ΔΥΣΗ Vs ΡΩΣΙΑ Ή ΖΕΛΕΝΣΚΙ Vs ΚΥΠΡΟΥ Με αφορμή την απόφαση των αρχηγών κρατών της Ε.Ε για την χορήγηση οικονομικής βοήθειας μαμούθ προς τον Βλ. Ζελένσκι, θα ήθελα να υπογραμμίσω συνοπτικά κάποιες...

25#

Πλήρες Κείμενο:

ΔΥΣΗ Vs ΡΩΣΙΑ Ή ΖΕΛΕΝΣΚΙ Vs ΚΥΠΡΟΥ Με αφορμή την απόφαση των αρχηγών κρατών της Ε.Ε για την χορήγηση οικονομικής βοήθειας μαμούθ προς τον Βλ. Ζελένσκι, θα ήθελα να υπογραμμίσω συνοπτικά κάποιες σκέψεις. 1. Κάποιοι θεωρούν πως η κίνηση αυτή ήταν επιβεβλημένη για προάσπιση των συμφερόντων της Ευρώπης έναντι της Ρωσίας. α) Αλήθεια ποια χώρα κράτος της Ε.Ε απείλησε ποτέ η Ρωσία και με ποιο τρόπο; β) Αλήθεια η Ευρώπη σε ποιον χρωστεί σε τεράστιο βαθμό την απαλλαγή της από τον Χιτλεροφασισμό; α) Και με ποιον ακριβώς τρόπο σκοπεύει η Ε.Ε να νικήσει την Ρωσία και να απελευθερώσει τα «κατακτηθέντα» εδάφη, όπου ο Ζελένσκι και οι όμοιοι του νεοφασίστες λεηλατούσαν και κατακρεουργούσαν τους εκεί πληθυσμούς , ρωσογενείς, ομογενείς, ρωσόφωνους ; 2. Το θέμα λένε κάποιοι δεν είναι οικονομικό αλλά ιδεολογικό-πολιτικό. α) Μήπως αμφισβητείται το γεγονός πως η οικονομία είναι το θεμέλιο της πολιτικής και ότι η πολιτική είναι απότοκο της οικονομικής εξέλιξης/διάρθωσης της κοινωνίας; β) Ναι είναι ιδεολογικό-πολιτικό το θέμα, όπως αυτό επιβάλλεται από τα οικονομικά συμφέροντα των κρατών και ας μην μας πούνε πως είναι θέμα διεθνούς δικαίου και ότι η Δύση βρίσκεται στο πλευρό της Ουκρανίας και του Ζελένσκι ακριβώς για προάσπιση του διεθνούς δικαίου. Η σύγχρονη ιστορία έχει πληθώρα περιπτώσεων, όπου θα μπορούσε η Ευρώπη να υψώσει ανάστημα για την προάσπιση του διεθνούς δικαίου. Πως το έκανε όταν η Αμερική και το ΝΑΤΟ βομβάρδιζαν και διέλυε κρατικές υποδομές και σκότωναν εκατοντάδες, χιλιάδες ανθρώπων σε Βιετνάμ, Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία, Υεμένη, Πακιστάν, Σομαλία, Ιράν, Λιβύη, Βενεζουέλα, Κολομβία, Νιγηρία, Λάος, Σιέρα Λεόνε, Κούβα, Γρενάδα, Παναμάς, Σερβία.....; Σήμερα που είναι αυτό το διεθνές δίκαιο που προασπίζεται η Ε.Ε στη Παλαιστίνη (Γάζα) στο Ιράν, στον Λίβανο; Πως βοηθούν αυτές τις χώρες και λαούς για να αποτρέψουν την γενοκτονία που επιχειρούν οι δυτικοί σύμμαχοι μας Αμερική και Ισραήλ; (Ναι ξέχασα, φτιάξαμε την «ΑΜΑΛΘΕΙΑ» για μια χούφτα ρύζι σε κάθε οικογένεια και ξεμπερδέψαμε). 3. Ναι είμαστε δεσμευμένοι, θα πούνε κάποιοι, με τον δυτικό προσανατολισμό και δεν έχουμε άλλη επιλογή. Δηλαδή ο Δυτικός προσανατολισμός επιβάλλει οπωσδήποτε νίκη επί του Ανατολικού προσανατολισμού; Άσπρο ή μαύρο; Στον πλανήτη γη δεν υπάρχει άλλη επιλογή παρά η επικράτηση του ενός επί του άλλου δια της βίας; Και τι ακριβώς σημαίνει δυτικός προσανατολισμός; Μήπως είναι αυτό που βιώνουμε τα τελευταία 80 χρόνια, η ληστρική εκμετάλλευση των κρατών και των λαών τους; Μήπως είναι η εξουσία της καπιταλιστικής ελίτ, η ζωή της οποίας στηρίζεται στο θάνατο ή την εξαθλίωση των αδυνάτων; 4. Ναι μα είναι και το Κυπριακό, μας λένε, το οποίο εδώ και 52 χρόνια δεν βρήκε την δίκαιη για μας επίλυση του. Και μέσω της στήριξης του Ζελένσκι δίδουμε το δικό μας μήνυμα ότι και η Κύπρος υποφέρει από εισβολή και κατοχή. α) Ο Ζελένσκι πάντως δεν έχει την ίδια άποψη. Άλλο Ουκρανία, άλλο Κύπρος, άλλο Ρωσία και άλλο Τουρκία. 4 φορές του δώθηκε η ευκαιρία να υπερασπιστεί κι αυτός το δίκαιο της Κύπρου και στις 4 γύρισε τη πλάτη και μας έφτυσε! Είδατε κανένα ηγέτη της Ε.Ε να κακίζει ή τουλάχιστο να σχολιάζει τη στάση του νεοναζί ηγέτη της Ουκρανίας; Ούτε κάν τον δικό μας πρόεδρο δεν τον ακούσαμε! Ούτε και τον ηγέτη της μητρός Ελλάδας, που δεν κείται μακράν, ακούσαμε! Ακούσατε από κάποιον ηγέτη ή Ευρωπαίο Αξιωματούχο να προωθεί την διασύνδεση του Ουκρανικού με το Κυπριακό; Όχι βέβαια, γιατί η Τουρκία είναι ωφέλιμος σύμμαχος της Δύσης, ενώ η Ρωσία είναι εμπόδιο της Δύσης για παγκόσμια κυριαρχία. β) Ε, και τι άλλες επιλογές έχουμε, θα μου έλεγε κάποιος, εμείς η αδύναμη η ασήμαντη Κύπρος να αντιταχθούμε στις πολιτικές της Ευρώπης και της Δύσης γενικώτερα; Όχι κατ’ ανάγκη να αντιταχθούμε αλλά να ορθώσουμε τουλάχιστο το ανάστημα και τον λόγο μας ως ΙΣΟΤΙΜΟ (τρομάρα μας) μέλος της Ε.Ε και να διεκδικήσουμε το αυτονόητο, ΙΣΟΤΙΜΗ τουλάχιστο μεταχείριση. Πάντως οι αγκαλίτσες και τα φιλιά και οι ανέξοδες επιδείξεις και σώου, δεν μας παρέχουν κάτι τέτοιο. Μας παρέχουν όμως «Εθνική περηφάνια» και «ασφάλεια» και μας γεμίζουν με ρίγη συγκίνησης! Και το ακούμε κάθε φορά, από κάποια στόματα, όταν τυγχάνει να βιώνουμε τέτοιες υποκριτικές, ψεύτικες και ενέξοδες χειρονομίες. Στην εθνική μας αφέλεια και στην εθνική μας μοναξιά, και ένας σπουργίτης να κάνει την κουτσουλιά του πάνω σε μια τούρκικη σημαία, την ίδια περηφάνια και την ίδια εθνική ανάταση θα αισθανθούμε. γ) Μήπως πέρασε καν από το μυαλό των Ευρωπαίων ηγετών μας ότι υπάρχει και μια άλλη επιλογή, αυτή της διαβούλευσης, της ειρηνικής και ειλικρινούς διαπραγμάτευσης; Σκέφτηκαν ποτέ ότι ένας τέτοιος ρόλος θα άρμοζε σε μια σύγχρονη και προοδευτική Ε.Ε; Αν άφηναν για λίγο στο περιθώριο τις ιδεολογικο-πολιτικές τους αγκυλώσεις (ή Δύση ή Ανατολή) και διερευνούσαν μια εναλλακτική πολιτική, ίσως ο κόσμος μας να γινόταν και καλύτερος και πιο ασφαλής; 5. Μια άλλη θεωρία υποστήριξης προς τον Ζελένσκι, λέει πως είναι πολύ μικρό το μερίδιο της Κύπρου και θα μπορούσαμε κάλλιστα να το εξοικονομήσουμε με το νοικοκύρεμα της οικονομίας μας, με τον περιορισμό των καταναλωτικών μας δαπανών, με την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, την πάταξη της διαφθοράς, τον τερματισμό τον πολυσυντάξεων κλπ, κλπ. Σ’ αυτό συμφωνώ απόλυτα τα 180-200 εκατομμύρια που είναι το μερτικό μας δεν είναι τίποτα σε σχέση με αυτά που μας έκλεψαν οι «δικοί» μας, οι εδώ άρχοντες μας, οι οποίοι εξακολουθούν ακάθεκτοι να κλέβουν από τον δημόσιο κουρβανά του κύπριου φορολογούμενου. Ναι να τους σταματήσουμε, ναι να περιορίσουμε τις καταναλωτικές μας δαπάνες, ναι να τα μαζέψουμε από τους φοροφυγάδες και σίγουρα το όφελος θα είναι πολλαπλάσιο των 180-200 εκατομμυρίων. Ένα ποσό που το έχουν απόλυτη ανάγκη οι χιλιάδες οικογένειες μας που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, οι χιλιάδες συνταξιούχοι μας με τις συντάξεις πείνας, τα χιλιάδες άστεγα νεαρά ζευγάρια, οι πυρόπληκτοι μας, οι πληγέντες αγρότες και οι ξεκληρισμένοι κτηνοτρόφοι μας, οι άποροι φοιτητές μας...! 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους