25#

Πλήρες Κείμενο:

📚5 λεπτά με τον Γιώργο Σπανουδάκη: «Η αλήθεια είναι μια εκλεπτυσμένη πλάνη» Πηγή: Book Press Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το βιβλίο σας; Θυμάστε το αρχικό ερέθισμα; Πολλά τα ερεθίσματα και ίσως χαμένα στις λεπτές απολήξεις του παρελθόντος. Είναι σαν αναρίθμητα ρυάκια που συναντιούνται και σχηματίζουν ένα μεγάλο ποτάμι. Η δεξαμενή των ερεθισμάτων ήταν ο χώρος της εκπαίδευσης στη θαυμαστή εποχή της Μεταπολίτευσης. Ήμασταν τυχεροί, η γενιά μου, που συνέπεσε η βιολογική και κοινωνική μας αφύπνιση με τη μεγάλη πολιτική αλλαγή. Η πλοκή ή οι χαρακτήρες θεωρείτε ότι είναι ο οδηγός σας όταν γράφετε; Πού ρίχνετε μεγαλύτερο βάρος; Άλλοτε είναι φωνές που παίρνουν σάρκα και οστά, και άλλοτε πρόσωπα σαν σε ταμπλό βιβάν, που γυρεύουν ρόλους. Μάλλον τελικά οι χαρακτήρες δημιουργούν την πλοκή που υφαίνεται σταδιακά και προβάλλει ως απόλυτη αναγκαιότητα. Ανάμεσα στην πραγματικότητα και την επινόηση, πού γέρνει η πλάστιγγα; Υπάρχει μια άλλη διάσταση της πραγματικότητας που ανακαλύπτεις, μια αθέατη και βουβή πραγματικότητα, αυτή που δεν μπόρεσε να βρει έκφραση. Και προσπαθείς διαρκώς να βάζεις χαλινάρι στο ατίθασο άλογο της φαντασίας. Αναρωτιέμαι ωστόσο, τι είναι τελικά αυτή η πραγματικότητα. Πόσο αντικειμενική είναι και τι προσλαμβάνουμε από την αντικειμενικότητα αυτή. Μήπως και εμείς δεν δημιουργούμε μια πραγματικότητα; Γιατί άραγε, μήτε δύο φιλόσοφοι δεν μπορούν να συμφωνήσουν στην ερμηνεία του κόσμου; Πού βρίσκεται ο κόσμος που μας διαφεύγει; Φυσικά, δεν θα διαφωνήσω ότι υπάρχει αυτό το πληκτρολόγιο μπροστά μου, ωστόσο καίρια σημασία έχουν τα γραφόμενα και όχι τα πλήκτρα. Νομίζω ότι η αλήθεια είναι μια εκλεπτυσμένη πλάνη. Λένε ότι «ένα μεγάλο μυθιστόρημα, χρειάζεται ένα μεγάλο θέμα». Ποιο θα λέγατε ότι είναι το βαθύτερο θέμα στο δικό σας μυθιστόρημα; Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται το επεισόδιο του Ηρακλή και του Λίνου, από τη μυθολογία μας· στο έργο επιχειρείται μια σύγχρονη προσέγγιση, και αναδεικνύεται τελικά ένα έπος γεμάτο λυρισμό. Οι ήρωες είναι δεμένοι με την τραγική μοίρα τους. Ποιος «ήρξατο χειρών αδίκων»; Κριτής ας είναι ο αναγνώστης. Πόσο νωρίς ή πόσο αργά γνωρίζετε το τέλος της ιστορίας σας; Τελειώνεις, όταν φτάσει η ανάπτυξη του έργου στο μη περαιτέρω, όταν εξαντλήσεις τη θεματική σου, όταν ο σπόρος μέσα σου έγινε δέντρο και καρποφόρησε. Βλέπεις το τέλος μετά από μια μεγάλη πορεία σαν λύτρωση, και όταν το δεις αναφωνείς, «θάλαττα, θάλαττα»! 🔗Διάβασε περισσότερα: https://bookpress.gr/sinenteuxeis/ellines/25423-5-lepta-me-ton-giorgo-spanoudaki-i-alitheia-einai-mia-ekleptysmeni-plani?fbclid=IwdGRjcAQ7OEhjbGNrBDs4RGV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHoBbb5QbVYdfYHBlveNR2mvJN7KBQdwBScmptCNScorTgBjAvBmg6EavZM52_aem_6TkJ3UF19uJ1gUmTBLdFfA 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους