Μιάμιση ώρα έντασης σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο Πειραιά για την απόλυση μιας σχολικής καθαρίστριας. Μια γυναίκα μονογονέας, με παιδί που δίνει πανελλήνιες, δύο μήνες πριν λήξει η 10 μηνη σύμβασή...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Μιάμιση ώρα έντασης σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο Πειραιά για την απόλυση μιας σχολικής καθαρίστριας. Μια γυναίκα μονογονέας, με παιδί που δίνει πανελλήνιες, δύο μήνες πριν λήξει η 10 μηνη σύμβασή της. Από την άλλη, μια δημοτική αρχή που επικαλείται αναφορές τεσσάρων διαφορετικών διευθυντών ότι δεν αποδίδει Δεν είναι απλό ζήτημα. Υπάρχουν καταγγελίες — και κανείς δεν λέει να αγνοηθούν. Αλλά κάπου εκεί μπαίνει το ερώτημα που δεν απαντήθηκε ποτέ: Τι σημαίνει αναλογικότητα; Τι σημαίνει κρίση με μέτρο; Γιατί άλλο πράγμα είναι να διαπιστώνεις ένα πρόβλημα και άλλο να εξαντλείς την αυστηρότητα σου στον πιο αδύναμο, την πιο ευάλωτη στιγμή. Και τότε συνέβη κάτι που ίσως λέει περισσότερα από όλα τα υπόλοιπα. Από τον εξώστη, μια εκπαιδευτικός ζήτησε να μιλήσει. «Ως τι μιλάτε;» τη ρώτησε ο δήμαρχος «Ως άνθρωπος», απάντησε η εκπαιδευτικός Και η απάντηση που ήρθε από τον δήμαρχο και τον πρόεδρο του δημοτικού Συμβουλίου : «Εδώ είμαστε ζώα;» Όχι. Κανείς δεν είπε αυτό. Αυτό που ειπώθηκε —και ίσως δεν ακούστηκε— είναι ότι σε αποφάσεις που καθορίζουν ζωές, δεν αρκεί μόνο η τυπική τήρηση κανόνων αν όντως τηρήθηκαν κανόνες . Χρειάζεται και κάτι ακόμα: ανθρωπιά. Γιατί οι θεσμοί δεν κρίνονται μόνο από το αν εφαρμόζουν κανόνες. Κρίνονται από το πώς φέρονται στους πιο αδύναμους. Και σήμερα, αυτή η εικόνα άφησε ένα δύσκολο ερώτημα να αιωρείται: Υπάρχει τελικά χώρος για ανθρωπιά στις αποφάσεις της εξουσίας ή όχι; #Πειραιάς #δημοτικοΣυμβουλιο #σχολικηΚαθαριστρια 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους