25#

Πλήρες Κείμενο:

Η άμβλωση παρουσιάζεται ως λύση και όχι ως φόνος! εικόνα άρθρου: Η άμβλωση παρουσιάζεται ως λύση και όχι ως φόνος! Γράφει ο Mandatoras Τουλάχιστον 46 νοσοκομεία στην επαρχία και τα νησιά της Ελλάδας αρνούνται στις γυναίκες την πρόσβαση σε δωρεάν και ασφαλή άμβλωση, λόγω πεποίθησης του γιατρού Οι αποκαλύψεις του NEWS 24/7, σε ρεπορτάζ της Ευτυχίας Σουφλέρη, είναι ενδεικτικές της «επικίνδυνης ισορροπίας που επιχειρείται ανάμεσα στο κατοχυρωμένο δικαίωμα και την πρακτική εφαρμογή του στη χώρα μας»: «Από την Αλεξανδρούπολη ως την Κρήτη και από την Ρόδο μέχρι την Κέρκυρα, επικοινώνησα με κάθε γενικό νοσοκομείο. Μόνο 3 δεν ανταποκρίθηκαν σε πολλαπλά τηλεφωνήματα. Από τη γραμματεία στα εξωτερικά ιατρεία, και από εκεί στις μαίες και τον διευθυντή της μαιευτικής κλινικής, μετά από αλλεπάλληλες παραπομπές, πήρα απάντηση από 80 νοσοκομεία για το αν πραγματοποιούν τεχνητή διακοπή κύησης. Τα 46 από αυτά (57,5%) δήλωσαν πως δεν κάνουν αμβλώσεις, 27 νοσοκομεία (33,7%) ανταποκρίθηκαν θετικά και 7 νοσοκομεία (8,7%) απέφυγαν να απαντήσουν με «ναι» ή «οχι», οπότε καταγράφηκαν στα «ίσως», αφού άφησαν το ερώτημα ανοιχτό. Η αποφυγή ευθείας απάντησης, βέβαια, δύσκολα μπορεί να εκληφθεί ως ουδέτερη. Μια ιατρική πράξη διενεργείται βάσει συγκεκριμένου πρωτοκόλλου, άρα όταν δεν παρέχονται πληροφορίες για τα επόμενα βήματα ή τη διαθεσιμότητα ραντεβού, η ασάφεια λειτουργεί, στην πράξη, αποτρεπτικά. Επομένως, μόνο 3 στα 10 δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα δήλωσαν στο NEWS 24/7 ότι πραγματοποιούν αμβλώσεις. (..) Το δικαίωμα στην άμβλωση κερδήθηκε το 1986 μέσα από τους αγώνες της Μεταπολίτευσης. Οι πρώτες που πλήττονται από την άρνηση στην πρόσβαση στις εκτρώσεις είναι οι φτωχές γυναίκες που σημαίνει ότι πρέπει να καλύψουν τα έξοδα μετακίνησης, διαμονής αλλά και της ίδιας της έκτρωσης, που σε ιδιωτική κλινική το κόστος κυμαίνεται από 300 μέχρι 1.000 ευρώ». (..) Ο Συνήγορος του Πολίτη, (πόρισμα 31/08/2017, Αριθμ. Πρωτ.: 230165/38036/2017), (..) Η ελευθερία της εγκύου να προσφεύγει σε τεχνητή διακοπή κύησης δεν μπορεί να υπόκειται σε αδικαιολόγητους περιορισμούς ή εξωθεσμικούς όρους, ιδίως στα δημόσια νοσοκομεία και εντός των πρώτων 12 εβδομάδων κύησης. Παράλληλα, ο Συνήγορος υπογράμμισε ότι η επίκληση της αντίρρησης συνείδησης οφείλει να ασκείται νόμιμα και να μη λειτουργεί ως μέσο περιορισμού ή χειραγώγησης των επιλογών της γυναίκας . Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής (2017): «Στο πόρισμά της ξεκαθάριζε ότι η επίκληση συνείδησης από τους γιατρούς είναι θεσμικά κατοχυρωμένη, δεν μπορεί όμως να οδηγεί σε αδυναμία πρόσβασης σε μια νόμιμη ιατρική πράξη στο δημόσιο σύστημα υγείας. Το πόρισμα τόνιζε ότι «η Πολιτεία πρέπει να εξασφαλίσει με αποτελεσματικό τρόπο τη διενέργεια κάθε νόμιμης ιατρικής πράξης, ανεξάρτητα μάλιστα από τους λόγους που αυτή εμποδίζεται (οικονομικούς, διοικητικούς ή ηθικούς)». Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής πρότεινε, επίσης, συγκεκριμένες λύσεις: «είτε πρόβλεψη διενέργειας της πράξης από ιδιώτες ιατρούς, με επιβάρυνση της δημόσιας ασφάλισης, είτε πρόβλεψη μετάβασης ιατρού από άλλο δημόσιο νοσοκομείο για τη διενέργεια της πράξης στο νοσοκομείο του τόπου κατοικίας της ενδιαφερομένης, είτε διευκόλυνση μεταφοράς της τελευταίας σε άλλο δημόσιο νοσοκομείο για τη διενέργεια της ιατρικής πράξης, ιδίως όταν η περιοχή που κατοικεί η ενδιαφερόμενη είναι απομακρυσμένη». Οι συστάσεις αυτές έγιναν με αφορμή την άρνηση ενός νοσοκομείου. Σήμερα, γνωρίζουμε πως τουλάχιστον 46 δημόσια νοσοκομεία αρνούνται στις γυναίκες την πρόσβαση σε δωρεάν και ασφαλή άμβλωση» . Η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Μαρινάκη: «Η θέση της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη όπως και κάθε λογικού ανθρώπου. Είναι ένα ζήτημα που έχει λυθεί εδώ και χρόνια. Είναι αυτονόητο δικαίωμα κάθε γυναίκας, κάθε ανθρώπου να ορίσει το σώμα του, πάντα εντός του πλαισίου των όσων ορίζει το νομικό πλαίσιο και η ιατρική επιστήμη. Έχουμε ζητήσει από το υπουργείο Υγείας ενημέρωση για το τι συμβαίνει πραγματικά, θα την επισυνάψουμε εάν την έχουμε μέσα στην ημέρα» . Για το ζήτημα, το οποίο τέθηκε ως ερώτηση από το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε: «Στην Ελλάδα ζήτημα νομιμότητας των αμβλώσεων δεν τίθεται», αλλά, όπως ο ίδιος συμπλήρωσε, «Δεν τίθεται πειθαρχικό θέμα. Δεν μπορείς να υποχρεώσεις έναν γιατρό, αλλά σίγουρα το νοσοκομείο πρέπει να παρέχει την υπηρεσία προς μία γυναίκα. Αυτό είναι βέβαιο. Πρέπει να βρεθεί τρόπος να έχει την υπηρεσία με την ασφάλεια που πρέπει» . Είναι νόμιμο ένας γιατρός να αρνηθεί τη διενέργεια μιας ιατρικής πράξης σε μια ασθενή; Κατερίνα Φουντεδάκη, καθηγήτρια Νομικής Σχολής ΑΠΘ και Διευθύντρια του Εργαστηρίου Ιατρικού Δικαίου και Βιοηθικής του ΑΠΘ. Η ίδια εξήγησε ότι ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας περιλαμβάνει ρητή διάταξη, σύμφωνα με την οποία ο γιατρός δύναται να αρνηθεί την εκτέλεση ιατρικής πράξης για λόγους συνείδησης. Η πρόβλεψη αυτή υπάρχει ακριβώς για την περίπτωση διακοπής κύησης. Συνεπώς, «η ατομική άρνηση ιατρού να προχωρήσει σε άμβλωση είναι, κατ’ αρχήν, νόμιμη. Ωστόσο, η άρνηση αφορά τον συγκεκριμένο επαγγελματία υγείας και δεν μπορεί να μετατραπεί σε θεσμική άρνηση του νοσοκομείου. Το δικαίωμα του γιατρού δεν μπορεί να οδηγεί σε πλήρη στέρηση της πρόσβασης της γυναίκας σε νόμιμη ιατρική πράξη στο δημόσιο νοσοκομείο» . Υπάρχει σύγχρονος Ορθόδοξος αντίλογος σε αυτή τη ρητορική Σε σχετικά πρόσφατη συνέντευξη του Μητροπολίτη Μεσσηνίας, ασκήσαμε κριτική για τα λάθη του. Παρουσίασε όμως και κάποιες θέσεις που σπάνια ακούγονται στις μέρες μας από χείλη Αρχιερεών: «Ἐξαιτίας τῆς σχέσης γυναίκας-μητέρα, ἄνδρα-πατέρα καί ἐμβρύου-παιδιοῦ τό ἔμβρυο ἔχει τήν δική του «ἐμβρυακή προσωπικότητα» (embryal personhood), ἡ ὁποία ἐνέχει ἀξία στή ζωή τοῦ ἐμβρύου, ἀφοῦ τό ἔμβρυο πλέον ξεκινᾶ τή ζωή του ὡς ἄνθρωπος ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς σύλληψής του, «ἐξ ἄκρας συλλήψεως». Γιά τόν λόγο αὐτό καί τό ἔμβρυο ἔχει «δικαίωμα στή ζωή», πρέπει νά ἀπολαμβάνει τό σεβασμό καί τήν προστασία τῆς ἐγκύου γυναίκας-μητέρας του καί νά τοῦ ἐξασφαλίζεται ἡ διαιώνιση τῆς ἐμβρυακῆς ζωῆς καί προσωπικότητάς του καί ἀπό τούς δύο γονεῖς, ὅπως οἱ ἴδιοι γονεῖς καλοῦνται νά προστατεύσουν τό παιδί τους καί ὅταν βρίσκεται ἐκτός τοῦ σώματος τῆς γυναίκας-μητέρας, ἐνῶ δέν μπορεῖ νά μήν ἰσχύει αὐτό ὅταν τό παιδί βρίσκεται ἐντός τοῦ σώματος τῆς γυναίκας-μητέρας του, ἀφοῦ τό δικαίωμα γιά ζωή ὑπάρχει πάντοτε, ὂχι ὅμως καί τό δικαίωμα πρός θάνατο. Ἡ ἀντίθετη στάση τῆς γυναίκας-μητέρας βεβαιώνει τήν λανθασμένη ἀντίληψη χρήσης καί αὐτοδιάθεσης τοῦ σώματός της, ὡς ἀτομικοῦ καί μόνο δικαιώματός της. Ὑπ’ αὐτή τήν προοπτική καί θεώρηση ἡ ἄμβλωση δέν μπορεῖ νά ἀποτελεῖ «λύση». Κατανοεῖται μόνο ὡς φόνος καί ὄχι ὡς ἀπελευθέρωση τῆς γυναίκας-μητέρας ἤ καταξίωση τοῦ δικαιώματός της γιά αὐτοδιάθεση. Ὁ παραπάνω προβληματισμός ἔχει ἀρχίσει νά ἐπαναφέρει τό θέμα τῆς ἄμβλωσης στό δημόσιο διάλογο καί νά ἐκδηλώνεται, διεθνῶς πλέον, ὡς ἐρώτημα ὡς πρός τήν ἀξία τῆς ζωῆς τοῦ ἐμβρύου ὡς «ἐμβρυακῆς προσωπικότητας» (embryal personhood). Σ’ αὐτόν τόν διάλογο ὁ λόγος τῆς Ὀρθόδοξης ἀνθρωπολογίας πρέπει νά ἔχει τή δική του θέση καί συμβολή καί σ’ αὐτόν τόν διάλογο προσβλέπει ἡ παροῦσα παρέμβαση». Επίλογος Μήπως και πάλι μια βολική δημοσιογραφική έρευνα επιχειρήθηκε να γίνει μοχλός, είτε για επιπλέον πίεση στην κοινωνία με την κατηγορία του συντηρητισμού και του σκοταδισμού, είτε για να αλλάξει το κέντρο βάρους της επικαιρότητας, και θεωρήθηκε ευκαιρία να στηθεί για άλλη μια φορά το σκηνικό της προπαγάνδας: «η λεγομένη «προοδευτική παράταξη», η οποία εμφορείται από τα διδάγματα του «ευρωπαϊκού διαφωτισμού» συνεχίζει να αποδεικνύει ότι ο «ανθρωπισμός» της δεν ξεπερνά τα όρια του ατομισμού. Υπερασπίζεται με πάθος όσα «δικαιώματα» (εντός και εκτός εισαγωγικών) αφορούν το άτομο, στην χωρίς όρια ικανοποίηση των ατομικών ανέσεων και απολαύσεων και αδιαφορεί για την υπεράσπιση των υποχρεώσεων απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Κάθε φραγμός σε αυτή την ικανοποίηση, θεωρείται «οπισθοδρομικός» και δεν συνάδει με την «πρόοδο», μια λέξη και έννοια, η οποία έχει κακοποιηθεί βάναυσα και έχει διαστραφεί στις μέρες μας το πραγματικό της νόημα και περιεχόμενο. Εν προκειμένω: η υπεράσπιση του δήθεν δικαιώματος της «μητέρας», του δήθεν ψευδοδικαιωματισμού των γυναικών, να κατακρεουργεί με τη θέλησή της και με τον πλέον φρικτό και επώδυνο τρόπο το αγέννητο παιδί της, χάρις στον κακώς εννοούμενο ευδαιμονισμό, φανερώνει περίτρανα τον «ανθρωπισμό» όσων εμφορούνται από τον άθεο ευρωπαϊκό ουμανισμό, ο οποίος υπερασπίζεται το «δικαίωμα» της μητέρας να «ξεφορτωθεί» το παιδί της, όχι όμως και το δικαίωμα του παιδιού να έρθει στον κόσμο και να ζήσει! Έχουν σκεφτεί άραγε οι ίδιοι, πως αν ασκούσε η μητέρα τους το «δικαίωμά» της και είχε κάνει έκτρωση, όταν εκείνοι ήταν έμβρυα, θα υπήρχαν σήμερα για να υπερασπίζονται το «δικαίωμα» της έκτρωσης, δηλαδή του φόνου άλλων παιδιών; Αλλά τι ρωτάμε; ». Κλείνουμε με τη φωνή του μακαριστού ομολογητή Γέροντά μας, του έμπειρου, απλανούς και Ορθόδοξου πνευματικού που χάριτι Θεού μιλούσε στις πονεμένες, ψυχές των ανθρώπων που προσέφευγαν στο πετραχήλι του και τις πλημμύριζε ελπίδα και παρηγοριά μέσα στην αγάπη εν αληθεία της ορθοδοξίας: «Εἶναι κάτι βασανισμένες ψυχές, καί γυναῖκες καί ἄνδρες, πού συνθλίβονται κατάφορτες ἀπό ἁμαρτίες παλαιές, ἀπό κάτι ἐκτρώσεις ξεχασμένες, πού οὔτε τίς σκέφτονται, καί, ἐνῶ δέν μποροῦν νὰ κλείσουν μάτι τή νύχτα ἀπό τὸ ἄγχος καί τή δυστυχία, ὡστόσο τή σύνδεση δέν μποροῦν να την κάνουν». † Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Χ. Μανώλη «Θήρα Θεού» , Τό φοβερό μυστήριο τῆς Ἐξομολόγησης, σελ 85. https://ergatiki.gr https://www.news247.gr https://www.efsyn.gr https://a8inea.com https://www.news247.gr https://katanixi.gr https://katanixi.gr https://eshop.agiosiosif.gr https://katanixi.gr/i-amvlosi-paroysiazetai-os-lysi-kai-ochi-os-fonos/?fbclid=IwY2xjawRdbrdleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeSrMm6Z7iJCNajVR5nwZ4p61_CInYaAB1ujNzX3FB0SthRSEB2pJwO0gkpfc_aem_A9-xUFE8YD56G3S7AEoccw 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους