθούν ότι μέσα στη Δεξιά υπάρχει ακόμη κάτι που δεν ελέγχεται. Κάτι που δεν ενσωματώνεται. Κάτι που δεν “τακτοποιείται”. ⸻ Γιατί αυτό είναι το πρόβλημα. Όχι ο Σαμαράς. Η μνήμη που φέρνει. Γιατί η μνήμη συγκρίνει. Και η σύγκριση πονάει. ⸻ Εγώ διαφώνησα μαζί του. Και πλήρωσα το τίμημα. Αλλά δεν θα δεχθώ ποτέ να μετατρέπεται η πολιτική διαδρομή ενός πρώην πρωθυπουργού σε υποτιμητικό τηλεοπτικό σχόλιο. Δεν θα δεχθώ ποτέ να απαξιώνεται η ιστορία της παράταξης με ένα «δεν καταλαβαίνω». ⸻ Γιατί εμείς καταλαβαίνουμε. Καταλαβαίνουμε ότι η παράταξη: δεν είναι ιδιοκτησία δεν είναι μηχανισμός δεν είναι κληρονομικό δικαίωμα Είναι αγώνας. ⸻ Και να σας πω κάτι που δεν λέγεται εύκολα. Η σημερινή κρίση δεν είναι πολιτική. Είναι κρίση ταυτότητας. Γιατί όταν μια παράταξη φοβάται τη μνήμη της… έχει χάσει τον εαυτό της. ⸻ Ξέρετε τι φοβούνται πραγματικά; Όχι πρόσωπα. Φοβούνται τη μνήμη. Φοβούνται τη σύγκριση. Φοβούνται ότι κάποιοι θυμούνται τι ήταν η Νέα Δημοκρατία. ⸻ Και εμείς… εμείς που μεγαλώσαμε με τον Konstantinos Karamanlis ξέρουμε κάτι απλό: Η Νέα Δημοκρατία δεν ήταν ποτέ μονόδρομος. Ήταν επιλογή. Ήταν ευθύνη. Ήταν σύγκρουση με το εύκολο. ⸻ Γι’ αυτό πονάει. Όχι γιατί διαφωνούμε. Αλλά γιατί βλέπουμε να μικραίνει. Να γίνεται κάτι λιγότερο από αυτό που ήταν. ⸻ Και να σας πω το τελευταίο. Ό,τι δεν ενσωματώνεται… δεν εξαφανίζεται. Επιστρέφει. Και όταν επιστρέφει… δεν ζητά άδεια. ⸻ Να το πω καθαρά: Η παράταξη δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Και όποιος νομίζει ότι είναι… θα τον διαψεύσει η ίδια η ιστορία. ⸻ Και εγώ; Συνεχίζω πιο δυνατά. Δεν μετανιώνω. Ούτε που παραιτήθηκα. Ούτε που διαγράφηκα. Γιατί προτιμώ να στέκομαι όρθιος με τη συνείδησή μου παρά να κάθομαι σε καρέκλα χωρίς αυτήν. ⸻ Και τώρα… είναι η κρίσιμη στιγμή. Η πατρίδα χρειάζεται πηδαλιούχο. Χρειάζεται σταθερότητα. Χρειάζεται ευθύνη. Χρειάζεται ηγέτες που να αντέχουν. Και ναι — να το πω όπως το πιστεύω: χρειάζεται τον Κώστα Καραμανλή μπροστά και τον Αντώνη Σαμαρά παρόντα. ⸻ Γιατί η ιστορία δεν τελείωσε. Τώρα αρχίζει. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους