25#

Πλήρες Κείμενο:

«Όχι. ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ “ΚΑΙ Η ΚΟΠΕΛΑ”. Να τελειώνουμε -τώρα- με αυτό το επικίνδυνο αφήγημα.» Ας το πούμε ωμά: Όταν κάποιος ζητά συνάντηση και πηγαίνει οπλισμένος με μαχαίρι, δεν μιλάμε για «κακιά στιγμή». Μιλάμε για επιλογή. Μιλάμε για πρόθεση. ➡️Μιλάμε για έναν άνθρωπο που δεν «παρασύρθηκε» — αλλά πήγε έτοιμος να βλάψει. Και παρ’ όλα αυτά… κάποιοι συνεχίζουν να ρωτούν: ➡️ «Ναι, αλλά… τι έκανε κι εκείνη;» Το σχόλιο που διαβάζεις είναι ακριβώς αυτό το πρόβλημα. Δεν είναι απλώς μια γνώμη. Είναι ο τρόπος που η κοινωνία ξεπλένει τη βία. Σε λίγες γραμμές, η συγκεκριμένη αφήγηση: ➡️ παρουσιάζει τη ζήλια ως κάτι «αναμενόμενο» που έπρεπε να ληφθεί υπόψη ➡️ βαφτίζει την ανθρώπινη συμπεριφορά της γυναίκας «πρόκληση» ➡️ και τελικά καταλήγει στο πιο επικίνδυνο συμπέρασμα: ότι η ευθύνη μοιράζεται Με άλλα λόγια: «Ναι, αυτός σκότωσε… αλλά κι εκείνη έπαιξε ρόλο.» Όχι. Αυτό δεν είναι απλώς άδικο. Είναι επικίνδυνο. Ας το ξεκαθαρίσουμε: Ο άνθρωπος που: ζητά συνάντηση κουβαλά μαζί του όπλο και επιτίθεται είναι απολύτως υπεύθυνος για την πράξη του. Δεν τον «έσπρωξαν». Δεν «τον έφτασαν στα όριά του». Δεν «του προκάλεσαν την αντίδραση». ➡️Έκανε τη δική του επιλογή. Η παρόρμηση δεν σημαίνει απώλεια επίγνωσης. Αυτό είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα λάθη που επαναλαμβάνονται. ➡️ Παρορμητικός δεν σημαίνει «δεν ήξερα τι κάνω» ➡️ Δεν σημαίνει «ήμουν εκτός πραγματικότητας» ➡️ Δεν σημαίνει «δεν είχα έλεγχο» Σημαίνει: ένιωσα έντονα - και επέλεξα να δράσω χωρίς να φρενάρω τον εαυτό μου. Και αυτή η επιλογή… έχει ευθύνη. «Ναι, αλλά τον ενημέρωνε…» Και; Στη ζωή υπάρχουν χιλιάδες αφορμές για να φερθεί κάποιος άσχημα. ⚡Απόρριψη ⚡Ζήλια ⚡Θυμός ⚡Ταπείνωση ⚡Ανασφάλεια Όλοι τις βιώνουμε. Αλλά: Η ύπαρξη αφορμής δεν είναι δικαιολογία για βία. Αν ήταν, τότε θα έπρεπε να θεωρούμε φυσιολογικό να επιτίθεται όποιος πληγώνεται. Και αυτό δεν είναι κοινωνία. Είναι χάος. Αυτό που πραγματικά περιγράφεται ως “ιστορία” στο σχόλιο… …είναι μια προσπάθεια να εξηγηθεί το ανεξήγητο, ρίχνοντας μέρος της ευθύνης στο θύμα. 👉 «Ήξερε ότι ζήλευε» 👉 «Τον ενημέρωνε» 👉 «Τροφοδοτούσε τη ζήλια του» Αυτό που υπονοείται είναι: «Αν είχε φερθεί αλλιώς, ίσως να μην είχε συμβεί.» Και αυτό είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα ψυχολογικά ψέματα. Γιατί δίνει την ψευδαίσθηση ότι η βία είναι ελέγξιμη αν “συμπεριφερθείς σωστά”. Δεν είναι. Η ζήλια δεν σκοτώνει. Η βία σκοτώνει. Και η βία δεν είναι «αντίδραση». Δεν είναι «του ξέφυγε». Δεν είναι «μια στιγμή». 👉 Είναι μια απόφαση να περάσεις ένα όριο. Κάθε φορά που λες «φταίει κι εκείνη»… Δεν κάνεις απλώς ένα σχόλιο. ✔ Μετακινείς την ευθύνη ✔ Δικαιολογείς τη βία ✔ Και δημιουργείς το έδαφος για να επαναληφθεί Η άβολη αλήθεια: Δεν μπορείς να ελέγξεις τη ζήλια κάποιου άλλου. Δεν μπορείς να προβλέψεις πότε θα γίνει επικίνδυνος. Δεν μπορείς να αποτρέψεις τη βία “φερόμενος σωστά”. Όχι. Δεν φταίει “και η κοπέλα”. Φταίει αυτός που πήγε οπλισμένος. Φταίει αυτός που επιτέθηκε. Φταίει αυτός που σκότωσε. Και φταίει και κάθε αφήγημα που προσπαθεί να το κάνει λιγότερο ξεκάθαρο. Αν θέλεις πραγματικά να προλάβεις τέτοιες τραγωδίες: Μην μαθαίνεις στα κορίτσια να προσέχουν. 👉 Μάθε στους ανθρώπους να αντέχουν την απόρριψη 👉 Να ρυθμίζουν τα συναισθήματά τους 👉 Να μην συγχέουν την αγάπη με την ιδιοκτησία Γιατί ο έρωτας δεν σκοτώνει. Η διαστρέβλωσή του σκοτώνει. ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΠΟΣΤ ΜΟΥ, ΕΣΥ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ; 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους