25#

Πλήρες Κείμενο:

Λίγο μετά τον στρατιωτικό νόμο που καθόριζε τι μπορεί να κάνει κανείς στη ζωή του, ακολούθησε μία σειρά διαταγών με διάφορες άλλες "παράπλευρες" απαγορεύσεις. Μία από αυτές είναι η παρακάτω που σώζεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους στο Αρχείο Γενικής Γραμματείας Τύπου και Πληροφοριών. Η Διαταγή του Γενικού Επιτελείου Στρατού για την απαγόρευση εμπορίας, κυκλοφορίας και διάθεσης «κομμουνιστικών, φιλοκομμουνιστικών και επικινδύνων δια το ήθος της νέοτητος βιβλίων, συγγραμμάτων και εντύπων διατριβών» εκδόθηκε στις 24 Ιουνίου 1967. Η λίστα των βιβλίων που απαγορευόταν ήταν μεγάλη και σημείωνε τίτλους διαφόρων ειδών. Βιβλία πολιτικά, πανεπιστημιακά, εκδόσεις λογοτεχνίας, ποιητικές συλλογές, περιοδικά... Ένας κατάλογος ντροπής, για τη σημερινή μαύρη επέτειο. (αφήνω μερικούς τίτλους στα σχόλια) Προσπαθώ να φανταστώ χωρίς να σιχαίνομαι τους ανθρώπους οι οποίοι ξυρισμένοι και σιδερωμένοι με τα χρυσά αστέρια του κάτω κόσμου στους ώμους, μπροστά σε ένα γραφείο που μύριζε μελάνι από αίμα, γράσο και γυαλιστικό αρβυλών, κατέγραφαν τα απαγορευμένα. Ήταν τόσο μεγάλη η λίστα που έμοιαζε να ήταν έτοιμη από καιρό με τα βιβλία που ήταν πλέον παράνομα. Οι έμποροι, εντός πέντε ημερών έπρεπε να τα βάλουν στις αποθήκες (για να κατασχεθούν αργότερα και να καταστραφούν), αλλιώς υπήρχαν οι γνωστές κυρώσεις, ανάλογα με τα κέφια του κάθε στρατιωτικού, ασφαλίτη ή χωροφύλακα. Σίγουρα δεν είναι τόσο σημαντικό όσο οι δολοφονίες, τα βασανιστήρια, οι εξορίες και οι διώξεις ανθρώπων για τη σωτηρία της Πατρίδος... Πάντα με Π κεφαλαίο, μεγάλο. Τόσο μεγάλο, όσο εκείνο το Π που κρατούσε η ελευθερία για να καταφέρει μερικά βήματα όποτε μπορούσε να σηκωθεί από το χειρουργείο του γύψου. Ήταν όμως κι αυτό ένα γεύμα στην ταΐστρα της αρρώστιας εσωτερικά νεκρών και επικίνδυνων ανθρώπων. Κανίβαλων που ηδονίζονταν να ξεδιψάνε τα ασκελή σώματά τους γλύφοντας δάκρυα, σάρκα και κραυγές. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους