25#

Πλήρες Κείμενο:

Η έκρηξη στον πυρηνικό αντιδραστήρα Νο 4 στο Τσερνόμπιλ της Ουκρανίας έγινε στις 26 Απριλίου 1986, μιάμιση ώρα μετά τα μεσάνυχτα. Οι άνεμοι ανέλαβαν να μεταφέρουν τα ισχυρά ραδιενεργά σωματίδια που απελευθερώθηκαν — βορειοδυτικά πρώτα σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, νοτιοανατολικά κατόπιν, όταν άλλαξε η φορά τους. Στην Ελλάδα, όπου εκείνες τις μέρες έβρεχε, η ραδιενέργεια έφτασε στις 2 Μαΐου και κορυφώθηκε μία μέρα μετά, Μεγάλο Σάββατο. Κανείς δεν την έβλεπε, δεν τη μύριζε, δεν την αισθανόταν. Όταν λίγο καιρό αργότερα οι αγρότες του θεσσαλικού κάμπου (όπου η έκθεση στη ραδιενέργεια ήταν υψηλή) πούλησαν στην Ιταλία 300.000 τόνους στάρι, οι Ιταλοί το μέτρησαν και ανακάλυψαν ότι περιείχε πολύ υψηλές τιμές ραδιενέργειας. Η τότε ελληνική κυβέρνηση δεν δέχτηκε να το πάρει πίσω, γιατί είχε ήδη καταβάλει τις αποζημιώσεις στους αγρότες. Τελικά η λύση βρέθηκε: το αγόρασε η ΕΟΚ, το ανάμειξε με κανονικό στάρι που δεν περιείχε ραδιενέργεια και το μοίρασε ως βοήθεια σε λιμοκτονούσες χώρες στην Αφρική και στην Ανατολική Γερμανία. Στις 2 Μαΐου, και ενώ το ραδιενεργό νέφος έμπαινε στη χώρα, το κομματικό όργανο του ΚΚΕ, ο Ριζοσπάστης (Τυπικά Διευθυντής: Γρηγόρης Φαράκος, Αρχισυντάκτης: Θανάσης Καρτερός), γιόρταζε την εργατική πρωτομαγιά, ενώ έγραφε με πηχυαίους τίτλους στο πρωτοσέλιδο: «ΜΕ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΤΟ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ. Αντισοβιετικό ‘νέφος’», για να συμπληρώσει παρακάτω: «Η ΕΣΣΔ δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος». Ή αλλιώς, όπως έμεινε στην Ιστορία: «Φάτε Μαρούλια Άφοβα!» Good For You! 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους