25#

Πλήρες Κείμενο:

«Αν αγγίξεις αυτό το βιολί, θα αναλάβω εγώ το κόστος της κοινωνικής σου έκφρασης!», είπε ειρωνικά ο εκατομμυριούχος στην καθαρίστρια. Κανείς όμως δεν φανταζόταν το μυστικό που έκρυβε και που θα έκανε ολόκληρη την έπαυλη να σωπάσει. Ο ήχος από τα κρυστάλλινα ποτήρια και το άρωμα ενός παλαιωμένου ποτού γέμιζαν το τεράστιο κεντρικό σαλόνι της έπαυλης στην Πολάνκο, μια από τις πιο εκλεκτές συνοικίες της Πόλης του Μεξικού. Ο Αλεχάντρο, κληρονόμος μιας αυτοκρατορίας ακινήτων, στεκόταν στο κέντρο του σαλονιού, περιτριγυρισμένος από περισσότερους από 40 καλεσμένους της υψηλής κοινωνίας. Φορούσε ένα άψογο λινό κοστούμι και κρατούσε ένα ποτήρι ποτού με την αλαζονεία εκείνου που πιστεύει πως ο κόσμος του ανήκει. Το βλέμμα του, όμως, δεν ήταν στραμμένο στους φίλους του, αλλά καρφωμένο στη γυναίκα που βρισκόταν λίγα μέτρα μακριά. Η Καρμέν φορούσε τη γκρίζα στολή της εταιρείας καθαρισμού. Στα χέρια της κρατούσε έναν ασημένιο δίσκο, όμως τα μάτια της ήταν καρφωμένα στον τοίχο στο βάθος. Εκεί, φωτισμένο από διακριτικά φώτα σαν να ήταν κειμήλιο σε καθεδρικό ναό, βρισκόταν ένα παλιό βιολί από σκούρο ξύλο. —Με παρακολουθείς για την πολύτιμη συλλογή; —πέταξε ο Αλεχάντρο, δείχνοντάς τη με το δείκτη. Η μουσική στο βάθος χαμήλωσε. Οι ψίθυροι σταμάτησαν—. Δείτε την. Βάζω στοίχημα πως δεν έχει δει ποτέ στη ζωή της ένα Στραντιβάριους. Τα γέλια δεν άργησαν να ακουστούν. Η ελίτ της πρωτεύουσας ήταν πάντα έτοιμη να επιδοκιμάσει τα αστεία του οικοδεσπότη της. Η Πατρίσια, μια γυναίκα τυλιγμένη σε ένα στενό χρυσό φόρεμα, έκρυψε το στόμα της για να συγκρατήσει ένα γέλιο, παρότι τα μάτια της έδειχναν καθαρή περιφρόνηση. Η Καρμέν δεν χαμήλωσε το κεφάλι. Δεν έφυγε το βλέμμα της από το όργανο. —Είναι πανέμορφο —ψιθύρισε η Καρμέν. Οι λέξεις βγήκαν από το στόμα της πριν προλάβει να τις σταματήσει. Ο Αλεχάντρο την κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω, παρατηρώντας τα φθαρμένα παπούτσια και τα δουλεμένα χέρια της. Του άρεσε να έχει κοινό, και εκείνη η γυναίκα της καθαριότητας μόλις του είχε προσφέρει τη σκηνή που ήθελε. —Ξέρετε τι είναι πραγματικά αστείο; —ρώτησε ο Αλεχάντρο δυνατά, κοιτάζοντας τους 40 καλεσμένους—. Ότι η κυρία που καθαρίζει τα πατώματά μου κοιτάζει ένα βιολί αξίας 2 εκατομμυρίων δολαρίων λες και καταλαβαίνει τι έχει μπροστά της. Τα γέλια ξέσπασαν ξανά, αυτή τη φορά πιο έντονα, αντηχώντας στους τοίχους από πέτρα. —Σου προτείνω κάτι, Σταχτοπούτα —είπε ο Αλεχάντρο, ανοίγοντας τα χέρια—. Αν αγγίξεις αυτό το βιολί, εγώ θα αναλάβω μια σοβαρή δέσμευση απέναντί σου. Ολόκληρο το σαλόνι λύθηκε στα γέλια. Ένας φαλακρός άντρας στο βάθος χειροκροτούσε σαν να παρακολουθούσε κωμικό νούμερο. —Αλλά όλοι ξέρουμε πως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, σωστά; —συνέχισε ο Αλεχάντρο με αιχμηρό τόνο—. Τα χέρια που δουλεύουν σκληρά δεν είναι φτιαγμένα για να παίζουν ένα έργο τέχνης. Περίμεναν πως η Καρμέν θα κατέβαζε τους ώμους, θα ζητούσε συγγνώμη και θα χανόταν από την πόρτα του προσωπικού. Όμως εκείνη έμεινε ακίνητη. Πήρε μια βαθιά ανάσα, τον κοίταξε στα μάτια και είπε: —Μπορείς να μου το δώσεις; Η σιωπή έπεσε στην έπαυλη σαν βαρύς λίθος. Ο Αλεχάντρο έσβησε το χαμόγελο από το πρόσωπό του. Για 3 δευτερόλεπτα, την κοίταξε με συγκρατημένη οργή. Έπειτα, περπάτησε ως τον τοίχο, πήρε το βιολί από τη βάση του και επέστρεψε. Της το έσπρωξε στο στήθος με περιττή και σκληρή δύναμη. —Παίξ’ το τότε —ψιθύρισε ο Αλεχάντρο—. Αλλά όταν γελοιοποιηθείς, παίρνεις τα πράγματά σου και φεύγεις από το σπίτι μου. Σε απολύω τώρα, μπροστά σε όλους. Τα δάχτυλα της Καρμέν έκλεισαν μηχανικά γύρω από τον λαιμό του βιολιού. Το βάρος του οργάνου στα χέρια της ήταν τόσο οικείο, που της προκάλεσε ένα σφίξιμο στο στήθος. Είχαν περάσει 15 χρόνια από τότε που το είχε κρατήσει τελευταία φορά. Μέσα σε εκείνη τη στιγμή αμφιβολίας, ένας σερβιτόρος που περνούσε βιαστικά συγκρούστηκε δυνατά με τον ώμο της. Το βιολί έμεινε ασφαλές στο αριστερό της χέρι, αλλά ο ασημένιος δίσκος έπεσε στο μαρμάρινο πάτωμα. Ο κρότος από 5 ποτήρια που έσπασαν έκοψε την ανάσα όλων. Η Καρμέν έπεσε στα γόνατα για να μαζέψει τα θραύσματα. Κανείς δεν τη βοήθησε. Ο Αλεχάντρο την κοιτούσε από ψηλά με απόλυτη περιφρόνηση, ενώ τα σκληρά γέλια των καλεσμένων γέμιζαν πάλι τον αέρα. Στο πάτωμα, ταπεινωμένη και ανάμεσα σε αιχμηρά κομμάτια, η Καρμέν έσφιξε τον λαιμό του βιολιού... 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους