Απίστευτο ή μήπως όχι και τόσο; Βιβλιόφιλοι, ηθικά πλεονεκτήματα και πράσινα άλογα Ήμουν σε ένα βιβλιοπωλείο, ψάχνοντας βιβλία ρωμαϊκής ιστορίας, και βλέπω να μπαίνει φουριόζος ένας τύπος. Στην αρχή...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Απίστευτο ή μήπως όχι και τόσο; Βιβλιόφιλοι, ηθικά πλεονεκτήματα και πράσινα άλογα Ήμουν σε ένα βιβλιοπωλείο, ψάχνοντας βιβλία ρωμαϊκής ιστορίας, και βλέπω να μπαίνει φουριόζος ένας τύπος. Στην αρχή νόμιζα ότι ερχόταν να βρει ποιος πελάτης του βιβλιοπωλείου είχε κλείσει τον δρόμο και δεν μπορούσε να περάσει γιατί είχε αυτό ακριβώς το ύφος: του τσαντίλα που τον ενόχλησαν. Άρχισε να λέει διάφορα ακαταλαβίστικα, όχι προς κάποιον πελάτη ή υπάλληλο συγκεκριμένα, κάτι για μία παραγγελία που ήρθε να παραλάβει και ότι έχει... κλείσει τον δρόμο (!!) και να κάνουν γρήγορα. Οι υπάλληλοι κοιτάζονταν μεταξύ τους και προσπαθούσαν να καταλάβουν ποια παραγγελία εννοούσε, γιατί ο τύπος δεν θυμόταν ούτε καν τον... αριθμό της. Με ύφος χιλίων καρδιναλίων, μόνο που δεν έλεγε «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» και «θα σε στείλω στον... Έβρο», ισχυριζόταν ότι είχε μιλήσει τηλεφωνικά με το βιβλιοπωλείο και του είχαν πει να έρθει να παραλάβει. Το ύφος του ήταν τόσο προσβλητικό, εριστικό και απαξιωτικό, λες και ήταν Ρωμαίος Συγκλητικός που απευθύνεται στους δούλους του. Με το μαγαζί γεμάτο πελάτες, οι έρμοι οι υπάλληλοι αναγκάστηκαν να ασχοληθούν μόνο με αυτόν, πηγαινοερχόμενοι εδώ κι εκεί προσπαθώντας να βρουν την παραγγελία του. Μετά από λίγο, η παραγγελία τελικά ευρέθη και μια υπάλληλος του λέει ότι ήταν πάρα πολύ βαριά για να μπορέσουν να τη μεταφέρουν στο αμάξι του (αυτό που είχε κλείσει τον δρόμο), και τι απαντάει ο τύπος; «Δεν με ενδιαφέρει, είναι δουλειά σας!». Τέτοιου είδους συμπεριφορές πιο πιθανό είναι να συναντήσει κανείς σε καφετέριες, εστιατόρια, ακόμα και σε μπιτς μπαρ, όπου πελάτες μπαίνουν μέσα και νομίζουν πως τους ανήκει το μαγαζί επειδή είναι νεόπλουτοι, ψώνια, πολιτικοί παραγοντίσκοι ή απλά βαρεμένοι. Έλα όμως που συμβαίνει και σε βιβλιοπωλεία, καταρρίπτοντας έτσι τον μύθο του «ηθικού πλεονεκτήματος των βιβλιόφιλων», ότι δηλαδή κάποιος που διαβάζει βιβλία είναι αυτόματα πιο ηθικός, καλός, πολιτισμένος άνθρωπος κ.λπ. Κρατάμε και την περίπτωση ο συγκεκριμένος να ήταν απλά ο... κομιστής της παραγγελίας, αλλά και πάλι ο μύθος αυτός είναι αυτό ακριβώς: μύθος. Και οι υπάλληλοι; Νομίζω πως ήταν υπερβολικά ευγενικοί μαζί του και πως η εργοδοσία, για να τους προστατεύσει, θα έπρεπε να τους έχει προετοιμάσει κατάλληλα για τέτοιες περιπτώσεις και να τους παρέχει την απαραίτητη κάλυψη για να δράσουν αναλόγως. Να μπορούν δηλαδή: - Να πουν στον τύπο πως το ότι έκλεισε τον δρόμο με το αμάξι του δεν του το ζήτησε το βιβλιοπωλείο και δεν ευθύνεται αυτό για όποια προβλήματα προκληθούν. - Να αρνηθούν να τον εξυπηρετήσουν αν δεν δώσει τον αριθμό της παραγγελίας και αν συνεχίσει να φέρεται με αγένεια. - Να του πουν πως η παραλαβή της παραγγελίας από το βιβλιοπωλείο γίνεται μόνο στο ταμείο και δεν είναι υποχρεωμένοι να τη μεταφέρουν στο αμάξι του. ❓Εσύ τι παρόμοια περιστατικά έχεις δει, είτε σε βιβλιοπωλείο είτε σε άλλο κατάστημα; 👉 Ακολούθησε και τη σελίδα μας Κοιλάδα της Γνώσης για πράγματα που δεν θα δεις π ο υ θ ε ν ά αλλού. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους