25#

Πλήρες Κείμενο:

Η ζωή είναι αδιάκοπος αγώνας για την επιβίωση. Σαν πρωτογενές ένστικτο αυτοσυντήρησης. Ότι γεννιέται θέλει να συντηρηθεί και να μακρύνει το δρόμο της ζωής του. Για να μεγεθύνει το ταξίδι του, γεμάτο περιπέτειες και γνώσεις. Ο άνθρωπος είναι ο ταξιδιώτης της ζωής του. Που δεν ξέρει που τον πηγαίνει και που θα φθάσει. Όσο μπορεί και όσο προσπαθεί μπορεί να κατευθύνει το καράβι της. Τις περισσότερες φορές όμως θέλει και τύχη και διάρκεια και προσπάθεια. Χωρίς μεμψιμοιρίες για το αποτέλεσμα. Αρκεί να προσπάθησε όσο μπορούσε και μέσα από τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν. Τα εμπόδια για τους στόχους μας είτε είναι εξωγενή είτε και εσωτερικά. Η εσωτερικότητα όμως αποτελεί δικό μας θέμα και πρόβλημα, που πρέπει να επιλυθεί μέσα από τον ίδιο μας τον εαυτό, γιατί η σύγκρουση είναι εσωτερική και δεν αφορά τους άλλους. Μπορεί να επέδρασαν στη δημιουργία του προβλήματος, αλλά αυτοί όσο και να θέλουν δεν μπορούν να το λύσουν. Η λύση και η ίαση είναι η μάχη μέσα μας για να νικήσουμε τον κακό εαυτό μας. Όχι κατ' ανάγκη κακό για τους άλλους, αλλά κύρια κακό για τον ίδιο μας τον εαυτό. Ο οποίος φθείρεται με τα καθημερινά και δεν τα ξεπερνά, αν και κάθε εμπόδιο είναι σε καλό. Οι εσωτερικές συγκρούσεις μας όμως καταστρέφουν και την δική μας εικόνα για τον εαυτόν μας και την εντύπωση των άλλων για εμάς. Που πρέπει να ξεπερνιούνται ανώδυνα, αφού κανένας δεν θέλει να ζημιώσει τον εαυτό του. Είναι κοινή παραδοχή ότι δεν υπάρχουν αόρατοι κίνδυνοι και φοβίες, που μας καταδυναστεύουν καμιά φορά μέσα στην υπερβολή μας. Αν σκεφτούμε τι φοβίες μας που είχαμε πριν δέκα χρόνια θα γελάσουμε με τον εαυτό μας σήμερα. Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες ποτέ στο δρόμο μας δεν θα τους βρούμε, αν δεν τους δημιουργήσουμε αδικαιολόγητα οι ίδιοι μέσα μας. Γιατί κρύο νερό και δροσιά δεν αναβλύζει, αν δεν βγει πηγαία μέσα από την ψυχή μας. Ιθάκη Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις. Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι, τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις, αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει. Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου, αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου. Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος. Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους· να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά, και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις, σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους, και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής, όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά· σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας, να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους. Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη. Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου. Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου. Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει· και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί, πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο, μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη. Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι. Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο. Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια. Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε. Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν. Κων/νος Π. Καβάφης (Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984) 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους