Από το Φιλήμωνα Καραμήτσο στην «Ελευθερία» «Να βρεθεί (επιτέλους) ο συντονισμός για τις προστατευόμενες περιοχές» Στη δεκαετία του 2000 όταν ξεκίνησε η θεσμοθέτηση των φορέων διαχείρισης και των...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Από το Φιλήμωνα Καραμήτσο στην «Ελευθερία» «Να βρεθεί (επιτέλους) ο συντονισμός για τις προστατευόμενες περιοχές» Στη δεκαετία του 2000 όταν ξεκίνησε η θεσμοθέτηση των φορέων διαχείρισης και των προστατευόμενων περιοχών, διαδόθηκε ως «αντίδραση» ένα επιχείρημα ότι δεν θα μπορούσε να μαζέψει ο κόσμος από τα βουνά το τσάι και το φασκόμηλο του χειμώνα. Φυσικά δεν υπήρχε τέτοιο θέμα, θέμα υπήρχε με την απαγόρευση της επίθεσης στον πλούτο των βοτάνων της ελληνικής φύσης αυτόν τον σπάνιο, θησαυρό που διαθέτουν τα βουνά μας που γίνεται ενίοτε στόχος παράνομου οργανωμένου εμπορίου όπως ξέρουμε κι από τα βουνά της Ηπείρου που συλλέγονται παράνομα φαρμακευτικά φυτά από κυκλώματα. Τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν με την προστασία και την ανάδειξη των προστατευόμενων περιοχών ήταν ακριβώς η αδυναμία που φάνηκε στην ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου θεσμικού πλαισίου με ισχυρό παρεμβατικό ρόλο και φορείς διαχείρισης που θα αναλάμβαναν τη συνολική διαχείριση. Λιγοστοί υπάλληλοι και προσωρινές συμβάσεις εργασίας, χαμηλοί προϋπολογισμοί και ελλείψεις πόρων και εξοπλισμών ταλάνιζαν επί χρόνια τους Φορείς και ως και σήμερα υπάρχουν βασικές ελλείψεις. Κι επιπλέον, αποκαλύφθηκε σταδιακά ότι η ευθύνη για μία προστατευόμενη περιοχή κι ένα οικοσύστημα δεν ανήκει σε έναν μόνο φορέα αλλά σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες με διαμοίραση των αρμοδιοτήτων κάτι που σημαίνει ότι απαιτείται συντονισμός και κινητοποίηση σε πολλαπλά επίπεδα για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα και οι προκλήσεις που παρουσιάζονται. Τα σημειώνουμε όλα αυτά, γιατί τις τελευταίες ημέρες στη λίμνη των Ιωαννίνων υπήρξε μια δημόσια αντιπαράθεση για το ποιος θα συλλέξει τα νεκρά ψάρια και ποιανού είναι η αρμοδιότητα. Το θέμα όμως δεν είναι εκεί. Το θέμα είναι ότι δεν υπήρξε άμεση και αποτελεσματική παρέμβαση από το οργανωμένο κράτος ώστε να συλλεχθούν τα νεκρά ψάρια. Το πώς θα γίνει κάτι τέτοιο, τι θεσμικό πλαίσιο χρειάζεται και ποιες είναι οι αρμοδιότητες εκάστου φορέα και υπηρεσίας, έχει μικρή σημασία. Σημασία έχει η δράση και το αποτέλεσμα. Αυτή είναι η λύση. Αυτό συνεπώς που εξάγεται ως προβληματισμός από το παράδειγμα είναι ότι απαιτείται πλέον μία νέα λειτουργική παρέμβαση για την προστασία των προστατευόμενων περιοχών της χώρας που θα συνδυάζει τις αρετές, την εμπειρία και τη δυναμική του συνόλου των θεσμικών οργανισμών που έχουν αρμοδιότητες και θα φέρνει συγκεκριμένα αποτελέσματα σε συγκριμένο χρόνο μέσα από ένα συντονισμό όλων. Απαιτείται μία νέου τύπου λειτουργικότητα με ισχυρή κρατική παρέμβαση. Το αν υπάρχουν μηχανήματα για να καθαρίσει η λίμνη, αν υπάρχει προσωπικό, πώς γίνεται η περισυλλογή και ποιες δράσεις παρακολούθησης και πρόληψης απαιτεί η αντιμετώπιση ενός φαινομένου, είναι θέματα που μπορούν να λυθούν με τις υπάρχουσες θεσμικές προβλέψεις ή άλλες που θα θεσπισθεί αν κριθεί αναγκαίο. Υπάρχει πια εμπειρία τριών δεκαετιών σχεδόν. Και πέρασαν όμως και τρεις δεκαετίες που έπρεπε να είχαν γίνει πολύ περισσότερα. Αν θέλει το κράτος να προστατεύσει και να διαχειριστεί σωστά τις προστατευόμενες περιοχές- που είναι στις βασικές αρμοδιότητές του- οφείλει άμεσα να βρει και τον τρόπο. Άλλος χρόνος δεν απομένει. Από τις «Αποχρώσεις της Ελευθερίας» 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους