Στην βασική έρευνα, η χρηματοδότηση είναι σχεδόν αποκλειστικά μέσα από ανταγωνιστικές επιδοτήσεις. Έτσι , είναι επόμενο να έχεις μια πλήρη σχεδόν εξάρτηση από αυτές, και τόσο οι επιτυχίες όσο και οι...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Στην βασική έρευνα, η χρηματοδότηση είναι σχεδόν αποκλειστικά μέσα από ανταγωνιστικές επιδοτήσεις. Έτσι , είναι επόμενο να έχεις μια πλήρη σχεδόν εξάρτηση από αυτές, και τόσο οι επιτυχίες όσο και οι αποτυχίες να καθορίζονται από τα αποτελέσματα των εξωτερικών αξιολογήσεων. "Γκραντικοδίαιτος ερευνητής" είχα γράψει παλιά. Διαχρονικά, είχα μεγάλες επιτυχίες σε ερευνητικά προγράμματα με πάνω από 30 επιδοτήσεις τα τελευταία 30 χρόνια που έχω αυτόνομη ερευνητική ομάδα, που χονδρικά πρέπει να έχουν κοστίσει στον Ολλανδό και Ευρωπαίο φορολογούμενο λίγο πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ. Συγχρόνως με αυτά, να προσθέσω πως ανάμεσα στο 2015 και το 2024, για μια δεκαετία διαχειρίστηκα άλλα 30 εκατομμύρια για λογαριασμό συνεργατών από όλη την Ευρώπη, επιβλέποντας με πλήρη διαφάνεια τα μισά από αυτά να μοιραστούν σε περίπου 1,000 ερευνητές από όλη την Ευρώπη για την χρήση μεγάλων ερευνητικών υποδομών εκτός των συνόρων της χώρας τους. Ας βάλω σε αυτά και δυόμισι σημαντικά εκατομμύρια που βοήθησα να βρεθούν στην Ελλάδα ως ERA chair. Αντίθετα με την Ελλάδα ή τις ΗΠΑ, ούτε μία δραχμή από αυτά τα χρήματα δεν έχει ενισχύσει το εισόδημα μου, διότι το απόλυτα νόμιμο επιμίσθιο της Ελλάδας δεν ισχύει στο Κάτω Βελανιδοφαγιστάν. Αυτό το γράφω για να το διαβάσουν κάποιοι, αυτοί ξέρουν. Περιμένοντας λοιπόν την απόφαση χρηματοδότησης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERC advanced) μέσα στις επόμενες μέρες τα νεύρα μου έχουν γίνει τσατάλια. Φέτος "οι πηγές μου" (το ξέρετε πως είμαι κουτσομπόλης) λένε πως υπήρξαν 120 αιτήσεις στον ερευνητικό μου τομέα (Δομική και Μοριακή Βιολογία, ή αλλιώς "Επιστήμες Ζωής 1, LS1), έγιναν περίπου 40 συνεντεύξεις (ευτυχώς δεν έγινα ρόμπα να μείνω απέξω), και το αν θα βρεθώ στις 6-7 που θα χρηματοδοτηθούν είναι ένα σχεδόν τυχαίο γεγονός. Άρχισα να σκέφτομαι και να συζητάω το θέμα και τις επιδιώξεις της ερευνητικής πρότασης από τον Ιανουάριο του 2025, να καταγράφω ιδέες από τον Μάρτιο, στα τέλη Μαΐου είχα ήδη διαμορφώσει μια πλήρη πρόταση που αξιολόγησαν επίσημα και ανεπίσημα εφτά συνάδελφοι, και τους τελευταίους δύο μήνες ενσωμάτωσα όλα τα σχόλια τους για βελτιώσεις, μέχρι την κατάθεση στο τέλος του Αυγούστου. Για την συνέντευξη των επτά λεπτών έκανα πέντε πρόβες με έντεκα διαφορετικούς συναδέλφους σε διάφορους συνδυασμούς. Με άλλα λόγια ρε παιδιά έκανα ότι είναι δυνατόν. Η επιτυχία θα εξασφαλίσει μια αρμονική συνέχεια (και να με συμπαθάτε, ξέρω πως θα ακουστώ αχάριστος) την οποία ενδόμυχα μετά από 35 χρόνια στην βασική έρευνα ενδόμυχα κάπως βαριέμαι. Η αποτυχία πάλι, πέραν από την στενοχώρια (δεν θα νευριάσω, δεν υπάρχει λόγος, έκανα ότι μπορούσα και δεν θεωρώ πως θα αδικηθώ) θεωρώ πως ίσως προσφέρει ευκαιρίες για να αρχίσω κάτι διαφορετικό, έχω εξάλλου πάνω από μια δεκαετία για την σύνταξη. Γιατί σας τα γράφω αυτά, αφήνοντας ως ερώτημα τι θα μπορούσα να κάνω σε περίπτωση αποτυχίας; Αφενός για να δω αν θα προλάβει κάποιος από τους Κυπελλούχους να γράψει "εστιατόριο μην ανοίξεις" πριν από τον μέσο άμπαλο που θα γράψει "μην το προσπαθήσεις για αθλητικογράφος". Αφετέρου για ψυχοθεραπεία. Να μου πείτε "Ελλάδα μην κατέβεις" δεν χρειάζεται, οι αναρτήσεις των δύο τελευταίων εβδομάδων έχουν εξασφαλίσει ότι θα φροντίσουν αρκετοί αυτό να μην είναι εφικτό σε ακαδημαϊκή θέση. Μήπως μια διέξοδος θα είναι να ψήσω και τίποτε άλλους και να ξεκινήσουμε πάλι το Ποτάμι ρε παιδιά; 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους