25#

Πλήρες Κείμενο:

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ... Τέτοιες μέρες, τὸ 2003, βρισκόμουν μεγαλοβδομαδιάτικα στὸ κρατητήριο τῶν Μελισσίων, μετὰ ἀπὸ τὴ σύλληψή μου στὰ ἐπεισόδια τῆς Ναυτικῆς Βάσης στὰ Βριλήσσια. Τότε, μαζὶ μὲ τὸν Argyris Ntinopoulos, εἴχαμε δώσει ἕναν μεγάλο ἀγῶνα, προκειμένου ἡ πρώην Ναυτικὴ Βάση, μία ἔκταση 52 στρεμμάτων γεμάτη δέντρα, νὰ παραδοθεῖ στοὺς κατοίκους τῶν Βριλησσίων καὶ νὰ μὴν μετατραπεῖ σὲ ἕνα τσιμεντένιο ΚΥΤ τῆς ΔΕΗ. Ἡ κυβέρνηση Σημίτη ἐκείνη τὴν ἐποχὴ (πολλὰ στελέχη της εἶναι στὴν κυβέρνηση Μητσοτάκη σήμερα), ἔδωσε ἐντολὴ ξαφνικά, τὴν 21η Ἀπριλίου, νὰ περικυκλωθεῖ ἡ βάση ἀπὸ δεκάδες διμοιρίες ΜΑΤ καὶ νὰ ξεκινήσει ἡ κοπὴ τῶν δέντρων. Ἀκολούθησαν τὶς ἑπόμενες ἡμέρες οἱ γνωστὲς εἰκόνες... Ξυλοδαρμὸς κατοίκων ποὺ διαμαρτύρονταν, δακρυγόνα σὲ ἡλικιωμένους καὶ παιδιὰ μέσα σὲ κατοικημένη περιοχὴ κ.α., ποὺ χαρακτηρίζουν διαχρονικὰ τὴν εὐγενικὴ συμπεριφορὰ τῶν ΜΑΤ καὶ τῆς κρατικῆς ἐξουσίας, ἀπέναντι στοὺς πολῖτες. Ἐμένα μὲ συνέλαβαν στὶς 24/4, ὅταν σπάσαμε τῶν κλοιὸ τῶν ΜΑΤ καὶ μπήκαμε μέσα στὴν ἔκταση, στὴν ὁποία ἑτοιμαζόταν μιὰ τεράστια οἰκολογικὴ καταστροφή. Ἔκαναν γύρω τότε στὰ κανάλια οἱ εἰκόνες, νὰ μὲ σέρνουν καὶ νὰ μὲ κοπανᾶνε καμμιὰ δεκαριὰ γενναῖοι Ματατζίδες. Ἔμεινα παράνομα στὰ κρατητήρια τέσσερεις μέρες, ὅταν ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι συλληφθέντες ἀφέθηκαν ἐλεύθεροι τὴν ἑπόμενη. Βγῆκα μετὰ ἀπὸ παρεμβάσεις δικηγόρων καὶ φασαρία τὸ Μεγάλο Σάββατο (εἶχαν σκοπὸ νὰ μὲ κρατήσουν μέσα τουλάχιστον ὅλη τὴν ἀργία τοῦ Πάσχα). Θυμᾶμαι εἴχαμε πιὰ ἀκυρώσει ὅ,τι ἑτοιμάζαμε γιὰ τὶς διακοπὲς τῶν ἡμερῶν. Συγγενεῖς καὶ φίλοι μου ἔλεγαν «τί κατάλαβες ποὺ πᾶς καὶ πλέκεις σὲ φασαρίες; Ὅ,τι θέλει ἡ ἐξουσία θὰ γίνει. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐκτίθεσαι τόσο...», κι ὅλα αὐτὰ τὰ γνωστά... Προχθὲς πῆγα μὲ τὶς κόρες μου στὸ πάρκο τῆς πρώην Ναυτικῆς Βάσης. Αὐτὸς ὁ χῶρος ποὺ ἡ ἐξουσία ἤθελε νὰ τσιμεντώσει, ἔχει γίνει μιὰ πανέμορφη περιοχὴ πρασίνου μὲ παιδικὲς χαρές, ράμπες, λιμνοῦλες μὲ χελωνίτσες, δέντρα καὶ λουλούδια. Ἑκατοντάδες παιδιὰ παίζουν καθημερινά, κάνουν ποδήλατο, πατίνι, πίκ - νὶκ κάτω ἀπὸ τὰ πεῦκα. Τὸ ξέρω εἶναι κλισέ, ὅμως πραγματικὰ ὁ μόνος ἀγῶνας ποὺ σίγουρα εἶναι χαμένος, εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δὲν θὰ δώσουμε. Κι ἂν τοῦτο ἰσχύει μία φορὰ στὴν προσωπική μας ζωή, στὸν συλλογικό μας βίο ἰσχύει ἑκατό. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους