25#

Πλήρες Κείμενο:

Η γενιά του Freddo Ξέρεις κάτι; Για κάποιο λόγο, μέχρι πρότινος πίστευα ότι είμαστε —Gen Z και Millennials— οι γενιές του Freddo. Το κλασικό παράδειγμα με τις καφετέριες και τα λεφτά των γονέων μας. Δε θα πω ψέματα. Κι εγώ παίρνω χρήματα από τους γονείς μου — θέμα ταμπού για εμένα. Και κυρίως από ένα εισόδημα που οι παππούδες μου έχασαν ιδρώτα και κόπο για να φτιάξουν. Όμως σήμερα, βλέποντας έναν νεαρό φαντάρο να ανοίγει την πύλη ενός στρατοπέδου για να βγει ο διοικητής με το αυτοκίνητό του, μια σκέψη μού ήρθε στο μυαλό. Ο μέσος Έλληνας, και κυρίως εμείς οι νέοι —και ακόμη περισσότερο όσοι εργάζονται και προσπαθούν να είναι αξιοπρεπείς απέναντι στον εαυτό τους— δυσκολεύονται να βγάλουν το νοίκι. Δεν μένουν όλοι στο πατρικό τους από επιλογή. Δεν φοράνε όλοι μάρκες. Και αυτοί που το κάνουν; Δεν είναι ο κανόνας. Φοιτητές τρώνε στη λέσχη, όχι για να μη μαγειρεύουν, αλλά γιατί τα σούπερ μάρκετ έχουν πάει στον Θεό. Μένουν στις εστίες, όχι γιατί θέλουν να «καπνίσουν» ανεξάρτητα, αλλά γιατί θέλουν να σπουδάσουν. Άνθρωποι όλων των ηλικιών κατηγορούν τη γενιά μας. Λένε: «Η εύκολη γενιά», «Η γενιά του ChatGPT», «Η γενιά του φραπέ/Freddo». Όμως εγώ θα έλεγα ότι οι προηγούμενες γενιές έχτισαν περιουσίες με ρουσφέτια, παρανομίες, μίζες και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Και δεν αναφέρομαι σε κανένα κόμμα ή πολιτική παράταξη. Όλες, πάνω κάτω, τον ίδιο σκοπό έχουν: ψηφοφόρους και χρήμα. Τώρα, όμως, δε νομίζω ότι είμαστε η γενιά του Freddo. Νομίζω ότι δεν είμαστε καν μια εξιδανικευμένη γενιά. Δε διαφέρουμε πολύ από τις υπόλοιπες. Απλώς το ίντερνετ μάς άνοιξε —στους περισσότερους τουλάχιστον— το μυαλό. Τους ορίζοντές μας. Τη θέλησή μας για όνειρα. Γι’ αυτό, την επόμενη φορά που θα αποκαλέσεις κάποιον δεκαεξάχρονο «γενιά του Freddo» —κι εγώ μαζί, αν το ξανακάνω ποτέ— θυμήσου πως κάποιοι με αυτούς τους «καφέδες» πλούτισαν. ❤️ 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους