Μαρίνος Ζαμπάτης – Ο Ήρωας των Θαλασσίων Συνόρων, Αθάνατος στην Ιστορία της Πατρίδας ⚓🇬🇷 28 Μαρτίου 1972 – 27 Απριλίου 1997 🕯️ Σαν σήμερα, 27 Απριλίου πριν 29 χρόνια ακριβώς η θάλασσα κράτησε για...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Μαρίνος Ζαμπάτης – Ο Ήρωας των Θαλασσίων Συνόρων, Αθάνατος στην Ιστορία της Πατρίδας ⚓🇬🇷 28 Μαρτίου 1972 – 27 Απριλίου 1997 🕯️ Σαν σήμερα, 27 Απριλίου πριν 29 χρόνια ακριβώς η θάλασσα κράτησε για πάντα μέσα της έναν ακόμη από εκείνους που στάθηκαν στο όριο του καθήκοντος.Ο Μαρίνος Ζαμπάτης σε ηλικία μόλις 25 ετών έπεσε την ώρα της υπηρεσίας, εκεί όπου η νύχτα δεν έχει εύκολες απαντήσεις και η απόφαση μετριέται σε δευτερόλεπτα. Στο σημείο όπου η στεριά τελειώνει και αρχίζει η ευθύνη, έμεινε όρθιος μέχρι τέλους, όπως είχε ορκιστεί.!! Μετά τη θητεία του ως αλεξιπτωτιστής στις Ειδικές Δυνάμεις, ο Μαρίνος Ζαμπάτης είχε επιλέξει να υπηρετήσει την πατρίδα στο Λιμενικό Σώμα, κατατάσσοντας ως δόκιμος στις 4 Σεπτεμβρίου 1995. Υπηρετούσε στο Κλιμάκιο Ειδικών Αποστολών της Λιμενικής Αρχής Κέρκυρας, στέκοντας στις πιο σκοτεινές θάλασσες, εκεί όπου η στεριά τελειώνει και το χάος αρχίζει. Την 27η Απριλίου 1997, κατά τη διάρκεια επιχείρησης καταδίωξης Αλβανών εμπόρων ναρκωτικών στην Παγανιά Θεσπρωτίας, έπεσε νεκρός εκτελώντας το καθήκον του. Η θυσία του δεν ήταν απλά μια πράξη γενναιότητας,ήταν η ζωντανή απόδειξη ότι η ασφάλεια δεν είναι θεωρία, ούτε hashtag, ούτε θέαμα για τα social media. Είναι ζωή, ρίσκο, θάρρος, αφοσίωση. Δεκαέξι χρόνια αργότερα, το 2013, συνελήφθη ο φερόμενος ως δράστης. Αρχικά, το 2014, καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 88 χρόνια κάθειρξη. Όμως το 2015, το Εφετείο τον αθώωσε και λόγω αμφιβολιών κρίθηκε ότι δεν υπήρχαν επαρκείς αποδείξεις για την ταυτοποίησή του ως του φυσικού αυτουργού. Η απόφαση προκάλεσε έντονη οργή και αγανάκτηση στην κοινή γνώμη και ειδικά στις τάξεις του Λιμενικού Σώματος. Η μνήμη του Μαρίνου Ζαμπάτη δεν έφτανε για να καλύψει την αδυναμία της δικαιοσύνης και την αμφισβήτηση της ηρωικής του πράξης. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το 2017 η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ διέκοψε το "τεράστιο" επίδομα των 350 ευρώ που λάμβανε η μητέρα του. Ο πατέρας του είχε ήδη φύγει τον Δεκέμβριο του 2016, αφήνοντας τη μητέρα να μεγαλώνει μόνη τη μνήμη ενός ήρωα που η ίδια γέννησε και υπηρέτησε την πατρίδα. Αυτή ήταν η «ευγνωμοσύνη» από την πολιτική ηγεσία που στήριξε πολιτικά και ιδεολογικά την αριστερή κυβέρνηση, μια ευκαιρία να πλήξει τους ανθρώπους που θυσιάστηκαν για τη χώρα, να φορτώσει ευθύνες στο τελευταίο κρίκο της αλυσίδας, το Λιμενικό, και να ξεχάσει το καθήκον απέναντι στους ήρωες. Σήμερα, καθώς το Λιμενικό αλλά και γενικότερα τα σώματα ασφαλείας ξανά βρίσκονται στο στόχαστρο με την παραμικρή αφορμή ας θυμηθούμε τι σημαίνει αληθινό καθήκον. Δεν είναι οι εύκολες επικρίσεις, οι θεωρίες και τα συνθήματα. Είναι η αφοσίωση, η θυσία και η υπευθυνότητα μπροστά στο κύμα, στο σκοτάδι, στη ζωή που κρέμεται από μια απόφαση. Ο Μαρίνος Ζαμπάτης έπεσε για να φυλάξει τα σύνορα, για να προστατεύσει τη ζωή, για να υπερασπιστεί την πατρίδα. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που στέκονται εκεί που τελειώνει η στεριά και αρχίζει το χάος, η μνήμη του θα παραμένει ζωντανή. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν ξεχνώ. Αθάνατος. ⚓🇬🇷 ✍ Στυλ. Καβάζης 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους