25#

Πλήρες Κείμενο:

ΑΝ ΖΟΥΣΕ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΕΩΡΟΥΣΕ ΑΠΟΠΤΥΣΜΑΤΑ Εθνική κατάρα η έρπουσα πολιτική γελοιότητα. Και το επίχριστο. Και η ηθική γυμνότης σκιαγραφημένη στον καμβά της υποκριτικής ευλάβειας. Και η εθνική κατάρα της πολιτικής γελοιότητας εναγκαλισμένη με την πολιτική ανικανότητα δεν έχει να κάνει με τις επιδιωκόμενες αξίες, γιατί συγκρούεται με κάθε έννοια σοβαρότητας. Όλα είναι θέμα πολιτικής αγωγής, είναι θέμα παιδείας. Πολιτική αγωγή είναι αγωγή προς τη σοβαρότητα. Και αγωγή προς τη σοβαρότητα είναι αγωγή προς την ευθύνη. Κι αυτό που εισπράττουμε, σχεδόν καθημερινά, από τους πολιτικούς της κακώς εννοούμενης αυθεντίας, κι όχι μόνο από τους εικονιζόμενους, δεν είναι απλώς το εθνικό όνειδος της υφαρπαγής της σοβαρότητας, αλλά και της υφαρπαγής του μέλλοντος από τους νέους ανθρώπους και το "πλιατσικολόγημα' του αύριο, σε συνδυασμό με την ασημαντικότητα και την ποταπότητα του πολιτικού συστήματος. Πολιτικοί της επιφάνειας και του θεαθήναι, με μοναδική προσαρμοστικότητα στο να υπηρετούν ευαισθητικές αυταπάτες και με πολιτικό λόγο προσδεμένο σε καθετί επίπεδο και ουδέτερο και σε κάθε κατεστημένη σημειολογία, με άφθονο καρύκευμα πονηρίας. Η επιδίωξη της αλήθειας έπαψε προ πολλού να είναι πράξη επαναστατική και απελευθερωτική. Ένας φαύλος κύκλος που σταθεροποιεί τις σατραπείες των φαύλων και των γελοίων στην πολιτική. Και έτσι εικονογραφείται ο ξεπεσμός της κοινωνίας με τα πιο μελανά χρώματα. Οι σύγχρονοι Κολόμβοι της εγχώριας πολιτικής πηδαλιούχησαν αυτή τη χώρα προς αδιέξοδα. Με πολιτικούς μετεωρισμούς, έρπουσα ανικανότητα και σωρεία σκανδάλων. Σε αυτούς τους "σωτήρες" συγκαταλέγεται και ο σημερινός πρωθυπουργός, ο "άριστος" και του "σωλήνα" της κομματικής διαπλοκής και της συγκυρίας. Με την λιπόψυχη πολιτική του και τη δουλοφροσύνη του προς τους ντόπιους και ξένους εκφραστές ανομολόγητων συμφερόντων. Κληρονόμος του πολιτικού καιροσκοπισμού και ενδεδυμένος την αλαζονεία, συνέβαλε μαζί με τους συνοδοιπόρους του της "αριστείας" στην εδραίωση κάτι του αναυθεντικού, μια έκφραση πολιτικής του εκπόρνευσης που καταγράφει η αντιληπτική ικανότητα και της πλέον αφελούς συνοικιακής μανικιουρίστριας. Ένας πρωθουπουργός έτοιμος να προβεί στο...σάλτο μορτάλε, σε αντίθεση όπως τον εμφανίζουν οι "στημένες" εν πολλοίς δημοσκοπήσεις, απαλλάσσοντας εαυτόν και την χειμαζόμενη ελληνική κοινωνία από την χαλκευμένη λογική περί πολιτικής εντιμότητας και "κανονικότητας" και "σταθερότητας"΄. Εγκλωβισμένος ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις Συμπληγάδες της εξουσιολαγνείας και των σκοπιμοτήτων, έχει μετατρέψει μια ολόκληρη παράταξη σε "κάλαθο των αχρήστων". Και η όλη του πολιτική πρακτική, με όση αποπληροφόρηση ενορχηστρώνεται από τα στρατευμένα ΜΜΕ, συνθέτει τη διαλεκτική του κωμικού, του τραγικού και του γελοίου. Και φτάσαμε σε μια αδιέξοδη πραγματικότητα. Και μαζί με την πολιτική απάτη και γελοιότητα εκτίθεται ο λαός στο ιστορικό κακό, που ελλοχεύει. Γιατί η έκφραση "η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα", είναι διάτρητη σαν το "τυρί έμενταλ". Απονευρώθηκε το ένστικτο της φιλελεύθερης παράταξης με την παραπαίουσα και κατακερματισμένη αντιπολίτεση να προσπαθεί να βρεί την έκφρασή της. Αποδυναμώνεται καθημερινά ο φιλελεύθερος τρόπος σκέψης, που βασίζεται στην εκλογικευμένη δυσπιστία και δεν δέχεται ορισμούς με αυθαίρετες καταβολές. Γιατί ο "φιλελευθερισμός δίνει μεγάλη σημασία στο άτομο, αλλά παραμένει σκεπτικός απέναντι σε καταφάσεις", συνήθιζε να λέει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Και μια που η γραφίδα τούτη "σκόνταψε" στις αναμνήσεις μου από τον μεγάλο για τα ελληνικά δεδομένα αυτόν πολιτικό, είναι αναπόφευκτη η σύγκριση με τα σημερινά απολιθώματα και κακέκτυπα πρόσωπα της πολιτικής. Ο εκ Μακεδονίας πολιτικός άνδρας αν ζούσε σήμερα, έχοντας για δεκαετίες κινήσει με φιλελευθερισμό δεξιόστροφα τους λεπτοδείκτες του πολιτικού του οράματος, που αιματοδοτήθηκε με το αποθεματοποιημλενο πλάσμα της μεταπολεμικής αστικής ιδιολογίας, ιδρύοντας την Νέα Δημοκρατία, δεν θα μπορούσε να ανεχθεί το κόμμα αυτό να μετατρέπεται σε μουσειακό κτέρισμα. Αν ζούσε σήμερα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, θα ένιωθε οργή για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος αλλοίωσε ιδεολογικά τη "φυσιογνωμία" της ΝΔ και την αποχύμωσε από το στελεχιακό δυναμικό της. Και ως πρόεδρός της συναυλίστηκε με όλους εκείνους που ανήκουν όχι απλώς στην καυηγορία των μικρών πολιτικών μεγεθών, αλλά και συγκαταλέγονται μεταξύ των υβριστών της για δεκαετίες ολόκληρες. Αυτός ο πολιτικός αν ζούσε σήμερα, με όλες τις αρετές και τα πάθη του, με όλα τα τρωτά του, εραστής ωστόσο των ωραίων πολιτικών εμπαιγμάτων, με τη Ρωμιοσύνη να κάθεται στο πρόσωπό του, με το νου του να τρέχει μπροστά από το γερασμένο σώμα του και με τις γεροντικές του φλέβες να ξαναπαίρνουν φωτιά με την αθλιότητα της πολιτικής, θα θεωρούσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη απόπτυσμα της πολιτικής! 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους