Όπως είχα γράψει και προηγουμένως, στη Κύπρο πριν την ανεξαρτησία του 1960, δεν υπήρχαν ξεχωριστές Κοινότητες, και όλοι οι κάτοικοι της Κύπρου ζούσαν αναμειγμένοι μαζί, ο καθένας διατηρώντας τη δική...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Όπως είχα γράψει και προηγουμένως, στη Κύπρο πριν την ανεξαρτησία του 1960, δεν υπήρχαν ξεχωριστές Κοινότητες, και όλοι οι κάτοικοι της Κύπρου ζούσαν αναμειγμένοι μαζί, ο καθένας διατηρώντας τη δική του εθνική ταυτότητα, τρόπο ντυσίματος και θρησκεία. Οι Έλληνες, οι Τούρκοι, οι Μαρωνίτες, οι Αρμένιδες, οι Λατίνοι και ας μην τους ξεχνάμε, οι Τσιγγάνοι της Κύπρου, όλοι ζούσαν μαζί. Η κοινή γλώσσα ήταν η Ελληνική Κυπριακή διάλεκτος που τη μιλούσαν όλες οι εθνικότητες λόγο του ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων, το 80% ήταν Έλληνες και η Ελληνική γλώσσα ήταν η κυρίαρχη γλώσσα του νησιού. Αυτό που καθόριζε πιο πολύ τις ταυτότητες των ανθρώπων δεν ήταν η γλώσσα αλλά η θρησκεία τους. Αν κάποιος ήταν Χριστιανός Ορθόδοξος αυτόματα ήταν και Έλληνας και αν κάποιος ήταν Μουσουλμάνος αυτόματα ήταν Τούρκος. Όμως, κάτω από αυτή την επιφανειακά απλή κατανομή των ανθρώπων, υπήρχε ένα μεγάλο γκρί, γιατί στη Κύπρο εκείνου του καιρού τίποτα δεν ήταν άσπρο και μαύρο. Ένα μερίδιο του πλυθησμού ανήκε και στις δύο θρησκείες. Ήταν δηλαδή και Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι. Πανελλήνια αυτή η τάξη ανθρώπων είναι γνωστή ως Κρυπτοχριστιανοί, στη Κύπρο όμως, ήταν γνωστοί ως Λινοβάμβακοι, δηλαδή μεταφορικά καμωμένοι και από λινό και από βαμβάκι, και Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι. Είχαν όμως και άλλα ονόματα, όπως Μεζομέρτι(δ)ες, Μεσοκκέρτη(δ)ες, Πάτσαλοι (παρδαλοί) ακόμη και Ασποστολιζοί παραπέμποντας στην ελιά την λεγόμενη αποστολική που είναι κάτι μεταξύ ήμερης και άγριας ελιάς. Οι Λινοβάμβακοι δεν ανήκαν σε καμία συγκεκριμένη εθνικότητα επειδή η προέλευση τους ήταν από όλες τις Χριστιανικές εθνικότητες της Κύπρου. Πολλοί είχαν Ελληνική καταγωγή, όμως υπήρχαν και άλλοι τόσοι που η καταγωγή τους ήταν Μαρωνίτικη ή και Φράγκικη - Βενετσιάνικη όπως και τους Λατίνους. Κατά τον καιρό της Τουρκοκρατίας πολλά χωριά στη Κύπρο, που ήταν διάσπαρτα σε όλο το νησί, κατοικούνταν από Λινοβάμβακους. Οι γνήσιοι Τούρκοι που εγκαταστάθηκαν στη Κύπρο κατά τον καιρό της Τουρκοκρατίας, ζούσαν κυρίως στις πόλεις, και ποιο πολύ στη Λευκωσία. Ένα μεγάλο μέρος από αυτούς γύρισαν πίσω στην Τουρκία όταν η Κύπρος έγινε επίσημα Βρετανική Αποικία το 1925. Εκτιμάται ότι μεταξύ 4.000–8.500 Τούρκοι Μουσουλμάνοι εγκατέλειψαν το νησί αυτή τη περίοδο. Αφού πολλοί Τούρκοι γύρισαν πίσω στη Τουρκία, από πού προέρχεται τότε ένα μεγάλο μέρος της σημερινής Τουρκοκυπριακής Κοινότητας; Και η απάντηση γυρνάει πίσω στους Λινοβάμβακους και τα διάσπαρτα χωριά των Λινοβαμβάκων στη Κύπρο πολλά από τα οποία έχουν ονόματα χριστιανικών αγίων. Το 1879, ένα χρόνο μετά την κατάκτηση της Κύπρου από τη Βρετανία, μας δίνετε η πληροφορία από τον τότε Έλληνα πρόξενο στη Κύπρο Η. Βασιλειάδη ότι οι Λινοβάμβακοι ανέρχονταν σε 20.000 από σύνολο 45.000 Μουσουλμάνων. Σχεδόν ο μισός Μουσουλμανικός πλυθισμός της Κύπρου αποτελείτο από Λινοβάμβακους. Οι Λινοβάμβακοι ως αποστάτες από τη χριστιανική πίστη τύχαιναν μεγάλης εχθρικότητας από τους Χριστιανούς της Κύπρου επειδή τους θεωρούσαν προδότες. Όταν έφυγαν οι Οθωμανοί από τη Κύπρο, πολλά χωριά που κατοικούνταν από Λοινοβάμβακους θέλησαν να μεταστραφούν πίσω στην πατρική τους θρησκεία, την Ορθοδοξία. Μερικοί Ιεράρχες, όπως ο Μητροπολίτης Κυρηνείας Χρύσανθος αγκάλιασαν τους Λοινοβάμβακους και μετέφεραν μερικούς πίσω στην Ορθοδοξία. Όμως, οι πιο πολλοί δεν αντιλαμβάνονταν την ανάγκη επανόδου των Λινοβαμβάκων στην πατρώα θρησκεία όπως ο Χρύσανθος. Υπήρχαν και άλλοι, όπως ο τότε Μητριπολίτης Πάφου που τους έβλεπαν περιφρονητικά σαν αποστάτες που δεν θα γίνονταν πραγματικά πιστοί Χριστιανοί. Έτσι, ο Μητροπολήτης Πάφου δεν δέχθηκε κανένα χωριό και κανένα Λοινοβάμβακο πίσω στην Ορθοδοξία. Αυτός είναι και ο λόγος που η Πάφος είχε τα περισσότερα Τουρκικά χωριά στη Κύπρο. Εκείνο το καιρό δεν μπορούσαν πολλοί να αντιληφθούν τον ρόλο, που θα διαδραμάτιζε μια Μουσουλανική κοινότητα ενισχυμένη αριθμητικά από ένα σημαντικό ποσοστό Λινοβαμβάκων. Γι' αυτό παραμελήθηκε η προσπάθεια ενσωμάτωσης των Λινοβαμβάκων στην Ορθόδοξη πίστη κάτι που θα τους επέστρεφε πίσω στην Ελληνική τους ταυτότητα. Με άλλα λόγια εμείς οι ίδιοι ρίξαμε τους Λινοβάμβακους στα χέρια της Τουρκίας και τους κάναμε να αφομοιωθούν πλήρως με τους Τούρκους και να γίνουν το 1960 μέρος της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας. Ακόμη και σήμερα στη Κύπρο υπάρχουν χωριά όπως η Λουρουτζίνα και η Γαληνόπωρνη που οι κάτοικοι τους παραμένουν Λινοβάμβακοι. Πριν την εισβολή του 1974 πολλοί κάτοικοι της Τηλλυρίας δεν είχαν ενσωματωθεί πλήρως στη Τουρκοκυπριακή Κοινότητα και παρέμεναν να είναι Λινοβάμβακοι. Επίσης χωριά όπως η Γιαλιά, τα Βρέτσια, η Βροΐσια η Λαπηθιού, η Μηλιά Πάφου κατοικούνταν μέχρι το 1974 από Λινοβάμβακους. Εδώ θα πρέπει να αναφέρω ότι το χωριό Μηλιά της Πάφου ήταν το χωριό του παππού του Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος ήταν και αυτός Λινοβάμβακος. Ιωάννης Κωνσταντίνου. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους