ΑΘΗΝΑ, 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941... Πάνω στην Ακρόπολη ξεκινούσε η τραγική συγκατοίκηση που θα διαρκούσε ως τις 12 Οκτωβρίου του 1944. Η Σβάστικα καρφωμένη στον Ιερό Βράχο κυματίζει δίπλα στη Γαλανόλευκη. Στο...

25#

Πλήρες Κείμενο:

ΑΘΗΝΑ, 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941... Πάνω στην Ακρόπολη ξεκινούσε η τραγική συγκατοίκηση που θα διαρκούσε ως τις 12 Οκτωβρίου του 1944. Η Σβάστικα καρφωμένη στον Ιερό Βράχο κυματίζει δίπλα στη Γαλανόλευκη. Στο φόντο ο Λυκαβηττός (ιστορική φωτογραφία από τη συλλογή του Βύρωνα Μήτου). Για την Ιστορία... Δέκα μέρες πριν μπουν οι Γερμανοί στην Αθήνα είχε αυτοκτονήσει ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Κορυζής, εγκλωβισμένος στο αδιέξοδο μεταξύ του ρόλου ενός δοτού πρωθυπουργού και της ευθύνης για την καταστροφή του ελληνικού στρατού. Η αντίσταση στη γερμανική εισβολή είχε αποδειχτεί μάταιη και ο βασιλιάς Γεώργιος, που πιεζόταν για τη σωτηρία του βρετανικού συμμαχικού στρατεύματος, δεν είχε συμφωνήσει με τις προτάσεις του για ανακωχή ούτε είχε κάνει δεκτή την παραίτησή του. Η αυτοχειρία του Κορυζή βεβαίως αμφισβητήθηκε. Η δολοφονία του δεν αποκλείστηκε. Κι η θέση του καλύφθηκε σε τρεις ημέρες από τον Εμμανουήλ Τσουδερό. Τι θα έπρεπε να είχε γίνει εκείνο το κρίσιμο διάστημα; Συνθηκολόγηση δεδομένης της κατάληψης της Θεσσαλονίκης; Άμυνα μέχρις εσχάτων με βέβαιη την πανωλεθρία των ελληνικών δυνάμεων; Καθυστέρηση των Γερμανών με σύγκρουση στις Θερμοπύλες όπως πρότειναν οι Άγγλοι προκειμένου να προλάβουν να αποχωρήσουν; Τελικά ο Αντιστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου έδρσσε αυτοβούλως και στις 20 Απριλίου ζήτησε ανακωχή από τον διοικητή της επίλεκτης Μεραρχίας LSSAH Γιόζεφ Ντίντριχ. Μετά από πίεση του Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνος και σε συνεννόηση με τους αντιστράτηγους Παναγιώτη Δεμέστιχα και Γεώργιο Μπάκο, παρέκαμψε τον ανώτερό του στην ιεραρχία διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ιωάννη Πιτσίκα και στις 23 Απριλίου υπέγραψε το τελικό πρωτόκολλο συνθηκολόγησης χωρίς την έγκριση του Γενικού Επιτελείου. Την ίδια ημέρα ο βασιλιάς και η ελληνική κυβέρνηση έφευγαν για την Κρήτη και από κει για την Αίγυπτο, την ώρα που οι Γερμανοί κινούνταν στον δρόμο Γρεβενών -Καλαμπάκας κατευθυνόμενοι προς Αθήνα. Στις 25 του μηνός οι κεντρικοί δρόμοι της πρωτεύουσας γέμιζαν με φάλαγγες βρετανικών στρατιωτικών οχημάτων που κατηφόριζαν προς Κόρινθο. Τα τελευταία οχήματα έφυγαν μεσάνυχτα της 26ης προς την 27η Απριλίου, λίγες μόνον ώρες πριν μπει στη Λεωφόρο Κηφισίας το τάγμα της 2ης ΤΘΜ των SS. Κατά τις οκτώ το πρωί οι Ναζί ανέβηκαν στην Ακρόπολη και ύψωσαν τον Αγκυλωτό Σταυρό. 🔸Αντιθέτως με ό,τι ευρέως πιστεύεται, η Γαλανόλευκη δεν υπεστάλη ποτέ από την Ακρόπολη κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Βρισκόταν στον ιστό της, αφού στην πραγματικότητα δεν έγινε κατάληψη της πόλης μετά από μάχη, αλλά επίσημη παράδοση με την υπογραφή του δημάρχου Αμβροσίου Πλυτά, του υποστράτηγου Χρήστου Καβράκου και του αντιναύαρχου Κωνσταντίνου Πεζόπουλου. Το ίδιο συνέβη στο Δημαρχείο της Αθήνας και στα άλλα δημόσια κτήρια. Οι δύο σημαίες συνυπήρχαν, ενώ από τις 25 Ιουνίου 1941 προστέθηκε και η ιταλική. Το μοναδικό κτήριο που γλίτωσε από τη συνοδεία του ναζιστικού συμβόλου ήταν αυτό που λειτουργούσε ως έδρα της ελληνικής κατοχικής κυβέρνησης, δηλαδή το κτήριο των Παλαιών Ανακτόρων. Οι πηγές της εποχής δεν συμφωνούν σχετικά με τον τρόπο έπαρσης των δύο παράταιρων συμβόλων εκείνο το ιστορικό πρωινό της 27ης Απριλίου του 1941. Θρυλείται η αυτοκτονία ενός εύζωνου της ΕΟΝ που δεν άντεξε να εγκαταλείψει τη σκοπιά του στην Ακρόπολη και έπεσε από τον Ιερό Βράχο τυλιγμένος με τη Γαλανόλευκη. Παρά ταύτα, το θρυλούμενο περιστατικό δεν επιβεβαιώνεται από καμία επίσημη στρατιωτική πηγή, ούτε και αποκλείεται όμως. Ακόμα κι αν είναι προϊόν μυθοπλασίας, ανήκει σ' εκείνους τους εθνικούς θρύλους που συμβόλισαν τα συναισθήματα και τις προθέσεις των Αθηναίων. Διότι, την ώρα που οι Αρχές υποδέχονταν τον κατακτητή, οι Αθηναίοι κρατούσαν τα παράθυρά τους σφαλιστά και τα σπίτια τους κλειδαμπαρωμένα. Η περιφρόνηση απλωνόταν σε μια πόλη βουβή, σαν εγκαταλειμμένη. Μετά από ένα μήνα, τη Σβάστικα της Ακρόπολης θα την έριχναν σ' ένα πηγάδι του Βράχου δυο ψυχωμένα παλληκαράκια: ο Μανώλης Γλέζος και ο Αποστόλης Σάντας. Δεδομένης της φυγής του βασιλιά και της μεταφοράς του μετώπου στη Μέση Ανατολή, και δεδομένου του σχηματισμού της κατοχικής κυβέρνησης με τη συμμετοχή των αντιστρατήγων που δρομολόγησαν τη συνθηκολόγηγη, ο ένοπλος λαϊκός αγώνας στον ελλαδικό χώρο θα ήταν μονόδρομος. Πόσω μάλλον όταν θα άρχιζε να θερίζει η πείνα... Καλό απόγευμα. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους