Ο Ανδρουλάκης δεν έχει τα guts να κάνει ούτε το αυτονόητο: να πει, δηλαδή, ότι μεγάλος αριθμός δικαστών στην Ελλάδα είναι χειραγωγημένοι — αυτή είναι η αλήθεια. Μιλάει γενικά για το κράτος δικαίου...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Ο Ανδρουλάκης δεν έχει τα guts να κάνει ούτε το αυτονόητο: να πει, δηλαδή, ότι μεγάλος αριθμός δικαστών στην Ελλάδα είναι χειραγωγημένοι — αυτή είναι η αλήθεια. Μιλάει γενικά για το κράτος δικαίου και προσωποποιεί το πρόβλημα των ελλειμμάτων δικαιοσύνης στον Μητσοτάκη, ενώ η πραγματικότητα δείχνει ότι το πρόβλημα είναι η ίδια η δικαστική εξουσία, η οποία κλείνει υποθέσεις όπως θέλει, με αστείες δικαιολογίες, κάνοντας επιλεκτική χρήση των στοιχείων και κατά το δοκούν, με δικαστές και εισαγγελείς να εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα και να έχουν τη δική τους ατζέντα. Το γεγονός ότι ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου που θα θάβει βαθιά υποθέσεις στα μαύρα κατάστιχα εξελέγη παμψηφεί δεν λέει τίποτα και δεν αποτελεί απάντηση στο ερώτημα αν κάνει ή δεν κάνει καλά τη δουλειά του. Και δεν θα μας απαγορεύσει κανείς να τον κρίνουμε και κατακρίνουμε. Το πρόβλημα είναι ότι η δικαστική εξουσία λειτουργεί σήμερα χωρίς καμία ουσιαστική λογοδοσία, είτε με χουντικά κατάλοιπα είτε με δικαστικούς φοβισμένους και επηρεαζόμενους από ισχυρές δυνάμεις, που τους επιβάλλουν τη στάση που πρέπει να κρατήσουν. Αν ο Ανδρουλάκης είχε έστω και λίγη στόφα ηγέτη, θα έβγαινε ανοιχτά να τα καταγγείλει όλα αυτά. Όμως η σημερινή του ομιλία ήταν ένα ξέπλυμα αφηγήσεων. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι συμμερίζομαι πλήρως την άποψη πως η υπόθεση των υποκλοπών είναι η σοβαρότερη υπόθεση, είναι βέβαιο ότι χρήζει ουσιαστικής διερεύνησης. Η άρνηση του Αρείου Πάγου να εξετάσει σε βάθος την υπόθεση και να αφήσει τα στοιχεία να μιλήσουν αποτελεί δείγμα ενοχής και εμμονής. Το ζήτημα δεν είναι να υποκατασταθεί η Δικαιοσύνη από την πολιτική ούτε να δικάζει η κοινή γνώμη. Το ζήτημα είναι ότι καμία εξουσία σε μια δημοκρατία δεν μπορεί να μένει υπεράνω κριτικής. Όταν η εκτελεστική εξουσία ελέγχεται, όταν η νομοθετική εξουσία ελέγχεται, τότε και η δικαστική εξουσία πρέπει να υπόκειται σε ουσιαστική θεσμική λογοδοσία. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν μπορεί να σημαίνει ασυλία από την κριτική, ούτε δικαίωμα να κλείνονται κρίσιμες υποθέσεις χωρίς πλήρη, πειστική και διαφανή αιτιολόγηση. Και, επιτέλους, αυτή η κυβέρνηση, που μας ζητάει να μην «αγγίζουμε» δικαστές και εισαγγελείς, ας ακούσει τι λέει ο κόσμος. Ας καταλάβει ότι η μεγάλη πληγή σήμερα είναι ακριβώς αυτοί οι δικαστές και οι εισαγγελείς. Η πραγματική υπεράσπιση του κράτους δικαίου δεν είναι να προστατεύουμε τη Δικαιοσύνη από την κριτική. Είναι να απαιτούμε από τη Δικαιοσύνη να στέκεται στο ύψος της αποστολής της. 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους