[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Δεν ξέρω τι με ανησυχεί περισσότερο. Το ότι ένας 89χρονος πήρε όπλο και άρχισε να πυροβολεί εργαζομένους ή το ότι κάτω από τις σχετικές ειδήσεις βλέπει κανείς συμπολίτες μας στα ΜΚΔ να το επικροτούν...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Δεν ξέρω τι με ανησυχεί περισσότερο. Το ότι ένας 89χρονος πήρε όπλο και άρχισε να πυροβολεί εργαζομένους ή το ότι κάτω από τις σχετικές ειδήσεις βλέπει κανείς συμπολίτες μας στα ΜΚΔ να το επικροτούν, να το δικαιολογούν ή σχεδόν να το πανηγυρίζουν. Ας το ξεκαθαρίσουμε. Δεν έχει καμία σημασία αν κάποιος αισθάνεται αδικημένος. Δεν έχει καμία σημασία αν έχει ταλαιπωρηθεί από το Δημόσιο. Δεν έχει καμία σημασία αν πιστεύει ότι τον αδίκησε ο ΕΦΚΑ, τα δικαστήρια, η πολιτεία ή οποιοσδήποτε θεσμός. Και δίκιο να είχε ο 89χρονος, που από όσα μεταδίδονται δεν φαίνεται να είχε (https://toedolio5.gr/2026/04/28/panagiotis-kotsiras-o-lisasmenos-se-katastasi-amok-o-89chronos-makelaris-pou-apiydise-apo-tin-perifronisi-kai-egine-pistolero-boukare-se-efka-kai-efeteio-athinon/), κανείς δεν έχει δικαίωμα να παίρνει ένα όπλο και να πυροβολεί εργαζομένους. Οι υπάλληλοι πίσω από ένα γραφείο δεν είναι σάκοι του μποξ της κοινωνικής οργής. Δεν είναι στόχοι. Δεν είναι αναλώσιμοι. Είναι άνθρωποι που πήγαν στη δουλειά τους. Η δημοκρατία έχει θεσμούς, διαδικασίες, ενστάσεις, δικηγόρους, δικαστήρια, καταγγελίες, δημόσιο λόγο, πολιτική πίεση, συνήγορο του Πολίτη, συνήγορο του Καταναλωτή, έχει νόμους, έχει κάθε ευκολία. Έχει όμως και χίλια προβλήματα, ναι. Ναι ρε, έχει, τα έχω ζήσει εκ των έσω... Έχει καθυστερήσεις, αδικίες, γραφειοκρατία, παραλογισμούς. Αλλά δεν έχει το δικαίωμα του καθενός να αυτοδικεί με καραμπίνα. Όποιος χαίρεται επειδή ένας υπερήλικας, διαταραγμένος, σήκωσε όπλο απέναντι σε εργαζομένους, δεν υπερασπίζεται τον αδικημένο πολίτη. Υπερασπίζεται την κατάρρευση της κοινωνικής τάξης. Σήμερα μπορεί να χειροκροτεί επειδή ο θυμός στράφηκε προς κάποιον υπάλληλο. Αύριο ο ίδιος θυμός μπορεί να στραφεί προς τον ίδιο, προς το παιδί του, προς έναν συγγενή του, προς οποιονδήποτε βρεθεί πίσω από ένα γκισέ, ένα τιμόνι, ένα ταμείο, ένα γραφείο. Η αγανάκτηση είναι κατανοητή. Η αυτοδικία όχι. Η κριτική στο κράτος είναι αναγκαία. Οι πυροβολισμοί εναντίον εργαζομένων όχι. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί με όπλα στο χέρι. Και ακόμη πιο ανησυχητικό: δεν επιβιώνει όταν ένα μέρος της κοινωνίας αρχίζει να χειροκροτεί εκείνον που τα σηκώνει. #JustMyTwoCents 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences